Nov 142014
 

A1

 

(சென்ற இதழ் பேட்டியின் தொடர்ச்சி…)

12ஆம் வகுப்பில் மதிப்பெண் குறைந்து எடுத்தாலும் பிரச்சினை இல்லை என்கிறீர்களா?

கண்டிப்பாக, எங்கள் மாணவர்களுக்கு நாங்கள் சொல்வது, நீங்கள் பன்னிரண்டாம் வகுப்பில் மதிப்பெண் குறைவாக எடுத்தாலும் கவலை இல்ல, உங்களுக்கு பள்ளிக்கு பிறகும் வாழ்க்கை உண்டு என்று தான். மதிப்பெண் தான் வாழ்க்கை என்றுகூறி, மாணவர்களுக்கு நம் சமுதாயம் மிகுந்த மன அழுத்தத்தை கொடுத்துவிடுகிறது. அவர்களுக்கு விளையாட்டு கிடையாது, பொழுதுபோக்கு கிடையாது, எப்போதும் படிப்பு படிப்பு என்று அதிக அழுத்தத்தை தந்து விடுகிறோம். அவர்கள் வயதில் செய்ய வேண்டிய பல நல்ல விஷயங்களை செய்ய விடாமல் தடுத்து விடுகிறோம். அதன் தாக்கம் அவர்களுக்கு பின்னாளில் வேறு விதமாய் எதிரொலிக்கிறது. இந்த அழுத்தம் இந்த வயதிற்கு தேவை இல்லை. கல்வி என்பதை ரசித்து அனுபவித்து கற்று கொள்ளவேண்டும். விருப்பப்பட்டு படிக்கும் சூழல் வேண்டும், வெறுத்து படிக்க கூடிய சூழ்நிலை இருக்க கூடாது என்பது தான் என் கருத்து. இந்த விழிப்புணர்வை நாங்கள் பல பள்ளிகளுக்கு சென்று மாணவர்களுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் கூறுகிறோம்.

 

அந்த நுழைவு தேர்வுகள் எழுதுவதற்கு ஏதேனும் தனி பயிற்சி எடுக்க வேண்டுமா?

அவ்வாறு ஏதும் இல்லை. 11 மற்றும் 12 ஆம் வகுப்பு syllabus தான். தேர்வும் நான்கு 4 சாய்ஸில் எதாவுது ஒன்றை தேர்ந்தெடுபபதை போல் தான் வரும். இது CBSC, மெட்ரிக் என எந்த பள்ளி படித்தாலும் ஒரே மாதிரியான தேர்வு தான்.

 

இத்தனை கல்லூரி பற்றிய விவரங்கள் எல்லாம் உங்களுக்கு எவ்வாறு கிடைத்தது?

நான் வட இந்தியாவில் வேலை செய்த போது, நிறைய கல்லூரிகள் பல்கலைகழகங்கள் சென்று பார்ப்பேன். என் பொழுதுபோக்கே பல கல்லூரிகளுக்கு சென்று பார்த்து, விவரங்கள் சேகரிப்பதாய் தான் இருந்தது. பொழுதுபோக்காய் ஆரமபித்தது, இப்போது விவரங்கள் பெட்டகமாய் உள்ளது. இன்று பல பெற்றோர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் அது உதவுகின்றது.

 

இது வரை எத்தனை மாணவர்களை கண்டு இந்த கருத்துகளை சொல்லிருப்பீர்கள்?

கடந்த பத்து வருடத்தில் ஏறத்தாழ 20லட்சம் மாணவர்களை கண்டு பேசியுள்ளோம். இந்தியாவில் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் சென்றுள்ளோம். நகர் புறத்திற்கு சென்றாலும், அதிகம் கிராமபுறத்திற்கு செல்வோம். சிங்கப்பூர், UAE, மலேஷியா போன்ற நாடுகளுக்கும் சென்றுள்ளோம். தற்போது CBSE BOARD, எங்கள் கல்வி நிகழ்ச்சிகளை CBSE பள்ளிகளில் இந்தியாவிலும், வெளிநாடுகளிலும் நடத்துவதற்கு அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ளதனால், எங்களால் மேலும் நிறைய மாணவர்களையும், பெற்றோர்களையும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு அதிகரித்துள்ளது.

 

உங்கள் துறையில் நீங்கள் கண்ட பெரிய சவால்கள் என்று எதை குறிப்பிடுவீர்கள்?

சில கல்வி நிறுவனங்களில் உள்ள தலைமை ஆசிரியர்கள் ஒத்துழைப்பு தரமாட்டார்கள். எங்களுக்கு தெரியாததை என்ன சொல்லிவிட போகிறீர்கள் என்று உதாசீனப் படுத்துவார்கள். அவர்களை பொருத்த வரை மதிப்பெண்களும் ரிஸல்ட்டும்தான் முக்கியமாக தோன்றும். மதிப்பெண் குறைந்தாலும், நல்ல நிலைக்கு செல்லலாம் என்று நீங்கள் கூற ஆரம்பித்தீர்கள் என்றால், பின்னர் மாணவர்கள் படிக்க மாட்டார்கள், பள்ளியின் ரிஸல்ட் குறைந்து விடும் என்பார்கள். மாணவர்களுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் இத்தனை தகவல்கள் தெரிந்தால் நன்றாக இருக்குமே என்று அவர்கள் யோசிக்க மாட்டார்கள். இந்த எண்ணம் எல்லா கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் இருந்தாலே இன்று கல்வியின் நிலை உயர்ந்து இருக்கும்.

 

பெற்றோர்கள் தரப்பிலிருந்து எத்தகைய சவால்களை சந்திக்கிறீர்கள்?

பெற்றோர்கள், குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் உள்ளவர்கள், தொழில் கல்விக்கு (PROFESSIONAL EDUCATION) மட்டுமே, முக்கியத்துவம் தருகின்றனர். இந்த கல்வியைக் கற்றவுடன் வேலைக் கிடைத்துவிடும், கைநிறைய சம்பாதிக்கலாம் என்ற தவறான எண்ணம் அவர்களிடம் உள்ளது. பல பெற்றோர்கள் இசை, விளையாட்டு, உளவியல், மனித நேயம், சமூகப்பணி போன்ற மற்ற படிப்புகளுக்கு (NON-CONVENTIONAL COURSES) முக்கியத்துவம் தருவதில்லை, சிலருக்கோ அவ்வாறு இருக்கிறதென்றே தெரிவதில்லை. இன்றைய சூழ்நிலையில் இளங்கலை கல்வி மட்டுமே போதுமானதாக இல்லை. மாணவர்களுக்கு எந்த கல்வியில் ஈடுபாடு உள்ளதோ, அதை படிக்க பெற்றோர்கள் ஒத்துழைப்பு தரவேண்டும்.

 

இன்று இணையத்தில் தான் அனைத்து தகவல்களும் கிடைக்கிறதே, அதிலிருந்து எடுக்கலாமே?

இன்று இணையத்தில் மிக அதிகமாக தகவல்கள் கிடைக்கிறது. அது தான் பிரச்சினை. எந்த நேரத்தில் எந்த தகவல் நமக்கு தேவை என்பதை வடிகட்டி எடுப்பது மிக சிரமம். நிறைய அரசு நிறுவனங்களில் படிப்பதற்கு அரசே பணமும் சலுகைகளும் தருகிறது. உதாரணமாக, பெங்கலூர் IISc  நிறுவனம்நடத்தும்  “kishore vaigyanik protsahan yojana (KVPY) “. இந்த தேர்விற்கு இப்போது தான் விண்ணப்பம் கொடுத்து முடித்தார்கள். இந்த தேர்வை 11ஆம் வகுப்பிலும் எழுதலாம், 12ஆம் வகுப்பிலும் எழுதலாம். விண்ணப்பத்தின் விலை ரூ.500மட்டுமே. தேர்ந்தெடுக்க பட்டவர்களுக்கு மாதா மாதம் ரூ.5000 அரசிடமிருந்து ஸ்டைபன்ட்ஆககிடைக்கும். முடித்தவுடன், “IISc Bangalore, IISER Hyderabad,  University of Hyderabad” இந்த மூன்றிலும் அனுமதி கிடைக்கும். இந்த தேர்விற்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும் என்றே நம் ஊரில் உள்ள நிறைய பெற்றோர்களுக்கும் குடும்பத்திற்கும் தெரியாது. இது போல் பல தேர்வுகள் உள்ளது. இந்த தகவல்கள் தெரியாததினால் தான் 12ஆம் வகுப்பு  முடித்த பிறகு நம் ஊரில் உள்ள சாதாரண கல்லூரியில் பல பேர் சேர்கிறார்கள். இந்த நல்ல தகவல்கள் தெரிந்தவர்கள் நல்ல அரசு கல்லூரிகளில் சேர்ந்து பையனடைகிறார்கள்.

 

நீங்கள் கிட்டத்தட்ட 20லட்சம் மாணவர்களை சந்தித்திருக்கிறோம் என்றீர்கள், அவர்களில் எத்தனை பேருக்கு இது போன்ற தகவல்கள் தெரிந்துள்ளது?

90% பேருக்கு தெரிவதில்லை. இத்தனை வாய்ப்புகள் இருக்கிறது என்று நீங்கள் சொல்லி தான் தெரிகிறது என்பார்கள். இன்னொரு உதாரணம், IRIMEE (Indian Institute of Railwaiy mechanical and electrical engineering) என்று ஒரு நிறுவனம் இருக்கிறது. இதற்கான தேர்வு SCRA (Special Class Railwaiy Apprentice) வர இருக்கிறது. 1888 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, பீஹாரில் உள்ள ஜமால்பூரில் இந்த நிறுவனம் இயங்கி வருகிறது. ரெயில்வே துறையை சார்ந்த மெக்காநிகல் மற்றும் எலெக்ட்ரிகல் பொறியியல் கல்வி உலகத்திலேயே இந்த ஒரு நிறுவனத்தில் தான் க8ற்று தருகிறார்கள். வேறு எங்கும் கிடையாது. படிப்பதற்கு ரெயில்வே துறை அமைச்சகம் மாணவர்களுக்கு மாதம் ரூ.9200 ஸ்டைபன்ட் தருகிறது. விண்ணப்பத்தின் விலை ரூ.50 மட்டுமே. மொத்தம் 46 சீட்டுகள் மட்டும் தான் உள்ளது. அக்டோபர், நவம்பரில் கிடைக்கும் இந்த விண்ணப்ததிற்கான, தேர்வு ஜனவரியில் முடிந்து விடும். இவை நம் ;8யாருக்கும் தெரியாது. பெற்றோர்கள் இந்த சமையத்தில் மாணவர்களை காலாண்டு அரையாண்டு என அழுத்தம் கொடுத்து கொண்டிருப்பார்கள்.

 

12ஆம் வகுப்பு தேர்வை விட இந்த மாதிரியான தேர்வுகளை குறி வைத்து படிக்கலாமா?

12ஆம் வகுப்பு பரீட்சை கண்டிப்பாக முக்கியம் தான். அந்த பரீட்சைக்கு படிப்பதை வைத்து தான் இது போன்ற நிறைய நுழைவு  தேர்வுகள் உள்ளன. 12ஆம் வகுப்பு பரீட்சைக்கு சம்பந்தம் இல்லாத சில நுழைவு தேர்வுகளும் இருக்கிறது. ஆனால் எல்லா தேர்வுகளை பற்றியும் வாய்ப்புகள் பற்றியும் நாம் தெரிந்து வைத்திருத்தல் வேண்டும். அந்த வாய்ப்புகள் அனைத்தையும் ஆராய்ந்து பார்க்க தவறினோம் என்றால், இத்தனை வருடம் குழந்தைகளை கஷ்ட பட்டு படிக்க வைத்தது வீணாகும். அனைத்து விண்ணப்பமும்,பரீட்சைக்கு முன் வந்தாலும், இந்த நுழைவு தேர்வு அனைத்தும்,பரீட்சைக்கு அப்புறம் தான் வருகிறது. மாணவர்களோ, அவர்கள் பெற்றோர்களோ இவை எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து தெரிந்து, பிடித்திருந்தால் விண்ணப்பித்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

 

என் இந்திய அளவில் உள்ள இத்தனை நல்ல அரசு கல்வி நிறுவனங்கள் பற்றியெல்லாம் நமக்கு தெரிவதில்லை?

முக்கியமாக விளம்பரங்களை வைத்து தான் பெற்றோர்களுக்கு ஒரு கல்வி நிறுவனத்தை பற்றி தெரிய வருகிறது. நல்ல தரமான நிறுவங்களின் நோக்கம் தரமான கல்வி மட்டுமே. அதனால் அவர்கள் விளம்பரம் செய்வதற்கு தேவை ஏதும் இல்லை. அவர்கள் கல்வியை கல்வியாய் பார்க்கின்றார்கள். பணம் பண்ணும் வியாபாரமாய் பார்ப்பதில்லை. நாங்கள் சொல்வதெல்லாம் மாணவர்களுக்கு ஒன்று தான், விளம்பரங்கள் பார்த்து சோப்பு, சீப்பு,  பௌடர்‌எல்லாம் வாங்கலாம், ஆனால் கல்வியை வாங்ககூடாதென்று.

கல்விக்கான செலவை கொஞ்சம் எடுத்து கணக்கு போட்டு பாருங்கள்.பொறியியல்கல்வியைஎடுத்தால்ஒருஆண்டிற்கு 35 லட்சம்சீட்டுகள்இந்தியாவில்உண்டு. அதில் 5 லட்சம்சீட்அரசிற்குஎன்றுவைத்துவிட்டால், மீதி 30 லட்சம்சீட்டுகள். ஒருவருடத்திற்குஒருலட்சம்கணக்குவைத்துப்பாருங்கள். இதைபோன்றுஎத்தனைதுறை, எத்தனைபெரியதொகை?

A2

உங்கள் பார்வையில் ஒரு சமுதாயமாக எங்கு கல்வி துறையில் தவறு செய்ய ஆரம்பித்தோம்?

1948இல் Dr.சர்வேப்பல்லி ராதாகிரிஷ்ணன் அவர்கள், சுதந்திரம் அடைந்தவுடன் நாட்டிற்கு கல்வி எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை அழகாக பரிந்துரைத்த கோப்புகளை நாம் யாரும் படிக்கவில்லை. அதை படித்து நடைமுறைபடுத்தி இருந்தால், இன்று நம் நாடு கல்வி துறையில் முதன்மை பெற்றிருக்கும். நாம் சரியாக அதன் எதிர் திசையில் போய் கொண்டிருக்கிறோம். தரமான கல்வி தான் ஒரு தேசத்தின் உண்மையான வளர்ச்சி.

வெளிநாட்டிற்கு போய் சிறப்பாக படித்து சாதிக்கும் நம் மாணவர்களை பார்த்தால் தெரியும். இங்கு அதற்கான சூழ்நிலை இல்லை. நாட்டு வளர்ச்சியின் முதலீட்டில் கல்விக்கான முதலீடு மிக குறைவு.  IIT நிறுவனத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அங்கு அனுமதி கிடைப்பது மிக கடினம், போட்டி அதிகம். சுதந்திற்கு பின் ஆண்டிற்கு ஒரு IIT திறந்திருந்தால் கூட, இன்று ஒரு 60 IIT ஆவது இருந்திருக்கும். எத்தனை பேர் தரமான கல்வி படித்திருப்பார்கள், எத்தனை பேரின் வாழ்க்கை தரம் உயர்ந்திருக்கும். சுதந்திரத்திற்கு பின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திற்கும் ஒரு நல்ல மருத்துவ கல்லூரி திருந்திருந்தால், இன்று நாம் சீனாவிற்கோ, ரஷ்ஷியாவிற்கோ போய் படிக்கும் சூழ்நிலை வந்திருக்காது.

நமது பிரச்சினைக்கு நம்மிடமே பதில்கள் இருந்துள்ளது. ஆனால் நாம் அவைகளை தனியாரிடம் கொடுத்தோம், விளைவு கல்வி மாபெரும் வியாபாரம் ஆகியது.

தனியாரிடம் சென்றால் தரம் இருக்க முடியாது என்று கிடையாது. 50 வருடங்களுக்கு முன் ஆரம்பித்த டாடா, பிர்லா கல்வி நிறுவனங்கள் கல்வி தரத்தில் எந்த ஒரு சமரசமும் பண்ணவில்லை. சீட்டுகளும் அதிக படுத்தி கூட்டம் சேர்க்கவில்லை. அதே தரத்தை இன்று வரை தருகிறார்கள். ஆனால் அவர்களை போன்று மற்ற தனியார் நிறுவனங்கள் நடக்கிறதா?

 

உங்கள் நோக்கம் என்ன சார்?

எங்களால் எத்தனை மாணவர்களின் கல்வி தரமும் அதன் மூலம் வாழ்க்கை தரமும் உயர்த்த முடியுமோ, அதனை செய்ய வேண்டும். மாணவர்களாய் முயற்சி செய்தால் ஒரு படி மேல் ஏறுவார்கள், எங்கள் மூலம் முயற்சி செய்தால், ஒரு பத்து படி மேலே ஏத்தி விடுவோம். மாணவர்களுக்கு நம்பிக்கை தந்து அவர்களை உயர்த்தி விடுவது எங்களின் லட்சியம்.

Likes(8)Dislikes(3)
Share
 Posted by at 12:22 am

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Share
Share