Jul 142014
 

9.2 spiderman2

 

நம் கதையின் கதாநாயகர்கள் புலியும் குதிரையும். என்னடா! எதிரும் புதிருமாக இருக்கிறதே என்று பார்க்கிறீர்களா? வழக்கத்திற்கு மாறாக இருவரும் உயிர் நெடுங்கால நண்பர்கள்.
தினமும் காலையும் மாலையும் மலை அடிவாரத்தை இருவரும் ஒன்றாக சுற்றி வருவது வழக்கம். இதை அடிக்கடி ஒரு நரி பார்த்து வந்தது. பொறாமையும் கொண்டது.  புலி குதிரயை கொன்றால் தனக்கும் விருந்து தான் என திட்டம் தீட்டியது.
ஒரு நாள் புலியிடம் சென்று நரி “குதிரையுடன் நட்பாக இருக்கிறாயே, உனக்கு இது வீரத்திற்கு இழுக்கு  இல்லையா?” என வினவியது.
புலியோ “நட்பில் வீரத்திற்கு என்ன இடம்? நான் அதை குதிரையாக அல்ல, என் நண்பனாக பார்க்கிறேன் என்றது”.
தந்திரக்கார நரியாயிற்றே. சும்மா விடுமா என்ன?  இவர்களை பிரித்தே ஆக வேண்டும் என கங்கனம் கட்டியது.
விடாமுயற்சியாக மீண்டும் புலியிடம் சென்று “நேற்று நான் குதிரையிடம் பேசினேன். அதுவோ நீ ஒரு ஏமாளி, அதனால் தான் நட்பாக இருக்கிறாய்” என கூறியதாக உசுப்பேற்றியது. ஆத்திரமடைந்த புலி நரியின் வார்த்தையை நம்பி நிஜமாக ஏமாளி ஆனது. “ஆனால் எக்காரணத்தை கொண்டும் தன் நீண்ட கால நண்பனை கொன்று இறை ஆக்க முடியாது” என்றும் உறுதியாக கூறியது.
தன்னுடன் பேசாமல் போகிறதே என்று குதிரையும் வருத்தப்பட்டது. நாட்கள் செல்ல செல்ல புலி குதிரையுடன் பேசாமல் கவலைக்கு உள் ஆகியது. “இந்த புலிக்கு என்னதான் பிரச்சனை?  கண்டுபிடித்தே ஆக வேண்டும்” என குதிரை தீர்மானித்தது.
ஒரு நாள் குதிரை மனம் விட்டு பேசியபொழுது தான் புலிக்கும் நரியின் சூழ்ச்சி புரிந்தது. மாற்றான் பேச்சை கேட்டு தன் நீண்ட கால நண்பனை சந்தேகப்பட்டோமே என வெட்கி மனதார குதிரையிடம் மன்னிப்பு கேட்டது.
குழந்தைகளே, எந்த ஒரு விஷையத்தையும் யார் கூறினாலும் அதை அப்படியே நம்பாமல் “சரியா, தவறா?” என யோசித்து ஏற்பது தான் புத்திசாலித்தனம்.
இதை தான், திருவள்ளுவர்
“எப்பொருள் யார் யார் வாய் கேட்பினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு” என கூறியுள்ளார். எதையும் ஆராய்ந்து பின் பற்றுவோம்.

– Dr. K. நந்தினி (லண்டனிலிருந்து)

Likes(7)Dislikes(0)
Share
Share
Share