Nov 142015
 

img3

விவசாயமா!!! ஆளை விடுங்கள், நான் கஷ்ட்டப்பட்டது போதும், எனக்குப் பின் வரும் தலைமுறையினராவது, ஏதாவது பெரிய நிறுவனத்தில் கால் மேல் கால் போட்டு உட்கார்ந்த இடத்தில் சம்பாதிக்கட்டும் என்று பல விவசாயிகள் வலியினால் புலம்பும் காலம் இது. ஆனால், அப்படிப்பட்ட நல்ல  வேலையை விட்டுவிட்டு, விவசாயம் என்றால் என்ன என்றே தெரியாத ஒரு இளைஞர், விவசாயத்தில் இறங்கி பல சாதனைகளை செய்து வருகின்றார் என்றால் எத்தனை வியப்பான விஷயம்?!

சென்னை திருநின்றவூரை அடுத்துள்ள பாக்கம் என்ற சிறு கிராமம். இங்கு தனது கீரைத் தோட்டத்தை வைத்து 100% இயற்கை வேளாண்மை சாம்ராஜ்யம் அமைத்து இருக்கிறார் திரு.ஜெகன்நாதன். இத்தனை கீரை வகைகளா என ஆச்சரியப் படுத்த வைக்கிறது இவரது கீரைத் தோட்டம். (இவரது இணைய தளம் – http://www.nallakeerai.com)

நல்லக்கீரை எனும் நிறுவனத்தை தொடங்கி, சென்னையில் பலரது வீட்டுக் கதவைத் தட்டி கீரைகளை தந்து வருகிறார். இதை இக்கால பசுமை புரட்சி என்றால் அது மிகையாகாது. இனி அவர் பேட்டியிலிருந்து..

விவசாயம் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை எப்படி வந்தது?

வேலை செய்துக்கொண்டே கல்வித்துறையில், நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு ப்ராஜக்ட் செய்துக்கொண்டிருந்த சமயம். நன்றாக படிக்கும் ஏழை மாணவர்களுக்கு அவர்கள் வீடு தேடி சென்று ஊக்கத்தொகை கொடுக்க எங்கள் குழுவினர் செல்வது வழக்கம். அப்படி ஒரு நாள் ஒரு மாணவர் வீட்டிற்கு நான் சென்றபோது, விவசாயம் செய்யும் அவர் அப்பா பசியால் வயிற்றில் ஈரத்துணி சுற்றி படுத்திருந்தார். ஏக்கர் கணக்கில் நிலம் வைத்து, உணவை அனைவருக்கும் அளிக்கும் விவசாயி, ஏழ்மையினால் உணவேதும் இன்றி, ஈரத்துணியுடன் படுத்துக்கொண்டிருந்த அந்த சம்பவம் என் மனதை மிகவும் பாதிக்கவே, விவசாயத்திற்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என முடிவெடுத்தேன்.

ஏன் இயற்கை விவசாய முறையை தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்? 

திரு.ஜே.சி.குமாரப்பா எழுதிய  பொருளாதாரம் பற்றிய புத்தகங்களை அந்த சமயங்களில் நிறைய படிப்பேன். அதில் உந்தப்பட்டு, விவசாயத்தை மட்டுமே முக்கியமாக நம்பியுள்ள என் கிராமத்தில், அங்குள்ள கல்லூரி மாணவர்களை வைத்து 1999 ஆம் வருடம், ஒரு மதிப்பாய்வு (survey) செய்தேன். இந்த மதிப்பாய்வில், கிராம மக்கள் செய்யும் செலவுகளில் பெரும் பகுதியாக இருப்பது எது என்று கணக்கெடுத்தோம். 240 குடும்பங்களில், 210 குடும்பங்கள் ஒத்துழைப்பு கொடுத்து மதிப்பாய்வில் பங்கெடுத்தன.

அந்த வருடம் முழுதும் செய்த மதிப்பாய்வில், கிராமத்தினர் 60%ற்கும் அதிகமான தங்களது வருமானத்தை உரம் அல்லது பூச்சிக்கொல்லிக்கும், மாத்திரை மருந்துக்கும், மதுபானத்திற்கும் செலவு செய்கின்றனர் என தெரிய வந்தது. சுமார் 1கோடியே 6லட்ச ரூபாய் ஒரு சிறு கிராமத்தின் மூலம், ஒரு வருடத்திற்கு இந்த மூன்று காரணங்களுக்காக வெளியாவதை தெரிந்துக்கொண்டேன். இயற்கை சார்ந்த வேளாண்மை செய்யும் போது,  உரத்தின் தேவை இல்லாததால், செலவு குறைகிறது என அறிந்து, கிரமாப் பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு இயற்கை விவசாயம் தான் சிறந்தது என இதை தொடங்கினேன்.

விவசாயம் ஆரம்பித்த நாட்களில் நிறைய சவால்களை சந்தித்திருப்பீர்கள். நல்ல வேலையை விட்டு, இப்படி விவசாயத்தில் கஷ்ட்டப்படுகிறோமே என எப்போதாவது வருந்தியுள்ளீர்களா?

நிறைய சவால்களை சந்தித்தேன். ஆனாலும் விவசாயத்தின் மீது நம்பிக்கையும், விருப்பமும் அதிகம் இருந்தது. சில வருடங்களில் விவசாயம் அடைய இருக்கும் பெரிய வளர்ச்சியைப் பற்றி எனக்கு நன்றாக தெரிந்தது. நான் அடைய இருக்கும் இலக்கும் தெளிவாக இருந்தது. 100% விவசாயத்தில் நம்பிக்கை இருந்தது. அதனால் அந்த சவால்களை நான் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

கார்போரேட்களில் வேலை செய்பவர்கள், கணினி துறையை சேர்ந்தவர்கள், பொறியாளர்கள் என நன்றாக படித்து சம்பாதிப்பவர்கள் சிலரின் பார்வை இப்போது இயற்கை விவசாயம் பக்கம் திரும்பி உள்ளதே? அவர்கள் இதை செய்ய முடியுமா?

என்னைக் கேட்டால் அவர்கள் தான் இயற்கை விவசாயத்தை சிறப்பாக செய்யமுடியும். அவர்கள் அடையும் வெற்றியை பார்த்து தான் மற்ற விவசாயிகள் இயற்கை முறைக்கு மாறுவர். ஏனெனில், பல வருடங்களாக பூச்சிக்கொல்லி மூலம் விவசாயம் செய்து வருபவர்களை, இயற்கைமுறை விவசயாத்திற்கு மாற்றுவது அத்தனை எளிதல்ல. இது செய்தால் நல்லது என்று அவர்களிடம் எடுத்துச் சொல்லி புரிய வைக்க முடியாது. இந்த தலைமுறையினர் இயற்கை விவசாயம் செய்து, அதில் நல்ல முறையில் வெற்றி பெற்று காண்பிப்பதன் மூலம் தான், மற்ற விவசாயிகளும் மாறுவர். அதனால் இளைய தலைமுறையினர் பலர், புது தொழில்நுட்பத்தை இத்துறையில் புகுத்தி வெற்றிப் பெறவேண்டும்.

நீங்கள் வரவேண்டும் என நினைக்கும் இந்த கார்ப்போரேட் ஊழியர்களும் பொறியாளர்களும், லட்சங்களில் சம்பளம் வாங்கும் வாய்ப்பு பெற்றவர்கள்.  விவசாயத்தில் அத்தகைய வருவாய் கிடைக்குமா?

அந்த துறைகளில் என்ன வருமானம் ஈட்டுகிறார்களோ, அதே அளவு விவசாயத்திலும் வாய்ப்புகள் உள்ளது. அதற்கான திட்ட வடிவத்துடன் அவர்கள் வர வேண்டும். லட்சங்களில் சம்பளம் வாங்கிவிட்டு, விவசாயத்தில் சில ஆயிரங்களை சம்பாதிக்க வாருங்கள் என சொல்லவில்லை. அதே அளவு இங்கும் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வாருங்கள், அவ்வாறு வந்தால், சாதிக்க முடியுமா என்று கேட்டால், கண்டிப்பாக முடியும் என்று சொல்வேன். பொறுமை, ஆர்வம், அர்பணிப்பு இந்த மூன்றும் வேண்டும்.

இயற்கை விவசாயம் என்றால் என்ன என்று கூட தெரியாது, ஆனால் நல்ல ஆர்வம் இருக்கிறது என்று எண்ணி, ஒருவர் இந்த துறைக்கு வர முடியுமா?

கண்டிப்பாக முடியும். என்னையே உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளுங்களேன். ஆரம்பிக்கும்போது எனக்கு சுத்தமாக விவசாயம் தெரியாது. ஒரு கடையில் சென்று பொன்னாங்கண்ணியின் விதை கிடைக்குமா என்றேன், கடைகாரர் சிரித்துக்கொண்டே பொன்னாங்கண்ணியை நட்டு வையுங்கள், அது போதும் என்றார். அந்த நிலையிலிருந்து தான் ஆரம்பித்தேன்.

அதுவும் குறிப்பாக இயற்கை விவசாயத்தில் எந்த முன்னனுபவமும் இல்லாமல் ஆரம்பிப்பது மிக மிக நல்லது. இரண்டாவது, நம் முன்னோரெல்லாம் விவசாயம் செய்தவர்கள் தான். நமது மரபணுவில் விவசாயம் ஆழமாக இருக்கிறது. இது ஒன்றும் நமக்கு முழுவதுமாகப் புதிதல்ல. இப்போது நிறைய பேர் மனதில் விவசாய ஆர்வம் வருவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.

இயற்கை வேளாண்மைக்கு எதிர்காலம் எவ்வாறு இருக்கிறது?

எந்த மனிதருக்கு தான், உயிர்க்கொல்லி விஷம் கொடுத்து பயிர் செய்யப்பட உணவு பிடிக்கும்?  அம்மாதிரி விஷ உணவு வகைகளை யாராவது ஒருவரேனும், சுவைக்காக அல்லது செரிமானத்திற்கு எளிதாக இருக்கும் என சாப்பிடுகிறேன் என்று கூறுவார்களா? கண்டிப்பாக இருக்காது. இன்று நமக்கு வேறு வழி இல்லை, அதனால் அத்தகைய உணவை உண்ணும் சூழ்நிலை.

விஷமில்லாத இயற்கை உணவு கிடைக்கையில், ஒருவர் கூட வேண்டாமென ஒதுக்கமாட்டர்கள் என்பது தான் உண்மை. அத்தனை தேவை (DEMAND) இயற்கை விவசாயத்திற்கு உள்ளது.

அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஆங்கில மருத்துவத்திற்கு (GENERIC MEDICINE) இந்தியர்கள் செய்ய இருக்கும் செலவு சுமார் 1.75 லட்சம் கோடி ரூபாய் என்ற ஒரு புள்ளிவிவரத்தை தற்போது ஒரு பத்திரிகையில் படித்தேன். இயற்கை முறையில் விவசாயம் செய்யப்பட்ட உணவினை உட்கொள்கையில், இதற்கான தேவை இருக்காது.

இன்றைய விவசாய நிலை நம் நாட்டில் எவ்வாறு இருக்கிறது?

மத்தியில் சென்ற ஆட்சியின் போது, உச்ச நீதிமன்றம் FOOD CORPORATION OF INDIA (FCI) அதிகாரிகளிடம், நமது உணவுக் கிடங்குகளில் பல லட்சம் டன் உணவுப் பொருள்கள் வீணாகும் நிலையில் உள்ளது, மக்களுக்கு விநியோகம் செய்யலாமே என்று கேட்டது. அப்படி என்றால் தேவைக்கு அதிகமாக அரிசியும், கோதுமையும், சர்க்கரையும் நம்மிடம் இருக்கிறது. அதே சமயம், வருடத்திற்கு ஒரு கோடியே நாற்பது லட்சம் டன் எண்ணையை நாம் இறக்குமதி செய்கிறோம். சராசரியாக ஒவ்வொரு இந்தியனும் ஒரு லிட்டர் இறக்குமதி செய்யப்பட சமையல் எண்ணையை உட்கொள்கிறான். சுத்திகரிக்கப்பட்டது என்ற பெயரில் நம்மை ஏமாற்றி ரசாயனத்தை, பூச்சிக்கொல்லிகளை அதிகளவில் பயன்படுத்திய எண்ணைகளை, சில பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் நம்மிடம் விற்று வருகிறார்கள், நாமும் அதை சாப்பிட்டு உடல் ரீதியிலான பல பிரச்னைகளை வளர்த்துக்கொள்கிறோம்.

இன்னொன்று, உலகிலேயே அதிகம் பருப்புகளை உட்கொள்ளும் நாடு இந்தியா தான். இவைகளை விவசாயம் செய்ய தட்பவெட்ப சுழல் உலகிலேயே இந்தியாவில் தான் சிறந்த முறையில் இருக்கிறது. அனாலும் கொடுமையாக இவைகளை நாம் தான் அதிகளவில் இறக்குமதி செய்கிறோம். பர்மா, ஆப்பிரிகா போன்ற நாடுகளிடம் இருந்து பருப்புகள் வருமா என்று காத்துக்கொண்டுள்ளோம்.

ஒரு புறம் தண்ணீர் அதிகம் தேவைப்படும் அரிசி கோதுமைகளை தேவைக்கு அதிகமாக உற்பத்தி செய்து புழுத்து போக வைக்கிறோம், மற்றொரு புறம், தண்ணீர் அதிகம் தேவைப்படாத எண்ணை வித்தையும், பருப்புகளையும் உற்பத்தி செய்யாமல் இறக்குமதி செய்கிறோம். அரிசி பயிரிடத் தேவையான தண்ணீரில் 10% இருந்தால் கூட பருப்புகளை நாம் விளைய வைக்க முடியும்.

மேலும் எண்ணை வித்துக்களையும், பருப்புகளையும் நாம் பயிரிடும் போது, அதன் வேர் முடிச்சில் நைட்ரஜன் மிகுதியாக இருக்கும். அதனால் நாம் தனியாக யூரியா மூலம் நைட்ரஜனை வரவைக்க வேண்டாம். மேலும் இம்மாதிரியான பயிர் வகைகளில் வரும் தவிடு, பொட்டு, புண்ணாக்கு ஆகியவைகளை வைத்து மாடுகளை வளர்க்க முடியும். இது மாதிரியான பல பயிர் சுழற்சி முறைகளை பின்பற்றுகையில், பல உரங்கள் தேவைப்படாமல் போகிறது என்பது தான் உண்மை.

சாதாரண மனிதர்களாகிய நாம் இதற்கு என்ன செய்ய முடியும்?

நிறைய இருக்கிறது. முதலில் விவசாயம் குறித்த விழிப்புணர்வு வேண்டும். ஒவ்வொரு 30 நொடிகளுக்கும் ஒரு மனிதர் புற்றுநோயால் நம் நாட்டில் இறக்கிறார். இது வெறும் மது பானத்திலோ புகையினாலோ மற்றும் விளைகின்ற பாதிப்பு கிடையாது. பாதிக்கு மேல் மனிதர்களுக்கு சர்க்கரை நோய் வந்துவிட்டது. உடலில் உருவாகியுள்ள அத்தனை விஷம் தான், இத்தனை நோயிற்கும் காரணம். உணவு என்ற பெயரில் விஷம் கலந்த பூச்சிக்கொல்லிகள் செய்த விணை.

விளையும் பொருள்களில் பூச்சிகளை கொல்வதற்கு, பூச்சிமருந்து அடிக்கிறோம் என்கிறார்கள். பூச்சியை கொள்ளும் விஷத்தை அடிக்கிறோம் என்று சொல்கிறார்களா? அது பூச்சுகளை கொள்ளும் விஷம் மட்டும் அல்ல, அதை சாப்பிட்டால் கோழி ஆடு மாடு, ஏன் மனிதன் கூட சாக வேண்டிதான். அப்படி என்றால், அது உயிர்க்கொல்லி விஷம் தானே? அந்த விஷம் கலந்த சாப்பாட்டினை தான் திரும்ப திரும்ப உட்கொள்கிறோம்.

நம் ஈரல்களுக்கு விஷத்தை, உடலில் எங்கு அனுப்புவது எனத் தெரியாது. எனவே, அவை நம் உடலிலேயே செட்டிலாகி விடுகிறது. இதையெல்லாம் அறிந்து, நாம் அனைவரும் சேர்ந்து, கிட்டத்தட்ட இன்னொரு சுதந்திரப் போராட்டம் போன்று, இயற்கை விவசாயத்திற்காக உழைக்க வேண்டிய நேரமிது.

உணவு முறைதான் அடுத்த தலைமுறைக்கு நாம் தரும் பரிசு என்கிறீர்களா?

என் குழந்தைக்கு சிறந்த கல்வி தர வேண்டுமென நினைக்கும் எத்தனை பெற்றோர்கள், ஆரோகியமான உணவு தர வேண்டுமென நினைக்கிறார்கள்? அந்த உணர்வு வேண்டும். நோயற்ற வாழ்வே குறைவற்ற செல்வம். உணவே மருந்து. ஆனால் இந்த வரிகளை மறந்து விட்டோம்.

பிறந்த குழந்தையின் தாய்ப்பாலில் இருந்து ஆரம்பித்து, வாழ்வின் கடைசிநாள் வரை சாப்பிடும் அத்தனை உணவும் ரசாயானம், விஷம் என்றாகிவிட்டது. அடுத்த தலைமுறையின் ஆரோக்கியத்திற்கு நாம் வேலை செய்தே ஆக வேண்டும். வேற வழி இல்லை. மற்றவர்கள் தேவைக்கு கூட இல்லை, குறைந்தது தங்களது வீட்டின் ஆரோக்கியத்திற்கு, ஒவ்வொருவரும் இயற்கை விவசாயத்தை செய்ய ஆரம்பிக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ளோம்.

மக்களுக்கு நீங்கள் கூற விரும்புவது?

என் கருத்து அல்ல. திரு.ஜே.சி.குமாரப்பா அவர்கள் கூறியதையே நான் இங்கு குறிப்பிடுகிறேன். தாய்மை பொருளாதாரம், இயற்கை சார்ந்த விவசாயம் மட்டுமே இந்தியப் பொருளாதாரத்தை உயர்த்தும் என 50 வருடங்களுக்கு முன்பே அவர் தெரிவித்துள்ளார். அவர் கூறியதை தான் இன்று ஐ.நா. சபையும் தெரிவித்துள்ளது. அவர் கூறியபடி குறு விவசாயிகளும், இயற்கை விவசாயமும் தான் இன்று உலகிற்கு உணவளிக்க முடியும். அதனால் இயற்கை விவசாயம் நமக்கு மட்டும் இல்லை, ஒட்டு மொத்த நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கும் என்பது என் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

கீரையில் ஒரு பெயர் எடுத்து விட்டீர்கள். இனி உங்கள் அடுத்த இலக்கு என்ன?

நம் நாட்டில் நடைமுறையில் உள்ள விவசாயத்தில், மக்களின் தேவையை அறிந்து செய்யும் உற்பத்தி திட்டம் கிடையாது. அனால் இயற்கை முறையில் நான் கீரைக்காக செய்யும் விவசாயத்தில் மொத்த தேவை என்ன என்பதை தெரிந்துக்கொள்ள சில வழிகளை செய்து வருகிறேன்.

ஆண்டு சந்தா 4500 ரூபாய் கட்டி எங்கள் நிறுவனத்தில் பதிவு செய்யும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு, வாரத்திற்கு ஐந்து வகையான கீரை என, வருடம் முழுதும் அவர்கள் வீட்டிலேயே, இயற்கை முறையில் விளைய வைத்தக் கீரையை டெலிவரி செய்யும் திட்டத்தை தொடங்கியுள்ளோம். இதன் மூலம் எத்தனை வாடிக்கையாளர்கள் இயற்கை முறையை விரும்புகிறார்கள் என்ற புள்ளிவிவரமும், அதற்கேற்றவாறு உற்பத்தியை செய்வதற்கான வழியும் கிடைக்கிறது.

கீரைக்கு அடுத்து, அரிசி, பால், காய்கறிகள், பழங்களை எல்லாம் மக்களுக்கு இயற்கை முறையில் செய்து கொடுக்கலாம். அதற்கான செயல் திட்டத்தை தொடங்கியுள்ளேன். இதை மனதில் வைத்து தான் நல்ல சந்தை என்ற நிறுவனத்தை தொடங்கியுள்ளோம். இது இடைத்தரகர்கள் இல்லாது, விவசாயிகளிடமிருந்து நேராக வாடிக்கையாளர்களிடம் பொருள்களை கொண்டு சேர்க்கும் ஒரு முயற்சியாக இருக்கும்.

இந்த நோக்கத்தில் தங்களை இணைத்துக்கொள்ள பலர் எங்களைத் தொடர்புக் கொள்கின்றனர். அவர்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்க்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளேன். இயற்கை விவசாயம் பற்றி தெரிந்துக்கொள்ள விரும்புவர்களுக்கும், அதை செய்ய நினைப்பவர்களுக்கும் எங்கள் நிறுவனம் மூலம் உதவி செய்கிறோம்.

Likes(15)Dislikes(0)
Share
Share
Share