Nov 142014
 

kids

ஒரு ஊரில் ஒரு குருகுலம் இருந்தது. குருவின் இல்லத்திலேயே, அந்த குருகுலம் இயங்கி கொண்டிருந்தது. படிப்பதற்கு,  விளையாடுவதற்கு, பிறபயிற்சிகள் எடுப்பதற்கு என தனிதனி இடங்கள் மற்றும் அறைகள் இருந்தன.  அந்த குருகுலத்தில், அனைவரும் சேர்ந்து உணவு உன்ன வேண்டும் என்று ஒரு பழக்கம் இருந்தது.

குருமாதா (குருவின்மனைவி) அனைத்து மாணவர்களுக்கும் சேர்த்து தான் சமைப்பார். குரு மற்றும் மாணவர்கள் சேர்ந்து ஒன்றாக அமர்ந்து உணவு உண்பார்கள்.

ஒருநாள், குரு ஓர் வேலை நிமித்தமாக வெளியில் சென்றிருந்ததால் சிறிது தாமதமாக உணவு உண்ண வந்தார். அதற்குள் மாணவர்கள் அனைவரும் உண்ண தொடங்கிவிட்டனர்.

குரு சாப்பிடும் இடத்திற்கு வந்தவுடன், தலைமை மாணவன் குரு கை கழுவ நீர் எடுத்து கொடுத்தான்.

குரு கை கழுவியவுடன், “இன்று குரு மாதா நமது உணவில் நெய் ஊற்றி சமைப்பதற்கு பதிலாக வேப்ப எண்ணையை ஊற்றிவிட்டார் என்று நினைக்கிறேன்.  நீங்கள் சிறிது காத்திருக்க முடியுமானால், நான் சென்று குரு மாதாவிடம் வேறு ஒரு பதார்த்தம் செய்யச் சொல்கிறேன்” என்றான்.

அதற்குகுரு, “வேண்டாம். நான் இதையே சாப்பிடுகிறேன். உனக்கு இனிமேல் கல்வி ஏறாது. நீ வீட்டுக்கு போகலாம்” என்றார்.

தலைமை மாணவன் அதிர்ந்து போனான். ஒரு வேளை குருமாதா சமையல் பற்றி தவறாக கூறியதற்காக வெளியில் அனுப்புகிறாரோ என்ற சந்தேகத்துடன் தன்னை வெளியில் அனுப்புவதற்கு என்ன காரணம் என்று கேட்டான்.

அதற்கு குரு, “நீ இங்கு வந்த நாள் முதலேயே வேப்ப எண்ணை ஊற்றி தான் சமைத்து குடுத்தோம். உனக்கு கல்வியின் மேல் இருந்த பற்றினால், சாப்பாடு சுவை பற்றியெல்லாம் தெரியாதிருந்தது. இப்பொழுது உனக்கு கல்வி முக்கியமாக படாத காரணத்தால், சுவை தெரிகிறது. கல்வி சுவைக்காத போது அது உனக்கு பாரமாகதான் இருக்கும். அதனால் தான் நீ வெளியில் செல்ல வேண்டும் என்று கூறினேன்” என்றார்.

–          D. சரவணன்

Likes(1)Dislikes(0)
Share
 Posted by at 12:12 am

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Share
Share