Oct 142015
 

offer-Sandals-Halcyon-Beach-Saint-Lucia-660-425x250

இத்தாலி நாட்டின் தெற்கு பகுதியில் உள்ள அழகிய பெரிய தீவு சிசிலி. சரியாக மத்தியத் தரைக் கடலின் நடுவில் உள்ள அந்த தீவில் சுற்றுலா விடுதி ஒன்றை தமக்குச் சொந்தமாக வைத்திருந்தார் ரெக் கிரீன் என்ற அமெரிக்கர்.

அக்டோபர் மாதம் 1994 ஆம் ஆண்டு. ரெக் தனது மனைவி மேகி மற்றும்  குழந்தைகளுடன் (நிக்கோலஸ் 7 வயது,  எலினார் 4 வயது), சிசிலியில் உள்ள தனது இல்லத்திற்கு விடுமுறையை கழிக்க, காரில் சென்றுக் கொண்டிருந்தார். பயணத்தின் போது, ரெக்கின் குழந்தைகள் காரின் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்து நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

ரெக்கின் காரை பின் தொடர்ந்தவாரே இன்னொரு கார் மிக வேகமாக வந்தது. அடுத்த காரில் வந்த மனிதர்கள் இரண்டு முறை ரெக்கின் காரை நோக்கி துப்பாக்கியால் சுட்டனர். ஆம், பின் தொடர்ந்த காரில் வந்தவர்கள் ஒரு கொள்ளைக் கூட்டத்தினர். ஒரு நகைக் கடையில் கொள்ளை அடித்துச் சென்ற மற்றொரு கூட்டத்தை தேடி வந்த அவர்கள், தவறாக ரெக்கின் காரை வழிமறித்து அந்த தாக்குதலை நடத்தினர். ரெக் தனது இலக்கு இல்லை என தெரிந்தவுடன் அந்த கொள்ளைக் கூட்டத்தினர் வேகமாக அங்கிருந்து மறைந்துவிடுகின்றனர்.

நொடிப்பொழுதில் நடந்து முடிந்த இந்த சம்பவத்தை சற்றும் எதிர்பாராத ரெக் மற்றும் மேகி தம்பதியினர், சற்று சுதாரித்தப்பின், பின்னிருக்கையை திரும்பி பரபரப்புடன் பார்க்க இரண்டு குழந்தைகளும் உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

சற்று நிமிட பயணத்திற்குப் பின், ஒரு சாலை விபத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த ஒரு ஆம்புலன்ஸ் குழு, ரெக்கின் காரை நிறுத்தி உதவி கோரவே, ஆம்புலன்ஸின் வெளிச்சத்தில் ரெக் அப்போது தான், தனது காரின் உள்ளே கவணிக்கிறார். தனது மகன் நிக்கோலஸின் கைகள் மிக மெதுவாக அசைய, அவனது வாயில் நுரை கக்கியிருந்தது. அந்த இரு தோட்டாக்களில் ஒன்று நிக்கோலஸின் பின் மண்டையில் பலமாக தாக்கியிருந்தது.

நிக்கோலஸின் நிலைமை மிக மோசமாக இருக்கவே உடனடியாக அறுவை சிகிச்சை செய்யப் படவேண்டும் எனவும், சிசிலியில் உள்ள பெரிய மருத்துவமணைக்கு அவனைக் கொண்டுச் செல்ல வேண்டுமென அங்குள்ளவர்கள் அறிவுறுத்தினர். நிக்கோலஸ் அங்குள்ள தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப் பட்டு, சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டான்.

ஆனால் அங்குள்ள மருத்துவர்களோ, நிக்கோலஸின் நிலைமை மிகவும் கவலைக்கிடமாக உள்ளதாகவும், தங்களது நம்பிக்கை சிதைந்து விட்டதாகவும் ரெக்கிடம் தெரிவித்தனர். இரண்டு நாட்கள் மேலும் கடந்தது. மருத்துவர்கள் ரெக் தம்பதியினரிடம், நிக்கோலஸ் கிட்டத்தட்ட இறந்துவிட்டதாகவும், மூளையின்  செயல் இழந்து விட்டதாகவும் தெரிவித்தனர்.

நிக்கோலஸ் இல்லாத வாழ்க்கையை நினைத்துக் கூட பார்க்கமுடியாமல் மாபெரும் துயரத்துடன் நின்றுக் கொண்டிருந்த ரெக்கிடம், மேகி தயக்கத்துடன் “நம் மகன்   நிக்கோலஸ் இறப்பது உறுதியாகி விட்டது, அவனது உறுப்புகளையும் திசுக்களையும் நாம் ஏன் தானம் செய்யக்கூடாது?” என கேட்கிறார்.

அந்த நிலையில், ரெக்கிடம் இரண்டு வழிகள் இருந்தன. காலம் முழுதும் அப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்துவிட்டதே என எண்ணி உலகின் மீது வெறுப்பை அள்ளி வீசுவது அல்லது நிக்கோலஸின் உறுப்புகளை தானம் செய்வது மூலம் சில முன்பின் தெரியாத மக்களுக்கு பேருதவியாய் இருப்பது.

நிதானமாய் யோசித்த ரெக்கின் மனதில் சிறு மாற்றம் ஏற்பட்டது. “மேகி சொல்வது சரிதான், இனி நிக்கோலஸின் உடல் அவனுக்கு தேவைப் படாது, குறைந்தபட்சம் வேறு எவருக்கேனும் தேவைப்படட்டுமே” என எண்ணி அதற்கு ஒத்துக்கொள்கிறார். அந்த மாபெரும் துயர நேரத்திலும், ரெக் எடுத்த அந்த உன்னதமான முடிவு, ஐந்து முன்பின் தெரியாத மனித உயிர்களை காப்பாற்றியது.

தங்கள் நாட்டில் சுற்றுலா வந்த ஒரு வேறொரு நாட்டின் குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்ட   அந்த துயர சம்பவத்திற்கு இத்தாலி மக்கள் மிகவும் வருந்தினர். ஆனால் அந்த நிலையிலும், தங்களின் ஐந்து குடிமகன்களின் உயிரைக் காப்பாற்றிய அந்த அமெரிக்க குடும்பத்தின் தியாக குணம், இத்தாலி நாட்டு மக்களை அதிர்ச்சியிலும், ஆச்சரியத்திலும் உறைய வைத்தது.

ரெக் குடும்பத்தின் இந்த தியாக உணர்வு, இத்தாலி, பிரிட்டென் மற்றும் அமெரிக்காவின் நாழிதள்களில் முக்கிய செய்தியாக பல நாட்கள் வெளிவந்தன.

நிக்கோலஸின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் எங்கு யாருக்கு பயன்பட்டன என்று ஒவ்வொரு கட்டமாய் ஊடகங்கள் மக்களுக்கு “நிக்கோலஸின் பரிசு” என்ற தலைப்பில் காண்பித்தன.

இத்தாலியில் அந்த சம்பவத்திற்கு பின், உறுப்பு தானம் நான்கு மடங்காக உயர்ந்தது. நிக்கோலஸின் பெயர் இத்தாலியில் பல பள்ளிகளுக்கு, சாலைகளுக்கு, பூங்காக்களுக்கு சூட்டப்பட்டது.

ரெக்கிற்கு இப்போது 80 வயதை தாண்டிவிட்டது. அவர் குடும்பம், இன்று கூட நிக்கோலஸிற்கு நடந்த அந்த துயர சம்பவத்தை நினைத்து கண்ணீர் விடுகின்றனர். ஆனாலும் பல நாடுகளுக்கு சுற்றி உறுப்புகள் தானத்தைப் பற்றி பல அரங்குகளில் எடுத்துறைக்கிறார் ரெக்.

தினமும் பிரிட்டெனில் மூன்று மனிதர்கள், அமெரிக்காவில் 18 மனிதர்கள் என உலகம் முழுதும் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள், ஓராண்டில் உறுப்புகளுக்காக காத்திருக்கும் பட்டியலிலிருந்து இறக்கின்றனர். உறுப்புகள் தானம் சராசரியாக மூன்று அல்லது நான்கு உறுப்புகளை தருவதின் மூலம் மூன்று அல்லது நான்கு குடும்பத்தை பேரழிவிலிருந்து காப்பாற்றுகிறது என்று தீர்க்கமாக கூறுகிறார் ரெக்.

மிகவும் நேசிக்கும் ஒருவரின் உறுப்புகளை தானம் செய்ய மக்கள் ஒத்துழைக்காதது தான், தனக்குள்ள ஒரே வருத்தம் என்று குறிப்பிடும் ரெக், “எங்களுக்கு ஏற்பட்ட துயரம் போல் நடந்து தான் அது போல் ஒரு முடிவு எடுக்கும் மனநிலைக்கு யாரும் தள்ளப்படக் கூடாது” எனவும் “மக்கள் தாமாகவே முன் வந்து தானம் செய்வது பல மக்களின் உயிரைக் காப்பாற்றும்” என்கிறார்.

நிக்கோலஸ் இறந்தும், பல வருடங்களிற்கு பல மனிதர்களின் மனதில் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் வாய்ப்பை ரெக் குடும்பம் ஏற்படுத்தியது.

ரெக் குடும்பத்தினர் செய்த அந்த தியாகத்தினை போல் பல எண்ணற்ற குடும்பங்களும், தனி மனிதர்களும் நம் நாட்டிலும், மற்ற பல நாடுகளிலும் இன்று வரை மருத்துவ துறையில் தியாகம் செய்து கொண்டு தானிருக்கின்றனர்.

எத்தனையோ மருத்துவர்கள் மிக நன்றாக சம்பாதித்த பின்னும், அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு ஏதோ கிராமத்திலோ, ஏழை மக்கள் வாழும் பகுதிகளுக்கோ சென்று, இலவசமாக மருத்துவம் செய்வதை இன்றும் நாம் பார்த்தும், கேள்விப்பட்டும் தான் வருகிறோம். இதற்கு பல உதாரணப்புருஷர்கள் இன்றும் உள்ளனர்கள்.

இவையெல்லாம் எதற்கு? மனிதர்களின் உயிர்களை வாழவைக்க தங்களால் முடிந்தவற்றை செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரு உயர்ந்த எண்ணம் தானே?

ஆனால், நம் சமூகத்தில் பல பெற்றோர்கள், பணம் சம்பாதிக்கும் நோக்கத்தில் தங்கள் குழந்தைகளை மருத்துவ படிப்பிற்கு அனுப்புவதை அன்றாடம் பார்க்கிறோம்.

சக மனிதனின் உயிரை காப்பாற்றும் மருத்துவ துறை உயர்ந்த சேவை செய்வதற்கான துறை என்ற எண்ணம் நம் அனைவர் மனதிலும் தோண்ற வேண்டுமே தவிர, அந்த உயிரை வைத்து விளையாடி பணம் சம்பாதிக்க நினைக்கும் வியாபார களமாக மாற்றும் எண்ணம் வரக்கூடாது.

தனி மனிதனின் தூய்மையான சிந்தனை, சுயநலமின்மை, சமூக அக்கறை இவைகள் தான் இந்த நேரத்தின் தேவையாக உள்ளது.

மாற்றம் நம் அனைவரிடத்திலும் வரவேண்டும்.

மாற்றம் வரும் என்ற நம்பிக்கையில்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM.

Likes(12)Dislikes(0)
Share
Share
Share