Jan 152015
 

1

“நீண்ட இரவு முடிவுறுகிறது, கடும் துன்பம் விலகுகிறது, பிணம் போல் கிடந்த உடல் விழிக்கிறது. வரலாறும் மரபுகளும் கூட எட்டிப்பார்க்க முடியாத காலத்திலிருந்து புறப்பட்ட, நம் தாய்நாட்டின் குரல் கம்பீரமாக, இந்நேரத்தில் நம்மை நோக்கி வருகிறது. நாளுக்கு நாள் அதன் ஒலி அதிகரித்துக் கொண்டே வந்து தூங்கிக் கொண்டிருப்பவர்களை தட்டி எழுப்புகிறது.

தூங்கியவன் விழிக்கிறான்! அந்த குரல் உயிரிழந்த நிலையில் இருக்கும் எலும்புகளுக்கும் தசைகளுக்கும் உயிர்துடிப்பை தருகிறது. சோம்பல் நீங்க தொடங்குகிறது. நம் பாரதத்தாய் நீண்ட ஆழ்ந்த தூக்கத்திலிருந்து விழிக்கிறாள். அவளை யாரும் இனி தடுக்க முடியாது. இனி அவள் தூங்க போவதுமில்லை. புறசக்திகள் எதுவும் இனி அவளை அடிமைப்படுத்த முடியாது, ஏனெனில் அவளது காலடியில் எல்லையற்ற பேராற்றல் எழுந்துக் கொண்டிருக்கிறது.

என் சகோதரர்களே, நாம் அனைவரும் கடுமையாக உழைப்போம். தூங்குவதற்கு இது நேரமில்லை. மகத்தான வேலைகள் செய்யப்பட வேண்டியுள்ளது. எதிர்கால இந்தியா நம் உழைப்பை பொருத்தே அமைய இருக்கிறது. எழுந்திருங்கள், விழித்திருங்கள்…!!”

– சுவாமி விவேகானந்தர், 29 ஜனவரி 1897 ஆம் ஆண்டு ராமநாதபுரத்தில் பேசியது (சிகாகோ பாராளுமன்றத்தில் தனது உலக பிரசித்தி பெற்ற உரையை முடித்து இந்தியா திரும்புகையில் அவர் முதலில் தமிழகம் வந்தது குறிப்பிடத்தக்கது)

சுவாமிஜியின் இந்த பொன்னான வரிகளை படித்தவுடன் எனக்குள் ஒரு வியப்பு, ஒரு ஈர்ப்பு! வெள்ளையர்கள் நம்மை ஆட்சி செய்யும்போது, அதாவது நூறாண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் கூறிய இந்த வரிகள் இன்றும் பொருந்துமா, செயல்படுத்தக் கூடிய விஷயம்தானா?

சமீபத்தில் சென்னையிலிருந்து புதுச்சேரிக்கு பேருந்தில் சென்றேன். அப்போது பேருந்தில் என் சீட்டருகில் ஒரு இளைஞர் வந்து அமர்ந்தார். இருவரும் பரஸ்பர அறிமுகம் செய்துக் கொண்டோம். அவர் பெயர் நாராயணன் என்றும், பெங்களூரில் ஒரு பெரிய சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் தற்போது பணிபுரிகிறார் என்றும் தெரிவித்தார். அவருடன் நடந்த உரையாடல் சுவாமிஜியின் வரிகளைக் குறித்த எனது கேள்விக்கு பதிலாக அமைந்தது.

நாராயணன், புதுச்சேரிக்கு அருகில் உள்ள கிராமத்தில் பிறந்து, படித்திருக்கிறார். அவரைப் பற்றி மேலும் அவர் கூறியது…
“நான் சிறு வயதிலிருந்தே அரசு பள்ளிகளில் தமிழ் மீடியத்தில் தான் படித்தேன். அதனால் ஆங்கிலம் என்றாலே சிறு வயதிலிருந்தே ஒரு பயம். கல்லூரியிலும், வேலைக்கு செல்ல ஆரம்பித்ததும் ஆங்கிலம் தெரியாமல் தாழ்வு மனப்பாண்மையில் நொந்துபோவேன். அப்போதெல்லாம் யாரிடமும் பேசவும் மாட்டேன். ஆரம்ப நாட்கள் மிகக் கடினமாகத் தான் ஓடியது.

ஆனாலும் மனம் தளராமல், கடின உழைப்பினால், சிறிது சிறிதாக ஆங்கிலத்தை கற்றேன். அன்றாட பேச்சிற்கு தேவைப்படும் ஒவ்வொரு வார்த்தையாக குறித்துக் கொண்டு, அதன் அர்த்தங்களையும் சேகரித்து பயிற்சி செய்தேன்.

இவ்வாறாக சுமார் 3000 ஆங்கில வார்த்தைகளும், அதன் அர்த்தங்களும், எங்கே எவ்வாறு அந்த வார்த்தைகள் பயன்படுகிறது என ஒவ்வொரு வார்த்தைகளை வைத்தும் ஐந்து வரிகள் கொண்ட ஒரு தொகுப்பை தயார் செய்து வைத்துள்ளேன். பிறந்த ஊர் வரும்போது இந்த தொகுப்பை பயன்படுத்தி, சுற்றியுள்ள பல அரசு பள்ளிகளில் சென்று இலவசமாக ஆங்கிலத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.

நான் பட்ட கஷ்டங்களும், என்னுள் ஆரம்பத்திலிருந்த தாழ்வு மனப்பாண்மையும் இந்த மாணவர்களுக்கு எதிர்காலத்தில் இருக்க கூடாது என்பதில் மிக அக்கறையாக உள்ளேன்.

ஆங்கிலம் என்பது ஒரு மொழிதான், அது தெரியாததனால் ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை, உங்கள் தாழ்வு மனப்பாண்மையை தூக்கி எறியுங்கள் என நம்பிக்கையும் அளிப்பேன். மாணவர்களை தயார் செய்யும் இந்த வேலைகளினால், பெரிய திருப்தியும், மனநிறைவும் ஏற்படுகிறது.

இப்போது எங்கள் நிறுவனத்தில் வெளிமாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் இருக்கும் ஒரு பெரிய டீமை கையாளும் நிலைமையில் வளர்ந்துள்ளேன். ஆனாலும் என்னைத் தவிர அவர்கள் அனைவரும் ஹிந்தியில் சிலசமயம் பேசும்போது சிறிய வருத்தம் இருக்கும், என் அடுத்த இலக்கு ஹிந்திதான் என்று முடிவு செய்துள்ளேன்” எனறு முடித்தார்.

எனக்கு அவர் பேச்சை கேட்டவுடன் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம். “ஒரு பெரிய சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் வேலை செய்தும், இத்தனை பெரிய சாதனைகளை செய்கிறீர்களே?” எனக் கேட்டேன்.

நாராயணனோ மிக அமைதியாக “நான் செய்வதெல்லாம் ஒன்றுமே இல்லை, எனக்கு தெரிந்த நிறைய நண்பர்கள், பல சமுதாய முன்னேற்ற செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர். மரங்கள் நடுவது, இயற்கை விவசாயங்களில் ஈடுபடுவது, சில பகுதிகளுக்கு சென்று சுத்தம் செய்வது, மக்களிடம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது, அரசு பள்ளிகளில், கல்லூரிகளில் சென்று கணக்கு, ஆங்கிலம் போன்ற பாடங்களை சொல்லித்தருவது, ஆதரவற்ற குழந்தைகள் இருப்பிடம் மற்றும் முதியோர்கள் இல்லம் சென்று அவர்களுக்கு உதவுவது, என பல சேவைகளை அவரவர்களுக்கு முடிந்தளவு தனியாகவோ, குழுவாகவோ செய்கின்றனர்” என்றார்.

2

சமூக வலைதளங்களில் இதுபோல் சில சாதனைகளைப் நாம் படித்திருப்போம். ஆனால் அத்தகைய சாதனையாளர்களில் ஒருவரான நாராயணனை சந்தித்தும் அவருடன் நடந்த உரையாடலும், எனக்கு மிகுந்த உற்சாகத்தை அளித்தது. அவர் மாதிரியான இளைஞர்கள் தான் இன்று நாட்டிற்கு தேவை, அவ்வாறு இருந்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் சாதிக்கலாம், வலிமையான பாரதத்தை வரும்காலத்தில் உருவாக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையையும் தந்தது.

விவேகானந்தரின் மேலேக் கூறியுள்ள வரிகளின் கூடவே, “தன்னலமற்ற நூறு இளைஞர்களை தாருங்கள், நம் நாட்டை வல்லரசாக மாற்றித் தருகிறேன்” எனக் கூறிய அவரது வரியும் நியாபகத்திற்கு வந்தது.

மஹாபுருஷர்களின் தீர்க்கதரிசனமும், வாக்கும் என்றுமே பொய்த்ததில்லை. அதனால், சிங்கமென எழுவோம், மகத்தான காரியங்களின் மூலம் இந்தியர்கள் யாரென உலகிற்கு பறை சாற்றிக் கொண்டே இருப்போம். நம்மால் எதுவும் முடியும் என்று நம்பிக்கையுடன் செயல்பட தொடங்குவோம்…!

நண்பர்களே, இந்த தமிழர் திருநாளில் இரண்டாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் நம் B+ டீமிற்கு உங்கள் ஆதரவும், ஊக்குவிப்பும் தொடரும் என மிகுந்த ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறோம்.

இரு பார்வையுமற்ற சென்னை மாணவி IAS தேர்வெழுதி வெற்றிப்பெற்று சாதித்ததால், இந்த மாத சாதனையாளர்கள் பகுதியில் அவரைப் பற்றி விரிவாக காணலாம். புதிய எழுத்தாளர்களை தொடர்ச்சியாக அறிமுகப் படுத்தும் நம் நோக்கத்தில் இந்த மாதம் மூன்று புதிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளை காணலாம்.

நெஞ்சை நெகிழ வைக்கும் கதையான “மாற்றம் எங்கே” வையும், மற்ற அருமையான பதிவுகளையும், B+இன் இரண்டாம் ஆண்டு சிறப்பு இதழாக உங்களுடன் பகிர்ந்துக்கொள்வதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்.

வாசகர்கள் அனைவருக்கும் இனிய பொங்கள் மற்றும் குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள்.

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

Likes(16)Dislikes(0)
Share
Share
Share