Jun 142016
 

Neerja-Bhanot-Photos-Ads-Stamp-Biopic-Husband-Pics-Family-Wedding-Movie-Death-Images

(1986 ஆம் ஆண்டு நடந்த உண்மை சம்பவம்)

மும்பையிலிருந்து புறப்பட்டு பாக்கிஸ்தானின் கராச்சி, ஜெர்மனியின் ஃப்ராங்ஃபோர்ட் (FrankFort) என இரண்டு இடை நிறுத்தங்களுடன் அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரத்திற்கு செல்லும் விமானம்  Pan Am Flight-103.

செப்டம்பர் 5, 1986 ஆம் ஆண்டு, அதிகாலை மும்பையிலிருந்து புறப்பட்ட அந்த விமானம் சுமார் 6 மணி அளவில், பாக்கிஸ்தானின் கராச்சி விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கி பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டிருக்கிறது.

அப்பொழுது ஏர்போர்ட் செக்யூரிட்டி வாகனம் ஒன்றில் நான்கு செக்யூரிட்டி அதிகாரிகள் விமானத்தை நோக்கி செல்கின்றனர். அருகே சென்ற அவர்கள் வேக வேகமாக கையில் வைத்திருந்த துப்பாக்கிகளுடன் பயணிகள் விமானத்தில் ஏறும் படிக்கட்டுகள் வழியாக விமானத்திற்குள் நுழைகின்றனர். பின்னர்தான் தெரிகிறது அவர்கள் செக்யூரிட்டி ஆஃபீசர்கள் அல்ல என்றும் பயங்கரமான வெடிகுண்டுகளுடன், கையில் துப்பாக்கிகளுடனும் விமானத்தை கடத்த வந்த தீவிரவாதிகள் என்று.

தங்களிடமிருக்கும் ஆயுதங்களைக் காட்டி, விமானத்தைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருகின்றனர். விமானத்திலிருந்த 360 பயணிகளுடன் விமான பணியாட்களும் உச்சகட்ட மரண பயத்தில் இருக்க, ஒருவருக்கு மட்டும் அந்த பயம் இல்லை. அவர் நீரஜா பன்னட்.  அவர் இந்த Pan Am Flight 103 இன் தலைமை விமானப் பணிப்பெண்.

விமானம் புறப்படத்தயாரக இருக்கிறது. தீவிரவாதிகள் அந்த விமானத்தை Cyprus க்கு செலுத்த வேண்டும் எனவும், சிறையிலிருக்கும் இன்னும் சில தீவிரவாதிகளை விடுவிக்கவேண்டும் எனவும் கோரிக்கை வைக்கின்றனர். துப்பாக்கி முனையில் இருக்கும்போது யாராக இருந்தாலும் மூளை செய்வதறியாது செயலற்றுவிடும். ஆனால் நீரஜா பன்னட் சுதாரித்துக்கொண்டார்.

உடனடியாக தீவிரவாதிகளுக்குத் தெரியாமல் விமானத்திலிருந்த விமானிகளுக்கு தகவலை தெரியப்படுத்த, பைலட், கோ-பைலட், ஃப்ளைட் எஞ்ஜினியர் மூவரும் பைலட் அறைக்கு மேல் இருக்கும் எமர்ஜென்ஸி எக்ஸிட் வழியாக விமானத்திலிருந்து உடனடியாக தப்பி வெளியேறினர். இதுவே தீவிரவாதிகளின் திட்டத்தின் முதல் தோல்வி. பைலட் இல்லாததால் விமானம் அங்கேயே நின்றது. இல்லையெனில் துப்பாக்கி முனையில் விமானம் எங்கோ சென்றிருக்கக்கூடும்.

பைலட் இல்லாததால் விமானம் பன்னட்டின் கண்ட்ரோலில் வருகிறது. பயணிகளின் மிகப்பெரிய ஆதரவு இப்பொழுது நீரஜா மட்டுமே. அவரும் அதை  நன்கு  அறிந்திருந்தார். தீவிரவாதிகளிடம் மன்றாடி பயணிகளின் கைகளை இறக்க  அனுமதியும் பெறுகிறார்.

மனிதன் மிக பெரிய பதட்டத்தை சந்திக்கையில் முதலில் தேடுவது நீர் என்ற ஆகாரத்தைதான். பயணிகளுக்கு நீர் வழங்கவும் துணிச்சலுடன் தீவிரவாதிகளிடம் வாதிட்டு  அனுமதியும்  பெறுகிறார் நீரஜா.

விமான ஓட்டுனர்கள் வரவேண்டும் என்று பாகிஸ்தான் அரசுக்கு கெடு விதிக்கின்றனர் தீவிரவாதிகள். இந்த கோரிக்கையை ஏற்றால் விமானம் நாடு கடத்தப்படும் என அறிந்து கையறு நிலையில் நின்றது அரசு.

கோரிக்கைக்கு அரசிடம் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாததால் ஆத்திரமடைந்த தீவிரவாதிகள் பயணிகள் உயிருடன் விளையாட ஆரம்பித்தனர். இந்த தீவிரவாதிகள் லிபியாவைச் சேர்ந்தவர்களாதலால், முதலில் அமெரிக்கர்களை கொல்வது என முடிவெடுத்து பாஸ்போர்ட் மூலம் ஒரு அமெரிக்கரை கண்டுபிடித்து அவனை இழுத்து வந்து சுட்டு விமானத்திற்கு வெளியே எரிந்தனர்.

நீரஜா பன்னட்டிடம் மீதம் இருக்கும் பயணிகளின் பாஸ்போர்ட்டை சேகரிக்குமாறு கட்டளையிட்டனர். அப்போதுதான் மீதமிருக்கும் அமெரிக்கர்களையும் கொல்ல முடியும் என்று.

தீவிரவாதிகளின் இந்த திட்டத்தையும் நீரஜா பன்னட் பலிக்க விடவில்லை. பயணிகளிடமிருந்து பாஸ்போர்ட்டுகளை வாங்கி, அமெரிக்கர்களின் பாஸ்போர்ட்டை மட்டும் ஒரு இருக்கைக்கு அடியில் தீவிரவாதிகளுக்குத் தெரியாமல் ஒளித்து வைத்தார். தீவிரவாதிகளால் இப்போது அமெரிக்கர்களை மட்டும் தனியாக இனம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை. அவர்களின் வெறியாட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட 18 பேர் பலியாகின்றனர்.

தாய் முன் மகன், மனைவி முன் கணவன் என கொடூர மரணங்கள் அரங்கேறுகின்றன.  விமானம் முழுதும் மரண ஓலமும், அழுகையும் தொற்றிக்கொண்டது.

17 மணி நேரத்திற்குப் பிறகு தீவிரவாதிகள் தங்களிடமிருந்த வெடிபொருட்களில் இரண்டை உபயோகிக்க, பன்னட் உடனடியாக எமர்ஜென்ஸி எக்ஸிட்டை திறந்து, பயணிகளை வெளியேற்ற ஆரம்பித்தார். நினைத்திருந்தால் முதல் ஆளாக அவர் தப்பித்திருக்க முடியும். ஆனால் முதலில் பயணிகளை வெளியேற்றுகிறார்.

தீவிரவாதிகள் தங்கள் துப்பாக்கியால் பயணிகளைச் சுட ஆரம்பிக்கின்றனர். அனைவரும் விமானத்தை விட்டு வெளியேறும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்க மூன்று குழந்தைகள் கேட்பாரற்று விமானத்தில் தனியாக நிற்கின்றன. தீவிரவாதிகளால் சுடப்பட்டு விடுவார்களோ என்ற அச்சத்தில் நீரஜா வேகமாகக் குழந்தைகளை நோக்கிச் சென்று அரவணைக்கிறார். குழந்தைகளை நோக்கிப் பாய்ந்த தோட்டா நீரஜாவின் தலைக்குள் பாய்கிறது.

சினிமாக்களில் மட்டுமே சாத்தியப்படும் இந்த வீர சாகச நிகழ்வை, நிஜத்தில் நிகழ்த்த ஒரு அசாத்திய மன தைரியமும், தன்னலமற்ற தியாக மனப்பாங்கும் நிச்சயம் தேவை.

தலையை துப்பாக்கி குண்டு துளைக்கிறது. கைகளோ மூன்று குழந்தைகளை மார்போடு அணைத்தபடி இருக்கின்றது. வாழ்வில் பல துன்பங்களை சுமந்தவள்  சிலையாகி போகின்றாள்.

இன்னுயிர் பிரிகிறது. இத்தனை உயிர்களை காப்பாற்றிய அவள் தன்னுடைய உயிரை காப்பாற்ற வழி தெரியாமலா இருந்திருப்பாள்? தியாகம் மற்றும் தன்னம்பிக்கை என்றால் என்ன என கடவுளுக்கு பாடம் எடுக்க சென்றிருப்பாள். நீரஜாவால் காப்பாற்றப்பட்ட சிறுவன் இன்று விமான ஓட்டுனர். நீரஜா செய்த  தியாகத்தின் பயன்  தொடருகின்றது.

இந்த சம்பவம் நடப்பதற்கு முன் கணவனால் சில வருடங்களால் கைவிடபட்டவர் நீரஜா. அந்த பிரிவிற்கு பின் வாழ்க்கை முடிந்தது, வானம் இடிந்தது என அவர்  சுனங்கிவிடவில்லை. வாழ்கை போராட்டத்தை சந்திக்க துணிச்சலுடன் இறங்கினார்.

அந்த துணிச்சல் குணம் தான், தீவிரவாதிகளால் உயிருக்கு ஆபத்து என அறிந்தபோதும், தன் கடமையிலிருந்து பின் வாங்காமல், தன் பணியை தொடர செய்தது.

இந்திய அரசு, பதட்டமான நேரத்தில் வீரமுடன் செயல்பட்டதால், அவருக்கு அசோக சக்ரா விருது வழங்கி கவுரவித்தது. (மிகச் சிறிய வயதில் இந்த விருதை பெரும் பெருமையையும் நீரஜா அடைந்தார்). மேலும் 2004 ஆம் ஆண்டு, இந்திய தபால் துறை, நீரஜாவை சிறப்பிக்கும் வகையில் அவரின் தபால் முத்திரையை வெளியிட்டது.

ஒவ்வொரு முறையும் தன் வீட்டை விட்டு கிளம்புகையில், என்னிடமும் என் மனைவியிடமும் “என் செயல்கள் உங்களை எப்போதும் பெருமை பட வைக்கும்” என சொல்லி விட்டு கிளம்புவார். அதே போலவே சொன்னதை செய்து விட்டார் எங்கள் நீரஜா என்று கண்ணிர் மல்க தன் மகளை நினைத்து பெருமையுடன் கூறுகிறார் நீரஜாவின் பாசமிக்க தந்தை.

பல விருதுகள் அமெரிக்க, இந்திய, பாகிஸ்தானால் அவரது மறைவிற்கு பின் வழங்கபட்டிருந்தாலும், நீரஜாவின் கடைசி ஆசை தீவிரவாதமில்லா உலகமும், தியாகம் உள்ள உள்ளமும் எங்கும் இருக்க வேண்டும் என்பதாகத்தான் இருந்திருக்கும்.

நீரஜா போன்ற மாமனிதர்களின் தியாகமும் சாதனையும் தான் இன்றைய இளைஞர்களுக்கு பெரும் ஊக்க சக்தியாக இருக்கிறது.

– முருகேஷ் சுப்ரமண்யம், நெல்லை

Likes(2)Dislikes(0)
Share

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Share
Share