Nov 162017
 
How-does-stress-affect-you_sml

முப்பத்தேழு வயது அவருக்கு. கும்பகோணத்துக்காரர். திருமணமாகி ஒரு குழந்தை. மூன்றாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மென்பொருள் துறையில்தான் வேலை. பிடிஎம் லே-அவுட்டில் ஒரு அபார்ட்மெண்ட்டில் குடியிருக்கிறார். எப்பொழுதோ பேருந்துப் பயணத்தில் அறிமுகம். அதன் பிறகு நிறைய முறை சந்தித்திருக்கிறோம். பெங்களூரில் சில கூட்டங்களுக்கும் வந்திருக்கிறார். அலைபேசியில் பேசிக் கொள்வோம். ‘சாகற வரைக்கும் வீட்டுக்கடன் கட்டுவேன்’ என்று ஒரு முறை சொன்னது நினைவில் இருக்கிறது. கடன் முடிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால் அவர் செத்துவிட்டார்.

நேற்றிரவு அலுவலகம் முடித்து அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு வந்தாராம். ‘அப்பா பாவம்..உறங்கட்டும்’ என்று அம்மாவும் மகளும் அவரை எழுப்பவேயில்லை. காலையில் குழந்தையைக் கிளப்பி பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு மனைவியும் அலுவலகத்துக்குத் தயாராகிவிட்டு ‘வீட்டைப் பூட்டிக்குங்க வாங்க’ என்று எழுப்பும் போதுதான் வெற்று உடலென்று உணர்ந்திருக்கிறார். ‘சில்லுன்னு ஆகிடுச்சுங்க’ என்று அழுது கொண்டிருந்தார். என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் நண்பர்கள் சிலரை அழைக்க பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் மருத்துவமனைக்குத் தூக்கிச் சென்றிருக்கிறார்கள்.

அந்தப் பெண்ணின் தம்பி இதே ஊரில்தான் இருக்கிறான். அவன் அக்காவையும் அக்கா பெண்ணையும் அழைத்துக் கொண்டு அதே ஆம்புலன்ஸ் வாகனத்தில் செல்கிறான்.

குழந்தை ‘அப்பாவுக்கு என்னாச்சும்மா?’ என்று கேட்டுக் கொண்டே செல்கிறது.

மிக இயல்பாக இருந்திருக்கிறார். குடிப்பழக்கம் இல்லை. பீடி சிகரெட் இல்லை. சர்க்கரை இல்லை. ஒரேயொரு இருதய நிறுத்தம். ஆளை முடித்திருக்கிறது. மருத்துவர்களிடம் பேசினோம். ‘ஸ்ட்ரெஸ்தான்’ என்றார். அதேதான். கடந்த மாதம் முழுக்கவவும் அலுவலகத்தில் ஆட்களைத் துரத்தியிருக்கிறார்கள். தன்னையும் வேலையைவிட்டு அனுப்பிவிடக் கூடும் என்று பயந்திருக்கிறார். போனால் வேலைதானே! தைரியமாக இருந்திருக்கலாம். இழுத்துப் போட்டு வேலைகளைச் செய்திருக்கிறார். சோறு தண்ணி இல்லாத உழைப்பு. தினசரி நள்ளிரவு தாண்டிய தூக்கம். எந்நேரமும் அலுவலக நினைப்பு. ஆளையே முடித்துவிட்டது.

அங்கே யாரிடமும் சொற்கள் இல்லை. சமீபத்தில் இத்தகைய சில சாவுகளைக் கேள்விப்பட்டேன். இப்பொழுது நேரடியாகப் பார்த்தாகிவிட்டது.

என்ன சொல்வது எனத் தெரியவில்லை. வேலை போனால் குடி முழுகிப் போய்விடாது.

இன்னொரு நண்பரைப் பற்றிச் சொல்லியாக வேண்டும். ஒன்றேகால் லட்ச ரூபாய் சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தார். என்னவோ காரணம் சொல்லி அனுப்பிவிட்டார்கள். இப்பொழுது திருப்பூருக்குப் பக்கத்தில் ஒரு கடை வைத்து வாழ்க்கையை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார். பெங்களூருவில் வாங்கிக் குடியிருந்த அபார்ட்மெண்ட்டில் பதினைந்தாயிரம் ரூபாய் வாடகை வருகிறது. ஒரு திருமணத்தில் சந்தித்த போது‘இது போதும்’ என்றார். ஊருக்குள் அவரைப் பைத்தியகாரன் என்கிறார்கள். என்னிடம் கூட அப்படித்தான் சொன்னார்கள். ‘இப்பொழுதே வேலையை விட்டுவந்துவிட்டான்’ என்று கிண்டலடிக்கிறார்கள். ஊர் எப்பொழுதுதான் வாழ்த்தியிருக்கிறது? இப்படி இருந்தாலும் பேசுவார்கள்; அப்படி இருந்தாலும் பேசுவார்கள். ஊர் வாயை அடைக்க முடியாது. அவர் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறார். அமைதியான சூழல். அளவான வருமானம். சிரமமில்லாத வாழ்க்கை. ஒன்றும் ஆகிவிடவில்லை.

பெங்களூரிலும் சென்னையிலும் இருப்பவர்கள் ஏன் இவ்வளவு பதறுகிறார்கள்?

வேலையில் இருக்கும் அரசியல், பணியிடங்களில் கொடுக்கப்படும் அழுத்தம் என எல்லாமும் சேர்ந்து மனிதர்களைப் பாடாய்ப்படுத்துகின்றன. தமக்கே தெரியாமல் அவற்றை தலையில் ஏற்றிக் கொண்டு மெல்ல மெல்ல உயிரை விட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வேலைக்காக உயிரைக் கொடுப்பது மடத்தனம். ஏன் இவ்வளவு அழுத்தங்களை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்? பணி செய்யுமிடங்களில் அழுத்தட்டும். ‘போங்கடா டேய்’ என்று மனதுக்குள்ளாவது சொல்கிற மனநிலை அவசியம். அதிகபட்சம் என்ன செய்வார்கள்? வேலையை விட்டு அனுப்புவார்கள். இது ஒன்றுதான் வேலையா? இரண்டு மாதத்தில் இன்னொரு வேலை வாங்கிக் கொள்ள வேண்டியதுதான். அப்படியே இல்லையென்றாலும் திருப்பூர்க்காரரைப் போல வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளலாம். கடை வியாபாரமும், ஆல்டோ காரும், அரசுப் பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தையுமாக வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு எவ்வளவோ வழிகள் இருக்கின்றன.

மருத்துவமனையின் வெளியில் அமர்ந்திருந்தோம். மயான அமைதி விரவிக் கிடந்தது. பிரேத பரிசோதனைக்காக கூடத்துக்குள் உடல்கள் வந்து கொண்டேயிருந்தன. இவரது உடல் வெளியே வர மாலை ஆகிவிட்டது. இடையில் அவருடனான நினைவுகள் வந்து போயின. சில வருடங்களுக்கு முன்பாக சேலம் செல்லும் போது பக்கத்து இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தார். பேச்சுக் கொடுத்து நண்பர்களானோம். ஊரிலிருந்த அம்மா அப்பாவைப் பார்ப்பதற்காகச் சென்று கொண்டிருந்தார். ஃபோனில் பேசிக் கூட சில மாதங்கள் ஆகிவிட்டது. இலை உதிர்வதைப் போல உதிர்ந்துவிட்டார். மரணத்திற்குப் பிறகு அவருடைய அலைபேசியிலிருந்த எண்களுக்கெல்லாம் குறுஞ்செய்தியை அனுப்பியிருந்தார்கள். அலுவலகத்தில் சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பிச் சென்றிருந்தேன்.

அவரது மனைவிக்கு என்ன ஆறுதல் சொல்வது எனத் தெரியவில்லை. உடல் வெளியில் வருவதற்கு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்பாக குழந்தையை அழைத்து வந்திருந்தார்கள். அது அம்மாவின் தோளில் சாய்ந்து கொண்டது. உடல் வெளியே வந்தவுடன் அம்மாவும் மகளும் கதறினார்கள். உடலை ஏற்றிய பிறகு அவர்கள் மூவரும் ஏறிக் கொண்டார்கள். அவர் மீது போடப்பட்டிருந்த மாலையிலிருந்து ரோஜா இதழ்கள் விழுந்தன. வண்டி கிளம்பியது. அவரவர் தாம் வந்த திசையில் திரும்பினார்கள்.

அந்தக் குழந்தையைவிடவுமா வேலையும் சம்பளமும் முக்கியம்? அந்தக் குழந்தையும் குடும்பமும் இனித் தாங்கப் போகிற சுமையைவிடவுமா மேலாளர் அழுத்திவிட்டான்? யோசிப்பதேயில்லை.

ஒன்றைத்தான் திரும்பத் திரும்ப நினைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது- நம்முடைய உடலும் உயிரும் நமக்கானது. நம் குடும்பம் முக்கியம். பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் முக்கியம். மற்ற அத்தனையும் இதற்குப் பின்னால்தான்.

வா.மணிகண்டன்,
Bangalore
http://www.nisaptham.com

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Nov 122017
 

800px-tidel_park

மணி! மணி !” மணியை தேடிக்கொண்டு, அவனது நண்பன் கோபி, மணியின் அறைக்கே வந்து விட்டான்.

அப்போது மாலை மணி சுமாராக ஆறு முப்பது இருக்கும். மணி, இருட்டில் விளக்கு கூட போடாமல், கட்டிலில் பான்ட் சட்டையுடன் படுத்திருந்தான்.

வா கோபி ! என்ன விஷயம்?” மணி சுரத்தில்லாமல் முனகினான்.

மணி, நீ இங்கேயிருக்கியா? உன்னை எங்கேயெல்லாம் தேடறது? கிளம்பு, கிளம்பு. ரவியோட பார்ட்டிக்கு நேரமாச்சு பார் ! இங்கே தனியா, கவுந்தடிச்சி, எந்த கோட்டைய பிடிக்க திட்டம் போடறே?”

பார்ட்டிக்கு நான் வரல்லே கோபி! மூட் இல்ல! . நீ போய்ட்டு வா!மணி அலுப்புடன் சொன்னான். அவனுக்கு அலுவலக களைப்பை விட, கடுப்புதான் அதிகமாக இருந்தது. ஆற்றாமை ஆறாக பெருகிக் கொண்டிருந்தது. பொறாமையில் பொங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

என்னடா ஆச்சு உனக்கு? காலைலே நல்லா தானே இருந்தே! உன் பிரண்ட்ஸ் எல்லாம்,. வின்ட்சர் பார்க் ஹோட்டல்லே, கும்மாளம் அடிக்க போயிட்டாங்க. நீ என்னடான்னா இங்கே, கப்பலே மூழ்கினா மாதிரி, தலைலே கை வெச்சிகிட்டு! எழுந்திரு மச்சி!. கிளம்பு , கோஷ்டியிலே ஐக்கியமாயிடலாம்!

என்னை விட்டுடு! சொன்னாக் கேளு கோபி! நீ போ, ப்ளீஸ்! நான் வரலை!

உன் ப்ராப்ளம் என்ன மணி? உடம்பு கிடம்பு சரியில்லையா? ”

நான் வரலே கோபி! ரொம்ப வெறுப்பா இருக்கு! இந்த மாதிரி பார்ட்டி ஒண்ணு நானே கொடுத்திருக்கணும் தெரியுமா ? நானும் ரவியும் ஒண்ணாதான் இந்த கம்பனிலே சேர்ந்தோம்! இன்னிக்கு அவன் ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர் ஆயிட்டான்னு பார்ட்டி கொடுக்கிறான். அவனுக்கு வந்த வாழ்வை பாத்தியா? எனக்கு மேலே உக்காந்துகிட்டு என்னை விரட்டறான்.

என்ன கொடுமைடா இது! நீ இன்னும் டீம் லீடே ஆகலே. அப்புறமா நீ ப்ராஜெக்ட் லீட் ஆகணும். அப்புறம்தானே ரவி மாதிரி ஆகி பார்ட்டி கொடுக்கமுடியும். அதுக்கு ரொம்ப காலம் இருக்கேப்பா!

வெறுப்பேத்தாதே கோபி! நானே கடுப்பிலே இருக்கேன். நீ வேறே! எனக்கு அதிர்ஷ்டம் இல்லைடா ! ஏன்டா இந்த கம்பனிலே சேர்ந்தோம்னு இருக்கு!.

அதுக்கெல்லாம் அப்புறம் ரூம் போட்டு யோசிக்கலாம்! இல்லே ரூமுக்கு வந்து பேசிக்கலாம்! இப்போ கிளம்பு. இல்லாட்டி அங்கே உன் பேரு ரிப்பேராயுடும்!

****

பிரமோத் ஐடி சொல்யூஷன் பிரைவேட் லிமிடெட், சுருக்கமா பிட்ஸ், ஒரு கணினி, தொலைத் தொடர்பு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை சார்ந்த 350 பேர் வேலை செய்யும் கம்பெனி. வெளிநாட்டு வணிக நிறுவனங்களுக்கு மென் பொருள் எழுதி தரும் ஒரு அலுவலகம். சென்னையிலே புற்றீசல் மாதிரி வளர்ந்து, அழிந்து வரும் நிறுவனங்களிலே ஒண்ணு இல்லே அது. நல்ல படியாக , வெளி நாட்டு பேங்க் காண்ட்ராக்ட் ஒன்றில் , நாளுக்கு நாள் முன்னேறி வரும் கம்பனி.

மணி, இந்த அலுவலகத்தில்தான் ஒரு மென் பொருள் நிரலர் (ப்ரோக்ராம்மர்), கடந்த எட்டு வருடங்களாக. தனக்கு குழு லீடராக உயர்வு கிடைக்கும் என ஒவ்வொரு வருடமும் எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். இன்று வரை கிடைத்த பாடில்லை. இந்த வருடமும் கிடைக்காது என உள்ளூர பயம். காசு பணத்தை விட, அவனுக்கு இது ஒரு தன்மான பிரச்சனை.

****


பிட்ஸ் கம்பனியின் எச். ஆர். மேனேஜர் சிந்து பாலகுமாரின் டிஸ்கஷன் அறை.

எச். ஆர். மேனேஜர்  சிந்து ஒரு நடுத்தர வயது நாகரிக யுவதி. நுனி நாக்கால் ஆங்கிலம் பேசி, அனைவரையும் சுண்டி இழுப்பதில் அசால்டாக வெற்றி பெறுபவள். அதே நேரத்தில் மிகவும் கறாராக இருப்பாள். இன்று அவளது அறையில், டீம் லீட் தேர்வுக்கான நேர்காணல் நடத்திக் கொண்டிருந்தனர். ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர் ரவி, டெலிவரி மேனேஜர் ஸ்டீபென் மற்றும் சிந்து மூவரும்.

மணி உள்ளே நுழைந்தான். குட் மார்னிங் சிந்து, ரவி, ஸ்டீபன்

குட் மார்னிங் மணி. உக்காருங்க. உங்க வருடாந்திர அப்ரைசல் பார்த்தேன். நல்லாயிருந்தது..”- சிந்து புன்னகையுடன் ஆரம்பித்தாள்.

தேங்க்ஸ் சிந்து!

உங்க வாடிக்கையாளர் உங்களை பாராட்டின ஈமெயில் நகல்கள் கூட பார்த்தேன். குட் ! .
ரொம்ப தேங்க்ஸ் சிந்து!
உங்க மேலதிகாரி கூட உங்க திறமையை எக்ஸ்செல்லேன்ட் என்று மதிப்பிட்டிருக்கிறார்.
ரொம்ப தேங்க்ஸ் சிந்து”. ஆரம்பம் நன்றாகவே இருந்தது. மணி கொஞ்சம் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தான். 

இதெல்லாம் சரி மணி, ஆனால், இதைத்தவிர, வேறே என்னன்ன தகுதிகள் உங்களுக்கு இருக்குன்னு சொல்ல முடியுமா? இந்த வருஷம் நம்ப கம்பனிலே, மொத்தம் ஏழு டீம்லீட் வேகன்சிதான் இருக்கு. ஆனால், 19 பேர் போட்டியிலே இருக்கீங்க. உங்களுக்கு ஏன் நாங்க இந்த ப்ரோமோஷன் கொடுக்கணும்? உங்க மற்ற தகுதிகள் என்ன ? கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா ? ” – சிந்து தனது முதல் கணையை ஏவினாள்.


சிந்து, நான் நல்லா ஹார்ட் வொர்க் பண்ணுவேன். கஸ்டமர் கிட்டே என்னை பற்றி நல்ல மதிப்பு இருக்கு. ஆனால், ஏன் எனக்கு இதுவரை ப்ரோமோஷன் கிடைக்கலைன்னு தான் தெரியலை!

அது ஏன்னு நீங்க எப்பவாவது யோசிச்சிருக்கீங்களா மணி?” – ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர் ரவி இடை மறித்தான். அவன் முகத்தில் ஒரு மெலிய நக்கல் புன்னகை. மணி பற்றி அவனுக்கு நல்ல மதிப்பு எதுவும் இல்லை. தன்னைப் பற்றி அவன் மற்றவரிடம் நக்கலாக பேசுவதும் அவனுக்கு நன்றாகவே தெரியும். மணி அதற்கு என்ன பதில் சொல்லலாம் என மண்டையை கசக்குவதற்குள், சிந்து உதவிக்கு வந்தாள்.

மெலிதாக சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள். மணி, போட்டியிலே இருக்கிற 19 பேருக்கும் நீங்க சொல்லற தகுதி எல்லாம் இருக்கு. இதைத்தவிர, உங்ககிட்டே வேறே ஏதாவது திறமை, தகுதி இருக்கா?”

எனக்கு புரியலே சிந்து ! வேறேன்னா?”
ஏதாவது புதுமையா பண்ணியிருக்கீங்களா? கிரியேட்டிவா? கம்பனிக்கு உபயோகமா? ”
சாரி! இல்லையே!
ஸ்டீபென் குறுக்கிட்டான் ஏதாவது பிசினெஸ் முன்னேற்ற ஆலோசனை கம்பனிக்கு கொடுத்திருக்கீங்களா மணி ? எப்பவாவது?”
சாரி! இல்லையே!மணி. அவன் முகத்தில் லேசான வியர்வை, முத்து முத்தாக, அந்த குளிரூட்டப் பட்ட அறையிலும்.

சரி, இந்த வருஷம், உங்கள் முயற்சியாலே, எத்தனை புது கஸ்டமர் சேர்ந்திருக்காங்க? ஏதேனும் உங்க முயற்சியாலே புது ப்ராஜக்ட்? கொஞ்சம் அதை பற்றி ஏதாவது சொல்ல முடியுமா? ” – ரவி கேட்டான்

சாரி! எதுவும் இல்லையே!”. மணி, அவனை அறியாமல், உதட்டை பிதுக்கினான்.

மணியின் முக பாவத்தை புரிந்து சிந்து இருக்கட்டும்! மணி.! இந்த எட்டு வருடத்திலே, உங்க வேலையை சுளுவாக்கற மாதிரி ப்ரோக்ராம், டூல் இப்படி ஏதாவது பண்ணியிருப்பீங்களே?. எதுவாயிருந்தாலும் சொல்லுங்க மணி!
மண்டையை பிழிந்து கொண்டான் மணி சாரி ! இல்லையே!”.

சரி ! விடுங்க !, மணி, உங்க பேரிலே ஒரு புகார் இருக்கு. நீங்க கஸ்டமர் மீட்டிங், மற்ற இன்டர்னல் மீட்டிங்லே வாயே திறக்கரதில்லையாமே. உங்க பகிர்தல் ரொம்ப குறைவுன்னு கேள்விப்பட்டோம். என்ன காரணம்னு சொல்ல முடியுமா?”
இல்லே சிந்து, அப்படி ஒண்ணும் கிடையாது. அது வெறும் புரளி”. மணிக்கு சந்தேகம் வந்து விட்டது. ஒருவேளை இந்த வருஷமும் நமக்கு டீம் லீட் கொடுக்க மாட்டாங்களோ? அதுக்குதான் இப்படியெல்லாம் கேக்கிராங்களோ? தனக்கு ப்ரோமோஷனே வேண்டாம், விட்டால் போதுமென்றிருந்தது. இங்கிருந்து ஓடி விடலாம்.

சரி, வேறே ஏதாவது? திறமையை வளர்த்துக்கரா மாதிரி ஏதாவது செர்டிபிகேஷன், கோர்செஸ், லைக் , ஜாவா, நெட்வொர்க் மாதிரி எதாவது பண்ணியிருக்கீங்களா?”

எதுவும் இந்த வருடம் பண்ணலே சிந்து”. என்னடா இது, விட மாட்டேன்கிறாங்களே. பேசாம எழுந்துடலாமா? டார்ச்சர் தாங்கலையே!

அப்படின்னா, போன வருடம் பண்ணிணீங்களா? தட்ஸ் குட்”. இது ரவி. அவன் குரலில் கொஞ்சம் இளக்காரம் தெரிந்தது போல இருந்தது. 

இல்லே ரவி, போன வருடமும் பண்ணலவேறே என்ன சொல்ல !

சிந்து உதட்டை பிதுக்கினாள். ஓகே, மணி, வேறே ஏதாவது உங்களுக்கு சொல்லனுமா?”

நான் என்னோட வேலையை சரியாத்தானே செய்யறேன்! அதிலே எந்த குறையும் இல்லையே?” 

சிந்து நிமிர்ந்து மணியை பார்த்தாள். சாரி மணி, தவறா எடுத்துக்காதீங்க. உங்க வேலைத்திறன் , ஓகே தான். மே பி, ஒரு ப்ரோக்ராம்மரா இது போதலாம். ஆனால், ஒரு டீம் லீடாக, இந்த திறமை மட்டும் போதாது. உங்க தகுதிகளை நீங்க இன்னும் நிறைய வளர்த்துக்கணும். டீம் லீடரா , மற்றவரை வழி காட்ட, நீங்க உங்களை இன்னும் மேம்பாடு பண்ணிக்கணும். அப்போதான் நீங்க மேல வர முடியும். மற்றவரிடம் உங்கள் பேச்சுக்கு மதிப்பு இருக்கும் ! நான் சொல்றது உங்களுக்கு புரிஞ்சிருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.

சிந்து, நான் இந்த கம்பனிலே எட்டு வருஷமா இருக்கேன்.ரவி ஈன ஸ்வரத்தில் முனகினான். 

ஸ்டீபன் அது வெறும் நம்பர் தான் மணி. சொல்லப் போனால், அதனால் தான் நாங்களும் உங்களை வெளியே அனுப்ப கொஞ்சம் யோசிக்கறோம்! . இல்லாட்டி, தகுதி அடிப்படைலே, இந்த கம்பனிலே நீங்க பணி புரியறது கூட கஷ்டமாயிடும்.

சிந்து குறுக்கிட்டாள். லுக் மணி, நீங்க வேனால், தாராளமாக வேறே இடத்திலே முயற்சி பண்ணலாம். வேறே நல்ல வேலை கிடைத்தால் விலகலாம். எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை . சரியா ? மேலிடத்திலே என்னையும் கேள்வி கேக்கிறாங்க, ஏன் அவர் எட்டு வருஷமா அதே பொசிஷன்லேயே இருக்காரு! ப்ரோக்ராமர் வேலைக்கு ஒரு ஜூனியர் போதுமே? அவர் போல சீனியர் எதுக்கு ? காஸ்ட் கட்டிங் பண்ணுங்கன்னு கேக்கறாங்க! நான் என்ன பதில் சொல்ல, மணி ? ”

செவிட்டில் அறைந்தது போல இருந்தது மணிக்கு. குனிந்த தலை நிமிராமல் வெளியே வந்தான்.

*****
அன்று மாலை. அலுவலகத்தை விட்டு வரும்போது , வாசலில் அவன் நண்பன் கோபி, மணிக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தான். வாடா மச்சி ! டீம் லீட் பொசிஷன் கொடுத்திட்டாங்களா? ரவி கிட்டே நான் ஏற்கெனவே சொல்லி இருக்கேன்! பார்ட்டி எப்போ? ”

இல்லே கோபி! இந்த வருடமும் இல்லேன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதுவும், உன் பிரன்ட் ப்ராஜக்ட் மேனேஜர் ரவி ,என்னை சுத்தமா நாற அடிச்சிட்டான். கூட அந்த சிந்து வேறே, என்னை காய்ச்சிப்புட்டா!. சே! பேசாம பேப்பரை போட்டுடலாமென்று பாக்கறேன்.!

அவசரப்படாதே மணி! இப்போவெல்லாம் நம்ம படிப்புக்கு, வேலை அவ்வளவு ஈசியா கிடைக்கரதில்லே. வேறே கம்பனியிலும் இதே மாதிரி ஆகாதுன்னு என்ன நிச்சயம்? வெயிட் பண்ணு.. வேறே வேலை தேடிக்கிட்டு அப்புறமா இதை விடு

எல்லாம் ட்ரை பண்ணிட்டேன் கோபி! எவனும் கூப்பிட மாட்டேங்கிறான்! சும்மா ஸ்கைப்லே இண்டர்வியு பண்ணிட்டு, அத்தோட காணாம போயிடறாங்க. ! கடுப்படிக்கராங்கப்பா! நேரா கூட கூப்பிட மாட்டேங்கிறாங்க! மணி அலுத்துக் கொண்டான்.

மணி! இப்போவாவது புரிஞ்சுக்கோ. நமக்கு தகுதி இல்லேன்னா நம்மை எவனும் சீந்த மாட்டான்க!”. 

மாப்பிள்ளே, நீ கூட என்னை நக்கல் பண்றே பாத்தியா? நான் இந்த கம்பனிக்காக ராத்திரி பகல் பாக்காம உழைச்சிருக்கேன்! அந்த நன்றி கூட இல்லை ரவிக்கு ! எல்லாம் கிடக்க, செர்டிபிகேஷன் இருக்கான்னு கேக்கறாங்கடா!

மணி, டென்ஷன் ஆவாதே ! இது ஒன்னும் கவர்மென்ட் ஆபிஸ் இல்லே! சீனியாரிட்டி பாத்து ப்ரோமோஷன் கொடுக்க!

அப்போ என்கூட சேர்ந்தானே ஸ்டீபென், அவன் மட்டும் எப்படி மேலே மேலே போயிண்டிருக்கான்?” இது மணியின் ஆதங்கம்!

அது உனக்கு தெரியாதா என்ன? அவன் மாமா தான் கம்பனி சீனியர் வைஸ்பிரசிடென்ட் !ஒன்னு செய், பேசாம உங்கப்பா கம்பனிலே போய் சேந்துக்கோ. டைரக்டர் கூட ஆயிடலாம்.

அது முடியாதே! அவருக்குதான் கம்பனியே கிடையாதே!
தெரியுதில்லே! அப்போ வாய பொத்துகோபி சிரித்தான்.


இருவருக்கும் இடையே கொஞ்ச நேரம் அமைதி நிலவியது. அதைக் கலைத்தான் கோபி ரவியை பாத்து பொங்கறையே! மணி, அவனை மாதிரி உன் திறமையை வளர்த்துக்க பாரேன்! பொங்கி மட்டும் என்ன பிரயோசனம்? . கஷ்டப்பட்டு உழை. சும்மா டைம் வேஸ்ட் பண்ணாதே. எல்லாரையும் அனுசரிச்சு போயேன் . ரவியை பாத்து இதெல்லாம் கத்துக்கோயேன்.
நிறுத்து! நிறுத்து! விட்டா அட்வைஸ் அளவில்லாம கொடுக்கறியே

சாரிடா! உனக்கு உதவி பண்ண ஆசை!கோபி, “தேங்க்ஸ். எல்லாம் சரி, ஆனால், என்னாலே படிக்க முடியாது. நேரம் இல்லியே”- மணிக்கு அவன் கவலை.
அப்போ ஒன்னு செய். பேசாம எதாவது அரசாங்க உத்தியோகத்திலே சேர்ந்துடு. ரொம்ப ஒன்னும் படிக்க வேணாம். சீனியாரிட்டி அடிப்படையிலே, ஒன்னு ரெண்டு உயர்வு கிடைச்சாலும் கிடைக்கும். உன்னை மாதிரி ப்ரோமோஷன் இல்லாம நிறைய பேர் இருப்பாங்க. அதனால யாரையும் பாத்து பொரும வேண்டாம். நிம்மதியா இருக்கலாம். ஓகேவா?”
என்ன கோபி, நக்கலா?’
இல்லே, அப்பா நிறைய பைசா வெச்சிருந்தா வீட்டோட இரு. எதை பத்தியும் கவலை பட வேண்டாம். படிக்க வேண்டாம். தண்ட சோறுன்னு மட்டும் சொல்வாங்க . பரவாயில்லயா?”
யப்பா. யப்பா. இத்தோட நிறுத்திக்குவோம். போறுண்டாப்பா. நான் படிக்கிறேன். டிவி பாக்கிறதை விட்டுட்டு, சினிமாக்கு போகாமல், அரட்டை அடிக்காமல். அடுத்த வருடம் டீம் லீட் ஆகி காட்டறேன்
வெரி குட் மணி. இதை இதைத்தான் நான் எதிர்பார்த்தேன். நோ பெயின், நோ கெயின்கமல் சொன்னது. ஜேன் போண்டா சொன்னது

நல்லாயிருந்தது நீ சொன்னது!மணிக்கு தன் குறை புரிந்தது !

 

****

மூன்று வருடம் கழித்து

கோபியின் அறிவுரைப் படி, மணி தன்னை முழு மனதாக வேலையில் ஈடுபடுத்திக்கொண்டான். திறமைகளை வளர்த்துக் கொண்டான்.

மணி ஆசை பட்டது போலவே, இப்போது அவனுக்கு ப்ராஜெக்ட் லீட் ஆகிவிட்டது. இதை காண்பித்து, வேறு ஒரு கம்பனியில் ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர் வேலையும் கிடைக்கும் போலிருக்கிறது. அதை ஒட்டி மணியின் ட்ரீட் எல்லாருக்கும் ஒரு பெரிய ஹோட்டலில். ரவி, ஸ்டீபன், சிந்து அனைவரும் ஆஜர் . கோபி இன்னும் வரவில்லை. அவனை எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

கோபி வேக வேகமாக உள்ளே நுழைந்தான். வா கோபி! ஏண்டா லேட்?” மணி.

எங்க ஆபீஸ்லே கொஞ்சம் வேலை. ரொம்ப சந்தோஷம் மணி. கங்கராட்ஸ்!

உனக்கு தான் தேங்க்ஸ்!. நீ மட்டும் இல்லேன்னா, நீ மட்டும் அன்னக்கு என்னை திட்டலன்னா, நான் இன்னிக்கும் ப்ரோக்ராம்மர் தான் ! மில்லியன் தாங்க்ஸ் டா ! நீதான் என் நன்பேண்டா!

உளராதே! வா. எல்லாரும் பாக்கரறாங்க பாருகோபி, மணியை தள்ளிக் கொண்டு போனான்.

  *****

குறள் 784:

நகுதற் பொருட்டன்று நட்டல் மிகுதிக்கண்

மேற்செனறு இடித்தற் பொருட்டு”

(ஒருவனோடு நட்புக் கொள்வது சிரித்து மகிழ மட்டும் அன்று; நண்பனிடம் வேண்டாத செயல் இருக்கக் கண்டபோது விரைந்து கண்டித்துப் புத்தி சொல்வதற்கும் ஆம்.)

****

முரளிதரன். S

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Oct 252017
 

 

பஹ்ரைன் தமிழ் உணர்வாளர்கள்” ஒருங்கிணைப்பாளர் திரு.கார்த்திகேயனுடன் பேட்டி

Like our FB page for regular feeds

https://www.facebook.com/bpositivenews

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Oct 202017
 

Sagar Reddy

ஒன்றுமே அறியாத அந்த கைக்குழந்தை சாகருக்கு ஒரு வயது தான் முடிந்திருந்தது. ஆனால் விதியின் கொடுமை. கலப்புத் திருமணம் செய்த ஒரே காரணம், (அவனது சமூகத்தின் கோரத் தாண்டவத்திற்கு பெற்றோரை இழந்து) அவனை நிர்கதியாய் நிற்கச்செய்தது.

அவனது தாத்தா மட்டும் ஆதரவுக் கரம் நீட்ட, தாத்தாவுடன் சில காலங்கள் இருந்தான். விதி மீண்டும் சோதித்தது. தாத்தாவும் இறந்து விட, ஒரு குழந்தை காப்பகத்தில் தனது குழந்தைப் பருவத்தை தொடங்கினான் சாகர்.

சொந்த பந்தம் என்று யாருமே இல்லை. எல்லாமே அந்த காப்பகம் தான். குறிப்பாக ஒரு சிறுமி மட்டும் அவனிடம் மிகவும் பாசமாக, உடன் பிறவா சகோதரி போல் நடந்துக்கொண்டாள்.

ஆனால் இந்த மகிழ்வும் நிரந்திரமாக நீடிக்கவில்லை. குழந்தைகள் காப்பகங்களில் 18 வயதிற்கு மேல் தங்க முடியாத சூழ்நிலை உள்ளதால், சாகர் மீண்டும் தெருவிற்கு வருகிறான். கோவில், குளம், நடைபாதைகள், ரயில் பிளாட்பாரம் என பல பொது இடங்களில் வசித்தும், சின்னஞ்சிறு வேலைகளை செய்தும், தனது வாழ்க்கையை நகர்த்தியுள்ளான்.

பசி, வறுமை, தனிமை, சோகம், சமூகம் மீது கோபம் போன்றவற்றால் சில முறை தற்கொலை முயற்சிக்கும் ஈடுபட்டதுண்டு. விதி அதற்கும் அவனுக்கு உதவவில்லை.

இத்தனை துன்பங்கள் இருந்தும், படிக்க வேண்டும், அதுவும் பொறியாளர் ஆக வேண்டும் என்ற தீராத ஆசை அவனுள் இருந்தது. அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு நல்லிதயம் படைத்த மனிதர் அவனது ஆர்வத்தையும், திறமையையும் கண்டு அவனுக்கு உதவவே, பொறியியல் கல்லூரி ஒன்றில் சேர்ந்து படிக்க ஆரம்பித்தான்.

நான்கு வருடங்கள் ஓடிற்று. சாகர் அருமையாக படித்து L&T நிறுவனத்தில் பொறியாளராய் வேலைக்கு சேர்ந்தவுடன், வாழ்க்கை கிடுகிடுவென நல்ல நிலைக்கு  மாறத் துவங்கியது.

குழந்தைகள் காப்பகத்தின் நட்புகளிடம் தான் இருக்கும் நல்ல நிலையை கூறச் சென்ற சாகருக்கு பேரிடி காத்திருந்தது. அவருடன் இருந்த பல சிறுவர்கள் காலச் சூழ்நிலையில் குற்றவாளிகளாய் மாறியிருந்தனர். சகோதரியாய் தன்னுடன் பழகிய அந்தச் சிறுமியோ, விலை மாதராக மாறிய அவலத்தைக் கண்டு சோகத்தின் உச்சத்திற்கே சென்றார் சாகர்.

சில சமயங்களில் விதி நம் வாழ்க்கையை ஒட்டு மொத்தமாக புரட்டிப் போட்டு, எழ முடியாதவாறு அடித்து வீழ்த்திவிடுகிறது. அத்தகைய சோகத் தருணங்களில் இரு வாய்ப்புகள் மட்டுமே நம்மில் இருக்கிறது.

ஒன்று விதிக்கு தோற்று வீழ்ந்துவிடுவது.

மற்றொன்று, “வீழ்வது தோல்வியல்ல,  வீழ்ந்தவுடன் எழ மறுப்பதே தோல்வி” என எழுந்து தோல்வியை துரத்தி அடித்து சாதிப்பது.

சாகர் கடினமான அத்தகைய இரணடாவது வழியை கையில் எடுத்தார்.

நம் சமூகத்தில் சிறு குழந்தைகளுக்கு காப்பகங்கள் நிறைய உள்ளன, அனால் 18 வயதிற்கு மேல் உள்ளவர்களுக்கு எதுவும் கிடையாது என்ற சூழ்நிலை அவருக்கு விளங்குகிறது. தன்னைப் போல் நிராதவராய் நிற்கும் 18 வயதிற்கு மேல் உள்ள இளைஞர்களுக்காக தன் சொந்த செலவில் வீடுகளை வாடகைக்கு எடுத்து ஆதரவு தர ஆரம்பித்தார்.

தனது நல்ல வேலையையும் உதறித் தள்ளி, இந்த நோக்கத்தை முழு நேரமும் செயல் படுத்த, “ஏக்தா நிராதார் சங்கம்” என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். சில நல்ல மனிதர்களின் நிதி உதவியுடன், இன்று அந்த அமைப்பின் மூலம் 700க்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்களுக்கு உணவு, கல்வி, என அனைத்து ஆதரவுகளையும் அளித்து வருகிறார், முப்பது வயதை நெருங்கும் இந்த சாகர் ரெட்டி.

மேலும் அறுபதிற்கு மேற்பட்ட இளம் பெண்களுக்கு தனது அமைப்பு மூலம் திருமணம் நடத்தி அவர்களுக்கு சிறந்த எதிர் காலத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளார்.

மகாராஷ்டிரா, கர்நாடகா, தெலுங்கானா போன்ற மாநிலங்களில் விரிந்துள்ள இவரது பணிகள் வெகு விரைவில் தமிழகத்திற்கும் வரவுள்ளது. அடுத்த மாதம், முதல் வாரத்தில் தனது பணிகளைத் தொடங்க புதுவை வர இருக்கிறார் சாகர்.

பல விருதுகளையும் பாராட்டல்களையும் பல நிறுவங்கள் மூலம் பெற்று வரும் சாகர் ரெட்டிக்கு தமிழகத்திலும் ஆதரவு கண்டிப்பாக கிடைக்கும் என நம்புவோம்.

சற்று யோசித்தால், நம்மில் பலருக்கு அருமையான வாழ்க்கையும் சந்தர்ப்பங்களும் அமைந்துள்ளன. ஆனால் அதையெல்லாம் புரிந்துக் கொள்ளாமல், உணராமல் சின்னஞ்சிறு தோல்விகளுக்கு கூட மனம் உடைந்து விடும் பலரைக் காண்கிறோம்.

மேலும் சிலர், சமூகம் மீதுள்ள கோபத்தினால் போராட்டம் நடத்துகிறேன் என்று தங்களது வாழ்வையும், தன்னைச் சேர்ந்துள்ள கூட்டத்தின் வாழ்க்கையையும் வீணடித்து விடுகின்றனர். அவர்கள் எல்லாம் சாகர் ரெட்டியுடம் கற்றுக்கொள்ள முக்கியமான ஒரு இரகசியம் இருக்கிறது.

அது என்ன தெரியுமா?

“உங்களக்கு கிடைத்துள்ள ஆசிர்வாதங்களை எண்ணிப் பாருங்கள், அரிதான இந்த மனித வாழ்க்கை அழகாய், ஆனந்தமாய்த் தெரியும்” – என்பது தான்.

“உன்னிடம் என்ன இல்லை என்பதை விட என்ன இருக்கிறது என சிந்தித்துப் பார், இந்த உலகமே உங்கள் வசம்” என்பார்கள். இந்தக் கூற்று தான் எத்தனை நிஜம்!

மீண்டும் சந்திப்போம்.

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(3)Dislikes(0)
Share
Oct 082017
 

 

1

 

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்: 
15 ஜூன் 1964 மதியம் 3.30 சதய நட்சத்திரம், சங்கரன் ஜனனம். அப்பா சாஸ்திரி , அம்மா ராதை. சங்கரன் பிறந்தது , சென்னையில் அமிஞ்சிக்கரையில் . சங்கரன் மூன்றாவது குழந்தை, இரண்டு பெண் குழந்தைகளுக்கு பிறகு. !

சாஸ்திரி புரசை வாக்கத்தில் ஒரு சைவ ஹோட்டல் நடத்திக் கொண்டிருந்தார். நடுத்தர வர்க்க குடும்பம்ஏற்ற இறக்கமான வாழ்க்கை. “அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவனுக்கு கலப்பால் வந்தாலும், அதையும் பூனை குடிக்குமாமே?சாஸ்திரியின் ராசி அந்த வகை. 

அப்பர் கிளாஸ் ராமன்:
15 ஜூன் 1964மதியம் 3.30 சதய நட்சத்திரம், அதே நாளில், அதே நேரம் ராமன் ஜனனம். அப்பா கோவிந்தன், அம்மா கல்யாணி . சென்னையில் புரசைவாக்கம். 

ராமன்தான் முதல் குழந்தை. ஒரே குழந்தையும் கூட. அப்பா கோவிந்தன், நல்ல பசையுள்ளவர். சமூக மேல் தட்டு. சென்னையில் இரண்டு வீடு, பெரம்பூரில் பெரிய நகைக் கடை, இதைத்தவிர ரியல் எஸ்டேட் பிசினஸ் வேறு. செல்வம் கொழித்துக் கொண்டிருந்தது. தொட்டது துலங்கியது. இல்லாரை எல்லோரும் எள்ளுவர், செல்வரை எல்லோரும் செய்வர் சிறப்பு , இது இயற்கை தானே!

முன் குறிப்பு:

இந்த கதை சங்கரன் – ராமனை பற்றியது. அவர்களது வளர்ப்பு பற்றியது. வாழ்க்கை தரம் பற்றியது.

அவர்களது பெற்றோர் பற்றியது அல்ல.!

 

குழந்தை பிராயம் :

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்: 
சங்கரன் பிறவியிலேயே திறனாளி. இரண்டு பெண் குழந்தைகளுக்கு பிறகு ஆண் குழந்தை, அந்த செல்லம் வேறு, அவனது அம்மா அலட்டிக் கொள்(ல்)வதற்கு கேட்பானேன்?

எங்க சங்கரன் ரொம்ப கெட்டிக்காரன் தெரியுமோ? எட்டு மாசத்திலே பேச ஆரம்பிச்சுட்டான். மூணு வயசிலே எ,பி,சி,டி சொல்லுவான்!

சங்கரா! எங்க எ,பி,சி,டி சொல்லு ?”

இசட்,ஒய்,எக்ஸ்,டபிள்யூ…

அட தலை கீழா சொல்றானே!” – அதிசயிப்பார்கள். ஆச்சரியமா இருக்கே! குழந்தைக்கு சுத்தி போடு ராதா! கண்ணு பட போறது!

ராதாவுக்கு பெருமை பிடி படாது.

மேல்தட்டு ராமன்:
ராமனும், சங்கரனை போன்ற திறனாளிதான். அறிவுத்திறன், மிடில் கிளாஸ் சங்கரனை விட ஒன்று அல்லது இரண்டு மாற்று குறைவாக இருக்கலாம். 

ராமனின் அம்மா கல்யாணியும் எல்லா அம்மாவை போல்தான். கொஞ்சம் படித்தவள். மேல் தட்டு . அதனால், கொஞ்ச(ம்) ல் ஆங்கிலத்தில் அலட்டிக் கொள்வாள். நாகரிக யுவதி. அவள் பேச்சு கேட்பவருக்கு அவதி! 

ராமா ! ஆண்டிக்கு ரைம்ஸ் சொல்லு” – அம்மா பெருமை தாளாது. . 

பாபா ப்ளாக் ஷீப் ……

அடேடே! ரொம்ப கெட்டியா இருக்கானே!உறவுகள் கொஞ்சுவார்கள். 

அம்மாவின் அலட்டல் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகும். இதேல்லாம், இவன் போன வருஷமே சொல்ல ஆரம்பிச்சுட்டான். இப்போ, ஒன் டு 100 கூட திருப்பி ரிவர்ஸ்லே சொல்லுவான். எங்க ? ஆண்டி கேக்கிறாங்க பாரு ! சொல்லு ராமா.

“100,99, 98,97,…” ராமன் மழலையில் 

ஆச்சரியமா இருக்கே! தலை கீழா சொல்றானே ! இதெல்லாம் எப்படி தெரியும் குழந்தைக்கு! சுத்தி போடு கல்யாணி! கண்ணு பட போறது!

இவன் ஐ.க்யு ரொம்ப அதிகமாம். இப்போ சரியா சொல்ல முடியாதாம். பின்னாளில், ஒன் ட்வென்டிக்கு மேலே இருக்குமாம். அமெரிக்கா அனுப்பி பெரிய டாக்டராக்கணும். ஹார்வர்ட்லே சேக்க போறோம். இதே நினைப்பு தான் அவருக்குஅம்மா கல்யாணிக்கு பெருமை தாளவில்லை.

 

இடைநிலை பள்ளிப் பருவம்:

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்:
மிடில் கிளாஸ் சங்கரனுக்கு படிப்பு வெகு எளிதாக வந்தது. மிக நன்றாக படித்தான். முதல் மார்க் எதிலும். தனது வருமான தகுதிக்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே, சாஸ்திரிஅவனை பெரிய பள்ளியில் சேர்த்தார். பணக்கார வீட்டு பிள்ளை ராமனும் அதே பள்ளியில், அவனது வகுப்பில். சேர்ந்தே படித்தனர். இருவரும் நல்ல நண்பர்கள். 

சங்கரா! சாயந்தரம் நீ என்னடா பண்ணுவே!” – ராமன்

கிரிக்கெட் விளையாட போயிடுவேன்”- சங்கரன்

எங்கே?”

வேறெங்கே! எங்க தெருவிலே தான். பக்கத்து வீட்டு ராஜா, செல்வம், குமார் எல்லாரும் சேர்ந்து ஆறு மணி வரை விளையாடுவோம்

அப்புறம்?”

அப்புறமென்ன? குளிச்சுட்டு, சாமி கும்பிட்டுட்டு, படிப்பேன். அப்புறம் சாப்பாடு. தூக்கம். நீ என்ன பண்ணுவே?”

நானா! அதுக்கெல்லாம் சான்சே இல்லேடா ! எங்க வீட்டிலே கேம்ஸ் எல்லாம் ஆட விட மாட்டாங்க! போனவுடனே, டுயஷன், அப்புறம் மியூசிக் கிளாஸ், ட்ரம்ஸ் கத்துக்கணும். ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்தா போதும், அம்மா கராத்தே கிளாஸ் போ, யோகா போன்னு சொல்லி படுத்துவாங்க. ரெஸ்டே கிடயாது. டிவி கூட கொஞ்சம் தான் பாக்க விடுவாங்கராமன் அலுத்துக் கொண்டான். 

பாவண்டா நீ!

இவர்கள் இருவருக்குமே பகுத்தறிவு (analytical intelligence) மற்றவரை விட அதிகம். கூடவே ஆக்கபூர்வ அறிவும் (creative intelligence) மற்ற மாணவரை விட அதிகம். 

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்:
சங்கரனின் அம்மாவிற்கு வீட்டு வேலையே சரியாக இருந்தது. மூணு குழந்தைகளை கவனிக்கணும். சமையல் வேலை. கணவர் வீட்டுக்கு வரவே, இரவு 11.00 மணி போல ஆகிவிடும். பிள்ளைகளின் முன்னேற்றத்தில் ஆசை இருந்தாலும், அவர்களின் தேவைகளை கவனிக்க , அம்மா அப்பா இருவருக்குமே நேரம் இல்லை. 

அதனால் சங்கரனே , தன் முயற்சியால், கணித போட்டிகளில் கலந்து கொண்டான். வினா விடை போட்டிகளில் பெயர் கொடுத்து பரிசு வாங்கினான். ஸ்கவுட்டில் சேர்ந்தான். பேச்சு போட்டி, மற்றும் கட்டுரை போட்டிகளில், ஆசிரியர் சொல்படி கலந்து கொண்டு, பள்ளிக்கு பெயர் வாங்கி கொடுத்தான்.

சாஸ்திரியோ, ராதாவோ இதற்கு தடை சொல்லவும் இல்லை. ரொம்ப கேட்டுக்கொள்ளவும் இல்லை. காரணம் அவர்களுக்கு நேரம் இல்லை. நேரம் போத வில்லை. அவர்கள் கவலை அவர்களுக்கு. குடும்பம் நடக்கணுமே? பார வண்டி. மூன்று குழந்தைகளின் படிப்பு, கல்யாணம், காசு வேணுமே? நாள் ஆக ஆக சங்கரனை பாராட்டுதலும் குறைந்து விட்டது.

மேல்தட்டு ராமன்:
ராமனின் பெற்றோர், சங்கரனின் பெற்றோருக்கு நேரெதிர். ஒரே குழந்தை. செல்லம். பார்த்து பார்த்து செய்தனர். அவனது ஒவ்வொரு செய்கையிலும் ஈடுபட்டனர். 

என்ன ! ராமா! இரண்டாவது ரேங்க் தான் வாங்கியிருக்கே?. எனி ப்ராப்ளம்? பரவாயில்லே. விடு. இது கூட ரொம்ப சந்தோஷம் தான். நெக்ஸ்ட் டைம்லேருந்து எப்பவும் முதல் ரேங்க் வாங்கணும் என்ன? அப்பதான், ஹார்வர்ட்லே சேர்க்க முடியும்!” …
ஏன் ராமா, அசதியா இருக்கா? டாக்டரை வர சொல்லட்டுமா? வேணா, இன்னிக்கு கராத்தே வகுப்பு வேண்டாம். சேர்த்து நாளைக்கு பண்ணலாம் என்ன?” …
ராமா, மாத்ஸ் கிளப் சேர்ந்தியே, இன்னிக்கு என்ன பண்ணினே சொல்லு?” …
உன்னோட சயின்ஸ் டுயஷன் மாஸ்டர் நல்லா பாடம் எடுக்கிறாரா?” …

இப்படி இருக்கும் அவர்களின் கவனிப்பு. 

ராமனின் வளர்ப்பில், கோவிந்தனும், கல்யாணியும் ஆர்வம் காட்டினர். உற்சாகப் படுத்தினர். ஊக்கமளித்தனர். செஸ் போட்டி, பில்லியர்ட்ஸ் போட்டி, நீச்சல் பயிற்சி, ஸ்கேட்டிங், என ஒரு செயலிலிருந்து மற்றொன்றிற்கு அவனை அடிக்கடி மாற்றி கொண்டிருந்தனர். வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ள அவனை தயார் பண்ணினர். 

அவர்களிடம் நேரம் இருந்தது. செலவு செய்ய பணம் இருந்தது பையனிடம் பிரியம் நிறையவே இருந்தது. எதிர்பார்ப்பும் இருந்தது. ராமனிடம் அதற்கேற்ற உழைப்பு இருந்தது.

 

மேல்வகுப்பு பள்ளி படிப்பு

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்
பிரபல கதை ஆசிரியர் சுஜாதா சொல்வது போல், மத்திமர் வர்க்கத்தை சேர்ந்தவர்களே கொஞ்சம் பயந்த சுபாவம். சங்கரனின் பெற்றோர் சாஸ்திரி மற்றும் ராதா அதற்கு விதி விலக்கல்ல!. அதிகார வர்க்கத்தை, பள்ளி நிர்வாகத்தை , எதிர்க்கும் துணிவு அவர்களிடம் கொஞ்சம் கம்மி. அதனால் சிறிது பணிந்த, அடங்கிய தொனி. இது அவர்களின் பாணி.! 

ஆசிரியர் பெற்றோர் சந்திப்புகளில், ராதா மட்டும் கலந்து கொள்வாள். சாஸ்திரியால், வேலைப் பளு காரணமாக பொதுவாக வர இயலாது. ஆசிரியர் என்ன சொன்னாலும், ராதா பதிலே பேச மாட்டாள். சங்கரனுக்காக பரிந்து பேசவே மாட்டாள். 

அப்படியா மேடம்!”…
“ … சரி மேடம்!. நீங்க சொன்னா சரியாத்தான் இருக்கும்”….
“… தேங்க்ஸ் மேடம், நீங்க சொல்றபடியே செய்யறேன்.

இப்படியே இருக்கும், சங்கரனின் அம்மா ராதாவின் பேச்சு.

டீச்சர் சொன்னால் சரியாகத்தான் இருக்கும். அவங்களுக்கு தெரியாதா என்ன? இது ராதா, சாஸ்திரியின் எண்ணம். ஆசிரியர் சொன்னதை சங்கரனிடம் பகிர்ந்து கொள்வதும் குறைவே. அவர்களின் நேரமின்மையும், கட்டுப்பட்டித்தனம், பகிர்ந்து கொள்ளும் எண்ணமின்மையுமே காரணமோ என்னவோ?. 

அப்பர் கிளாஸ் ராமன்:
ராமனின் பெற்றோர், இந்த விஷயத்திலும் சங்கரனின் பெற்றோருக்கு நேரெதிர். கோவிந்தனும், கல்யாணியும், ராமனுடன் சரி சமமாக அமர்ந்து அவனுடன் பேசினார்கள். விவாதம் செய்தனர். பகிர்ந்து கொண்டனர். நிறைய தகுதி வளர்த்துக் கொள்ள மறைமுகமாக ஊக்குவித்தனர். 

ஒரு நாள், ராமனுக்கு பல் வலி. டாக்டரிடம் போக வேண்டி வந்தது. அப்பாவுடன் காரில். 

அப்பா! ஏம்பா! என் பல் வலிக்குது?”
உன் பல்லுலே குழி இருக்கு. கொஞ்சம் ஈறு பிரச்னை கூட இருக்கும் ராமா.
கூட வந்த அம்மா நீ டாக்டர்கிட்டே உன் சந்தேகமெல்லாம் கேக்கணும்? கூச்சப் படகூடாது. என்ன?”
என்ன வேணாலும் கேக்கலாமா?”
அவர் அதுக்கு தானே இருக்கார். தாராளமா கேள். தைரியமா கேக்கணும் என்ன?”

ராமன் பல் டாக்டரின் அறையில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தான் . 
என்ன ராமன்? என்ன ப்ராப்ளம்?
பல்லு வலி டாக்டர்.
ஆ! காட்டு
ஆஆஆஆ
குட். சரி பண்ணிடலாம். கொஞ்சம் வலிக்கும்.சரியா ? வலிக்காம இருக்க ஊசி போடறேன். ஓகே வா
ஓகே டாக்டர். ஆனால் ஊசியை வலிக்காம போடுங்க
டாக்டர் சிரித்தார். சரி சார், அப்படியே ஆகட்டும்”. 
டாக்டர், ஏன் எனக்கு பல்லிலே வலிக்குது?”
அதுவா! உன் ஈறுலே இன்பக்ஷன்டாக்டர் பதில் சொன்னார் 
இது ஏன் எனக்கு வந்தது?”
உணவுத்துகள்கள் ஈறுகளில் போய் ஒட்டிக் கொள்ளும்போது ரசாயன மாற்றம் நடக்கும். இதனால் ஈறுகளில் ரத்தம் வரும்
ஆனால், டாக்டர், அப்பா எனக்கு பல்லிலே குழி இருக்குன்னாரே!
அது கூடத்தான். ஆனால் அடைச்சிடலாம்
பல்குழின்னா என்ன?” ராமன் அடுத்த கேள்விக் கணை. 
பாக்டீரியா நமது உணவில், முக்கியமா இனிப்பை லேக்டிக் அமிலமாய் மாற்றுகிறது . அமிலம் எல்லாவற்றையும் அரிக்கும் . ஆனால் டென்டின் அடுக்கை அடையும் போது கூச ஆரம்பிக்கும். அப்போதான் பல் குழி விழும்.”…..
இப்படி போகும் ராமனின் விவாதம். ராமனின் பெற்றோர் வாக்குவாதம் செய்ய அவனை தூண்டினர். பதவியில் இருப்பவரிடம், படித்தவரிடம் விவாதம் செய்ய முடுக்கினர். உரமிட்டனர், தண்ணீர் ஊற்றினர், களை எடுத்தனர், மருந்து அடித்தனர், பயிர் வளர.

ஆசிரியர் பெற்றோர் சந்திப்புகளில், ராமனின் பெற்றோர் கல்யாணி மற்றும் கோவிந்தனும் தவறாமல் கலந்து கொள்வார்கள். ஆசிரியை, ஆசிரியர் என்ன சொன்னாலும், ராமனுக்காக கச்சை கட்டிக்கொண்டு பரிந்து பேசுவார்கள். ஆசிரியர் சொன்னதை ராமனிடம் உடனுக்குடன் பகிர்ந்து கொள்வர்.

மேடம், ராமன் இந்த தடவை ஆங்கிலத்தில் மார்க் 75 தான் வாங்கியிருக்கான். ஏன்?”

சரியாய் படிக்கலை என நினைக்கிறேன்!

சாரி மேடம்! ராமன் ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு படிக்கிறான். டியுஷன் வேறே போறான். எனக்கு சந்தேகமா இருக்கு! இன்னொரு தடவை அவன் பேப்பரை செக் பண்ணுங்க ப்ளீஸ்

இருக்காதே. ஆனாலும், உங்களுக்காக மீண்டும் சரி பார்க்கிறேன்”.

சிறிது நேரத்திற்கு பின் ஆசிரியை சாரி கல்யாணி மேடம், நீங்க நினைச்சது சரி, 85 மார்க் வாங்கியிருக்கிறான். கூட்டல் பிழை. மாத்திட்டேன்

எனக்கு தெரியும், எங்க ராமன் பத்தி” 

 

குண நலன்கள்

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்: 
கீழ்ப்படிதல், சத்தம் போடாத அமைதி இது சங்கரனின் குணமாயிற்று. தனது நேரத்தை உபயோகமாக செலவழிக்க கற்று கொண்டான். சொந்தக் காலில் நிற்க கற்றுக் கொண்டான். ஆனால், மற்றவரிடமிருந்து ஒதுங்கி போனான். கொஞ்சம் ரிசெர்வ் டைப். 

கொஞ்சம் குறைவான தன்னம்பிக்கை, தாழ்வு மனப்பான்மை, விட்டுக் கொடுத்தால் என்ன என்று எண்ணும் போக்கு சங்கரனுக்கு. அடித்துப் பேசும் திறமை இல்லை. அதை அவன் வளர்த்துக் கொள்ள வில்லை. என்ன காரணம்? பெற்றோரின் ஜீனா, வளர்ப்பா, மத்திமர் குணமா, சுற்று சூழலா?

மேல் தட்டு ராமன்:
ராமனுக்கு கிடைத்த வளர்ப்பு, எக்ஸ்போசர் காரணமாகவோ என்னவோ, அவனுக்கு நிறைய அனுபவம் கிடைத்தது. கூட்டு முயற்சி, கட்டுக் கோப்பாக இருக்க கற்றுக்கொண்டான். பெரியவர்களுடன் அழகாக பேச தெரிந்து கொண்டான். “யாரிடம், எதை, எப்படி, எப்போது சொல்கிறோம்” என்பது வாழ்க்கையில் முன்னேற மிக முக்கியம் என சொல்வர். நடைமுறை அறிவாற்றல். (Practical Intelligence) ராமன் அதை மிக அழகாக வளர்த்துக் கொண்டான். அவன் வளர்ந்த விதம் அப்படி. 

ராமனுக்கு தனது தேவை என்ன என்பது தெரிந்திருந்தது. தான் என்ன படிக்க வேண்டும் என்பதை அறிந்து வைத்திருந்தான். அப்பா அம்மாவின் முழு பக்க பலமும், பண பலமும் இருந்தது. 

மருத்துவராகட்டும், கல்லூரி, விளையாட்டு, நண்பர் குழாம், எங்கும் அவன் பேச்சு எடுபட்டது.

 

இன்று: 26th April 2017 

காஞ்சிபுரம். பெரிய தெரு . பிரம்மாண்டமான பட்டுப் புடவைக் கடை. அதன் வாசலில் ஒரு பெரிய வெளி நாட்டுக்கார் வந்து நின்றது. அதன் பின்னாடியே ஒரு ஜீப். அதிலிருந்து இரண்டு அரசு அதிகாரிகள் இறங்கினர். பின்னர் காரிலிருந்து கோட் அணிந்த ஒரு நபர் இறங்கினார். புடவைக் கடை முதலாளி “ வாங்க! வாங்க! உங்களுக்காகத்தான் காத்துகிட்டு இருக்கிறோம். கலக்டர் ஆபிஸ்லேருந்து இரண்டு மூணு கால்ஸ் வந்துடுத்து, நீங்க வந்துட்டீங்களான்னு கேட்டு” – வாயெல்லாம் தங்கப் பல் தெரிய வரவேற்றார் . பெரிய இடம். வரவேற்புக்கு கேக்கணுமா?

கோட் அணிந்த நபர் சிரித்துக் கொண்டே படி ஏறினார். கூடவே அவரது மனைவியும், மகளும்.

வாசலில் யாரோ தன்னையே பார்ப்பது போலிருக்கவே, திரும்பினார். ஆச்சரியம். தனது பள்ளிக்கூட நண்பன் போல இருக்கிறதே? எத்தனை வருஷமாச்சு பார்த்து! அதே நேரம் வாசலில் நின்றிருந்த மனிதர் இவரைப் பார்த்து சிரித்தார். அவருக்கும் இவரை அடையாளம் தெரிந்து விட்டது.
நீங்க! நீ ! சங்கரன் தானே?”

நீங்க ராமன்தானே? ஆளே அடியாளம் தெரியாம மாறிப் போயிட்டிங்க?”

நீ மாறவேயில்லை சங்கரா! நீ இங்கே எங்கே?”

நான் இப்போ காஞ்சிபுரத்திலே தான் இருக்கேன். கடைக்கு தான் வந்தேன்! உன்னை பார்த்து அப்படியே நின்னுட்டேன்

சரி வா! வா! உள்ளே போய் பேசலாம்பால்ய சிநேகிதரர்கள். பேச, பரிமாற எவ்வளவோ இருக்கும். கை கோர்த்த படியே உள்ளே போனார்கள். 

****

மிடில் கிளாஸ் சங்கரன்: வயது 53. 

சங்கரன் காஞ்சிபுரத்தில், ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில் உதவி பேராசிரியர் . பேராசிரியர்பதவி இன்னும் கிடைக்கவில்லை. அரசியல் செல்வாக்கும், ஆள் பலமும் இவருக்கு இல்லை . திறமை இருந்தும், அவருக்கு வெளிநாடு சென்று படிக்க வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. சகோதரிகளின் திருமணம் , பெற்றோர் மருத்துவ செலவு, பற்றாக்குறை பட் ஜட். அதனால், குடும்ப பொறுப்புகளை தான் ஏற்று கல்லூரியில் விரிவுரையாளரானர்.
சங்கரன்அருமையான ஆசிரியர். எந்த ஒரு கடினமான பிரச்னைக்கும் மிக அழகாக பதில் சொல்லுவார். கடுமையான உழைப்பாளி . விருப்ப பட்டு‘ , காஞ்சிபுரம் வந்தார். இப்போது சுமாரான சம்பாத்தியம். சொந்த வீடு. மனைவி , இரண்டு குழந்தைகள். காலையில் காபி அவரே போடுவார். தினமும் நடை பயிற்சி. கோவில். அவரது அப்பாவை விட நல்ல நிலையில் இருக்கிறார்.

டாக்டர் ராமன் வயது 53

அப்பாவின் விருப்பப் படி, ராமன் ஹார்வர்ட் பல்கலை கழகத்தில் டாக்டரேட் படித்தார். பெற்றோரின் முழு ஆதரவு, பண பலம் தொடர்ந்தது. அமெரிக்காவில் பெரிய கல்லூரியில் வேலை கிடைத்தது. தனது வாக்கு சாதுரியத்தினாலும், பேச்சு திறமையினாலும் பதவிகளை தட்டி பறித்தார். படிப்படியாக முன்னேறி, பேராசிரியர், பெரிய கல்லூரியின் டீன், பின்னர் இந்தியா திரும்பினார். இப்போது ஒரு நிகர்நிலை பல்கலைக்கழக துணை வேந்தரானார். அப்பாவின் ஆசிர்வாதத்தாலும் அரசியல் பலத்தாலும், பத்ம பூஷன் விருது பெற்றார். மத்திய அரசின் கல்வித்துறை அமைச்சகத்தின் முக்கிய ஆலோசகர். பல கமிட்டிகளில் பணி புரிகிறார். 

தேவைக்கு அதிகமாகவே நிறைய சொத்து. இவர் சம்பாதித்தது, அப்பாவுடையது எல்லாம் சேர்ந்தது. இனம் இனத்தோடு சேரும். பணம் பணத்தோட சேரும்.! . பணக்கார மனைவி , பெரிய பங்களா, பெயர், புகழ், அப்பாவின் சமூக அந்தஸ்து ,அவருக்கு கூடவே துணை வந்தது. 

பின் குறிப்பு:

படிப்பில் மிடில் கிளாஸ் சங்கரனுக்கு ஒன்றாம் இடம். ராமனுக்கு இரண்டாம் இடம்!

ஆனால், வாழ்க்கையில், சமூகத்தில் மேல் தட்டு ராமனுக்கு ஒன்றாம் இடம். சங்கரனுக்கு இரண்டாம் இடம் தான் .

அப்போ வசதி இருக்கிரவர்தான் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியுமா? லாஜிக் சரியில்லயே.!‘ 
ஸ்டாப்! . ஸ்டாப்.! நீங்க நினைக்கிறது சரிதான். லாஜிக் கொஞ்சம் இடிக்குதுதான்.

எத்தனையோ மத்திம மட்டும் கீழ் தட்டு மக்கள், மிக உயர்ந்த நிலைக்கு வந்திருக்காங்க. அதேபோல், எத்தனையோ மேல்தட்டு , வசதி படைத்தவர் பசங்க வாழ்க்கையில் சுமாராதான் இருந்திருக்காங்க. அதனாலே, பணம் மட்டுமே ராமனின் மேன்மைக்கு காரணமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. ஆனால் வாழ்க்கையில்வசதி வாய்ப்புகள் ஒருவரை முன்னேற்ற பாதையில் இட்டு செல்லும் காரணிகள். அது சரிதானே

சரியா? கதையை சொல்லிவிட்டேன். 

இப்போது என் கேள்வி இது! 

கேள்வி:

ஒருவர் வாழ்க்கையில் முன்னேற காரணங்கள் என்ன?
பதில் : என் பதில். தவறாக இருக்கலாம். முடியுமென்றால் , உங்கள் எண்ணங்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் . என்னை திருத்திக் கொள்ள உதவும். 

வாழ்க்கையில் முன்னேற நிறைய காரணங்கள் உள்ளன. ஜீன், வளர்ப்பு, பெற்றோர், அவர்களின் வசதி, வாழ்க்கையில் சந்தர்ப்பம், பகுத்தறிவு, நடைமுறை அறிவாற்றல், ஆக்கபூர்வ அறிவு போன்றவை. கூடவே . தன்னம்பிக்கை, ஊக்கம், அயராத உழைப்பு, கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டம் இவை போன்றவையும் தேவை.

ஆனால்,

மேல் தட்டு ராமனிடம் இருந்த மிக முக்கியமான ஒன்று,

மிடில் கிளாஸ் சங்கரனிடம் கொஞ்சம் குறைவாக இருந்த ஒன்று,

நடைமுறை அறிவாற்றல்” ( Practical Intelligence)
மிடில் கிளாஸ் சங்கரன் ஒரு ஜீனியஸ் தான். அவன் எதிலும் முதல்.தான் அவனது ஐ.க்யு 140 க்கும் மேல்தான். ( மிக பெரிய விஞ்ஞானி ஐன்ஸ்டைன் ஐ.க்யு 150 என படித்த ஞாபகம்). ஆனால், சங்கரன் வாழ்க்கையில் பெரிய வெற்றி பெறவில்லை. அவன் வாழ்க்கையில் தோற்றான் என சொல்ல முடியாது. ஆனால் பணம், புகழ் கிட்டியது குறைவே.

மாறாக,மேல் தட்டு ராமனின் ஐ.க்யு 130 . ஆனால் அவனது நடைமுறை அறிவாற்றல்அவனை வாழ்க்கையில் எதிலும் வெற்றி பெற வைத்தது. ராமனை அவனது பெற்றோர் வளர்த்த விதம் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். வளர்ந்த சூழ்நிலை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். 

சரி; நடைமுறை அறிவாற்றல் என்றால் என்ன?

யாரிடம்எதைஎப்படிஎப்போது சொல்கிறோம் ?” என்னும் திறமை. இதையே Practical Intelligence என்கிறோம். இது படிப்பினால் மட்டும் வருவதல்ல. படிப்பு கொஞ்சமே சொல்லிக் கொடுக்கும். சுற்று சூழ்நிலை, சமூகம் மற்றும் வளர்ப்பினால் வருவது. முயன்றால், நாமும் வளர்த்துக் கொள்ள முடியும். நமது பிள்ளைகளை வளர்க்க முடியும்.
இந்த திறமையுடன் , ஆக்கபூர்வ ஆராயும் (Creative) மற்றும் பகுத்தறியும் (analytic) திறமையும் ( இது படிப்பினால் , பிறப்பு ஜீனினால் வருவது, ) சேரும்போது ஒளிர முடியும், வெற்றிப்பாதையில். 

உங்கள் மற்றும் உங்கள் மக்கள் நடைமுறை அறிவாற்றல்பெருக வாழ்த்துக்கள். 

முரளிதரன். S

Likes(3)Dislikes(0)
Share
Sep 302017
 

Tree 2

மரத்தை கடக்கையில்

போகிற போக்கில்

ஒரு தளிர் இலையை

ஒடித்துவிட்டு போவோர்

கவனத்திற்கு…

 

நீங்கள் ஒடித்தது

அந்த கிளையின்

கடை குட்டியாக இருக்கலாம்

 

காற்றைக் கடிக்கப் பழகும்

கிளையின் பால் பல்லாக இருக்கலாம்…

 

அந்த மரத்தின்

ஒரு சொட்டு புன்னகையாக இருக்கலாம்…

 

கிளையின் காதுகளின்

மரகத தோடாக இருக்கலாம்…

 

கைக்கு எட்டும் உயர்த்தில்

வளர்த்த அந்த

தாழ்ந்த கிளை மீது

நீங்கள் நிகழ்த்திய

ஆணவக் கொலையாக இருக்கலாம்…

 

அந்த மரம்,

பச்சயம்  சேமிக்க

‎காற்றில் தோண்டிய

பச்சைக் குழியாக இருக்கலாம்…

 

இயற்கையின் சட்டத்தில்

நீங்கள் செய்தது

வன்கொடுமைகளின்

வரிசையில் இருக்கலாம்…

 

சரி…

மன்னிப்பு வேண்டுமாயின்,

 

இன்றே ஒரு மரம் நடுங்கள்…

 

அதில் துளிர்விடும் இலை நுனியில் வழியும் மழைத்துளிகளால்

துடைக்கப்படலாம் உங்கள் பாவ அழுக்கு…

 

-அ.க.இராஜாராமன்

Likes(5)Dislikes(0)
Share
Sep 122017
 

samacheer-kalviprotest-kids-4

நண்பர்களுக்கு, குறிப்பாக மாணவர்களுக்கு,

உங்கள் வெற்றி உங்கள் கையில் தான் உள்ளது!!

தமிழகத்தில் சாதித்துவரும் பல தொழிலதிபர்களை சந்தித்து, அவர்களைப் பற்றி சிறு தொகுப்புகளை வெளியிடும் ஒரு வாய்ப்பு சமீபத்தில் வந்தபோது, மேலுள்ள இந்த வரியின் முழு அர்த்தத்தை உணர்ந்தேன்.

இந்த வெற்றியாளர்களை சந்தித்தபோதும், அவர்கள் குணங்களை அருகிலிருந்து கவனித்தபோதும் சில முக்கியமான விஷயங்களை கற்று அறிந்தேன். அதை உங்களுடன் பகிர்ந்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.

முதலில், இந்த சாதனையாளர்கள் வெளியில் உள்ள எந்த சூழ்நிலைகளும் தங்களது வெற்றியை தடுக்க இயலாது என ஆழமாக நம்புகின்றனர். உதாரணத்திற்கு, GST அமுல்படுத்தியது, பண மதிப்பிழப்பு (Demonetization), உலக பொருளாதார தேக்க நிலை போன்ற காரணங்கள் தங்கள் தொழிலின் வெற்றி வாய்ப்பை தடுக்கும் என அவர்கள் எண்ணவில்லை. வித்தியாசமான, புதுமையான செயல்களை செய்து அடைய வேண்டிய இலக்கை அடைந்து மற்றவர்களுக்கும் வேலை வாய்ப்பை ஏற்படுத்தி தருவதில் மட்டுமே கவனமாய் இருக்கின்றனர்.

குறிப்பாக திண்டுக்கல் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த தொழிலதிபர் திரு.ஜாகிர் ஹுசைன் அவர்கள் GST தனது தொழிலிற்கு சிறந்த முறையில் உதவுவதாகவும், GST வரியை இன்னும் சில வருடங்கள் முன்னரே அறிமுகப் படுத்தியிருந்தால், தான் வாங்கிய மெஷின்களுக்கு சில வருமானம் கிடைத்திருக்கும் எனவும், தொலைநோக்கு பார்வையில் GST நம் நாட்டிற்கு நன்மை பயக்கும் எனவும் தெரிவித்தது எனக்கு ஆச்சரியமூட்டியது.

ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் தெளிவாகப் புரிந்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. தோல்விக்கு “உங்களது குடும்பம், நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், பள்ளி, சமுதாய-பொருளாதார பின்னணி, அரசுகளின் திட்டங்கள், ஆளும்கட்சி, எதிர்கட்சி” என யாரை வேண்டுமானாலும் நீங்கள் குறை கூறலாம், ஆனால் உங்கள் வாழ்க்கை சிற்பத்தை நீங்கள் மட்டுமே செதுக்குகிறீர்கள்; உங்கள் வெற்றி தோல்விக்கு நீங்கள் மட்டுமே முழு காரணமாக உள்ளீர்கள் என்பதை தெளிவாகப் புரிந்துக்கொள்ளுங்கள்.

மாணவர்களாகிய நீங்கள் சமூக அக்கறையில், சில போராட்டங்களை நடத்தி வரும் இந்த வேளையில் இன்னொன்றையும் உங்களுக்கு கூற வேண்டும். சில ஆண்டுகளுக்குப் பின், இந்தச் சமூகம்,  “நீங்கள் எவ்வாறு ஆர்ப்பாட்டம் செய்தீர்கள் என்றோ எத்தகைய போராட்டத்தில் கலந்துக்கொண்டீர்கள் என்றோ உங்களைப் பார்க்காது, மாறாக உங்களது வாழ்வில் நீங்கள் வெற்றி அடைந்துள்ளீர்களா, தோல்வி அடைந்துள்ளீர்களா” என்பதை மட்டும் தான் பார்க்கும்.

ஆர்ப்பாட்டங்கள் வரும், போகும். அவற்றுக்கு ஒரு முடிவே கிடையாது. மேலும், இந்தப் போராட்டத்தை நடத்தி விட்டால் நம் மாநிலம் சிங்கப்பூர் மாதிரி ஆகிவிடும் என்பதைப் போல  பல போராட்டங்களை நாம் கண்டுவிட்டோம். அனால் முடிவில் நாம் சிங்கப்பூர் போல் ஆகிவிட்டோமோ?

அதனால் மாணவர்களே, உங்கள் சகோதரனாக உங்களை கேட்டுக்கொள்கிறேன். உங்கள் படிப்பில் கவனத்தை செலுத்துங்கள். ஒரு பெரிய இலக்கை, தொலைநோக்குப் பார்வையை வைத்துக்கொண்டு, அதில் முழு முயற்சியுடன் ஈடுபடுங்கள். சுயலாபம் அடையும் சில மனிதர்களுக்கு பசிக்கு உங்கள் வாழ்க்கையை இரை ஆக்கிவிடாதீர்கள்.

உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்திற்கும் உங்கள் வாழ்க்கை மிக முக்கியமானது. நீங்கள் மிகப்பெரிய வெற்றியாளர்களாக பின்னாளில் மாறும்போது, நூற்றுக்கணக்கான மருத்துவர்களையும், தமிழ் அறிஞர்களையும், நல்ல குடிமகன்களையும் நம் சமூகத்திற்கு புதிதாக உருவாக்கி விட்டுச்செல்ல முடியும். அது மாதிரியான ஒரு சூழ்நிலை உங்களை இன்னும் பெரிய மனிதனாக அடையாளம் காண்பிக்கும்.

கடைசியாக ஆனால் முக்கியமான ஒரு உண்மை. நான் கண்ட வெற்றியாளர்களில் பலர் பள்ளிகளில், கல்லூரிகளில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்தவர்களாக இருக்கவில்லை. சராசரி மானவர்களாய் தான் இருந்துள்ளனர். அவர்கள் இந்த நிலையை அடைய ஆர்வம், அர்பணிப்பு, கடின உழைப்பு போன்ற குணங்களே காரணமாய் இருந்துள்ளன.

அதனால் நேர்மறையாக சிந்தித்து, உங்களிடம் உள்ளத் திறமைகளை வைத்து, உங்கள் வாழ்க்கையையும், சமூகத்தையும் எத்தனை அழகாக மாற்ற முடியும் என்பதை வெளியுலகிற்கு காட்டுங்கள்.

யோசித்து செயல்படுங்கள்.

உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகாது அறிவுக் கதவை திறந்திடுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கை மட்டுமல்ல, உலகமே உங்கள் கையில்.

அக்கறையுடன்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(2)Dislikes(0)
Share
Aug 052017
 

WhatsApp Image 2017-08-04 at 09.19.54

மலேசியாவைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்பட்டுவரும் உலகத் தமிழ்க் காப்பிய ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் கல்வியியல் தொழில் நுட்பப் பிரிவு, உலகத் தமிழ் இணைய மாநாட்டை நடத்தவுள்ளது. தமிழ்க்கணிமை சார்ந்த கருத்தாடல்கள், பகிர்வுகள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், படைப்புகள், விவாதங்களை வரவேற்று பல்துறை களஞ்சியமாக மாநாடு நிகழ உள்ளது. தமிழ் ஆர்வலர்கள், கணினி வல்லுநர்கள்,  பேராசிரியர்கள், ஆசிரியர்கள், முனைவர்கள், ஆய்வார்கள், கல்லூரி, பள்ளி மாணவர்கள், கல்விமான்கள், பொதுமக்கள் அனைவரும் பங்கேற்கலாம்.

நோக்கம்

  1. அனைத்துலகத் தமிழ் மக்களும் தமிழில் ஈடுபாடு கொண்டுள்ள பிற மொழியினரும் தமிழ் மொழி, அறிவியல், தொழில் நுட்பம், கணினித் தமிழ் மற்றும் தமிழ்ப் பயன்பாட்டு மென்பொருள்களைக் கற்க வழிவகுத்தல்
  1. தமிழர் வரலாறு, இலக்கியம், கலை மற்றும் பண்பாடு பற்றி அறிந்து கொள்ளவதற்கு வேண்டிய வாய்ப்புகளை இணையம் வழியாக ஏற்படுத்துதல்
  1. அரசு, கல்வி, ஊடகம், வணிகம் போன்ற பல்துறைகளுக்கும் வேண்டிய கணினித் தேவைகளுக்கான தீர்வுகளைக் கண்டறிந்து, நிறுவி, பராமரித்து, பயிற்சியளித்து இணையவழிப் பயன்பாட்டைப் பெருக்குதல்.

மாநாட்டிற்கான ஆய்வுக் கட்டுரைகள் கீழ்க்காணும் தலைப்புகளில் ஏதாவது ஒன்றில் ஐந்து பக்களவில் யுனிகோடு எழுத்துருவில் அமையும் வகையில் படைத்து அனுப்பும்படி கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

  1. இயல்மொழிப் பகுப்பாய்வு – தமிழ்ச்சொல்லாளர் (சொற்பிழை திருத்தி, சந்திப்பிழை திருத்தி, இலக்கணத்திருத்தி முதலியன)

எழுத்துப் பகுப்பாய்வு – Text Analytics/Mining (ex: word frequency, paraphrases, automatic textual encoding), உணர்ச்சிப் பகுபாய்வு- Sentiment Analysis, ஆவண வகைப்படுத்தல் – Document Classification, உருப்பொருள் பிரித்தெடுத்தல் – Entity Extraction

  1. இயந்திர மொழிபெயர்ப்பு,தமிழ்ப் பேச்சுப் பகுப்பாய்வு, எழுத்துரை-பேச்சுரை மாற்றிகள்,தேடுபொறிகள், தமிழ்த் திறனாய்வு நிரல்கள், மின்னகராதி அமைத்தல் முதலியன.
  2. மொழித்தொகுப்பு ஆய்வு (Corpus linguistics)
  3. ஒளியெழுத்துணரி, கையெழுத்துணரி.
  4. கையடக்கக் கணினிகளில் தமிழ்ப் பயன்பாடும் அவற்றின் செயலிகளைத் தரப்படுத்துதலும், இக்கருவிகளில் பயன்படுத்தத்தேவையான தமிழ்க்கணினி குறுஞ்செயலிகள் (முக்கியமாக ஆப்பிள், ஆண்டிராய்டு, விண்டோசு)
  5. திறவூற்றுத் தமிழ் மென்பொருள்கள், தன்மொழியாக்கம்.
  6. தமிழ் இணையம், தமிழ் வலைப்பூக்கள், விக்கிப்பீடியா, சமூக இணையதளங்கள், தமிழ் மின்நூலகங்கள், மின்பதிப்புகள், இணைய, கணினிவழி தமிழ்நூல்கள் ஆய்வு, கையடக்க மின்படிப்பான்களில் தமிழ் நூல்கள், தமிழ் மின்வணிகம் மற்றும் பிற தமிழ்ப் பயன்பாட்டு நோக்குடன் தயாரிக்கப்பட்ட கணினி மென்பொருள்கள்.
  7. எண்ணிம ஆவணப் பாதுகாப்பு, எண்ணிமத்திரட்டுகள்
  8. தொடர்புறு தரவுகள் (இணைப்புத் தரவு)- Linked Data, தமிழில் பொருளுணர் வலை(semantic web); தரவுக் காட்சிப்படுத்தல் – Data Visualization
  9. கற்றல் மேலாண்மை அமைப்புகள்(Learning Managements Systems),மெய்நிகர் கல்விச்சூழல்(Virtual Learning)
  10. எண்ணிமப் பாதுகாப்பு – Digital Preservation, எண்ணிம நூலகம் – Digital Library, எண்ணிம ஆவணகம் – Digital Archive, இணைப்புத் தரவு – Linked Data,மெய்ப்பொருளியம் –Ontology

இடம்: சுல்தான் இட்ரிசு கல்வியியல் பல்கலைக்கழகம்

நாள்: ஆகஸ்ட் 25,26,27 – 2017

பதிவுக்கட்டணம்: 60 அமெரிக்க டாலர்

கட்டணம்செலுத்த: paypal.me/WTIC

வலைப்பதிவு: www.wtic.my

கட்டுரை வழங்க நிறைவு நாள்: 07.08.2017

தொடர்புக்கு: 9094107500, +60143279982

மின்னஞ்சல்: cpc2017.wtic@gmail.com

மாநாட்டின் தலைவர்:

திரு. தனேசு பாலகிருசுணன்(மலேசியா)

மாநாட்டின் இணைத்தலைவர்:

முனைவர் இலட்சுமி கார்மேகம்(இந்தியா)

மாநாட்டின் நெறியாளர்கள்:

முனைவர் பத்மநாப பிள்ளை

திரு. திருவள்ளுவன் இலக்குவனார்

முனைவர் காமாட்சி

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Jul 312017
 

1

“சார், உங்கள் மகன் படிக்கும் பள்ளியிலிருந்து தான் அழைக்கிறோம், உங்கள் மகன் எங்கள் பள்ளியில் இப்போது ஒரு பரீட்சை எழுத இருக்கிறான், இதனால் தான் உங்களை அழைத்தோம்” என்று ஒரு தந்தைக்கு தொலைபேசி அழைப்பு ஒன்று வருகிறது.

தந்தை சற்று குழப்பத்துடன், “பரீட்சை நடத்த வேண்டுமெனில், நடத்துங்கள், இதற்கு ஏன் என்னை தொடர்பு கொள்கிறீர்கள்?” என்கிறார்.

“பையன் உங்களிடம், பள்ளியில் நடப்பவைகளுள் எதை கூறுகிறான், எதை கூறுவதில்லை என எங்களுக்குத் தெரிவதில்லை, எனவே தான் உங்களை அழைத்தோம். பரீட்சை நடக்கும் அறையில் இருக்கும் ஆசிரியருக்கு இந்த லைனை மாற்றுகிறோம். சற்று லைனில் காத்திருங்கள்” என்கிறது எதிர்முனை குரல்.

தந்தையும், “சரி, லைனில் காத்திருக்கிறேன்” என ஒப்புக்கொள்கிறார்.

பரீட்சை அறையில் இருக்கும் ஆசிரியர் என அறிமுகப்படுத்தி கொண்டு ஒருவர், “சார், உங்கள் மகன் என் முன் தான் இருக்கிறான், இவனால் பரீட்சை எழுத முடியுமென எனக்குத் தோன்றவில்லை. எழுதினாலும் தோல்வி அடைந்துவிடுவான்” என தெரிவிக்கிறார்.

தந்தை படு டென்ஷனாகி, “என் மகன் இன்னும் எழுதவே ஆரம்பிக்கவில்லை, அதற்குள் ஏன் அவனது நம்பிக்கையை தகர்க்கும் வகையில் இது போல் எதிர்மறையாக பேசுகிறீர்கள்? அவன் மீது நம்பிக்கை வைக்காது நீங்கள் சொல்லும் இத்தகைய கருத்துக்கள், அவனது தைரியத்தை கண்டிப்பாக இழக்க வைக்கும். முதலில் அவனை எழுத வையுங்கள், பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம்” என்றார்.

எதிர்முனையில் இருக்கும் குரல், “சார் நான் மும்பை ரேடியோ மிர்ச்சியிலிருந்து, நவீத் பேசுகிறேன். முகநூலில் நம் நாட்டிற்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாத வார்த்தைகளை ஒரு மாத காலமாக கூறி வருகிறீர்கள். சீனாவிற்கும், நம் நாட்டிற்கும் சண்டை வந்தால் நம் நாடு தோல்வி அடையும் என நம் ராணுவ வீரர்கள் நம்பிக்கையை இழக்கும் வகையில் பேசி வருகிறீர்கள்” என்கிறது.

“போர்க்களத்தில் உயிரைப் பணையம் வைத்து ராணுவ வீரர்கள் போராடுகையில், நம் மக்களுக்கு நம் மீது நம்பிக்கை இல்லை என தெரிய வந்தால், அவர்கள் மனநிலை எவ்வாறு இருக்கும்? அவர்களால் எப்படி வீரத்துடன் போராட இயலும்? மேலும் தங்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லாத மனிதர்களையும் சேர்த்துக் காப்பாற்றத் தான், தங்கள் குடும்பத்தையும், பாசமானவர்களையும் இழந்து எல்லையில் போராடுகின்றனர் எனவும் புரிந்துக்கொள்ளுங்கள்” என்றார் நவீத்.

தந்தை தனது தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கோருகின்றார். சமீபத்தில் ஹிந்தியில் இருந்த இந்த உரையாடல் வாட்ஸாப் மூலம் வைரலாக பரவியது.

அந்தத் தந்தை செய்த தவறைப் போல் தானே, நம்மில் பலரும் ஏதாவது ஒரு தவறை செய்துக் கொண்டே இருக்கிறோம்?

வீட்டில் உள்ளவர்கள் மீது, சமுதாயத்தின் மீது, நாட்டின் மீது நம்பிக்கையை இழந்து சதா சர்வ காலமும் எதிர்மறையான சொல்களையும் வாக்கியங்களையும் சிலர் கூறுவதை காண முடியும்.

குறிப்பாக முகநூலிலும், சமூக தளத்திலும் இதுபோன்ற எதிர்மறை எண்ணங்கள், ஒருவரை ஒருவர் குறைக் கூறுவது மிகுதியாகிக் கொண்டே வருகிறது.

நம்பிக்கையற்ற எதிர்மறை வாக்கியங்கள் பேசுவதால் யாருக்கும் எந்த விதப் பயனும் ஏற்படப் போவதில்லை.

இவ்வுலகத்தில், பல வருடங்களாக முடியாது எனக் கூறப்பட்ட அனைத்து செயல்களையும், வெற்றிகரமாக முடித்ததற்கு பின்னணியில், நம்பிக்கை என்ற வேர் ஒளிந்துக்கொண்டு தான் இருந்திருக்கிறது.

அதனால் நம்பிக்கையுடன் நேர்மறை எண்ணங்களை விதையுங்கள். நாளை அறுவடை செய்ய இருப்பது இன்று விதைப்பதை பொறுத்துதான் உள்ளது.

மீண்டும் சந்திப்போம்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(2)Dislikes(0)
Share
Jun 302017
 

Coffee-Time-520x390

வெற்றி ஓர் இரவில் வந்துவிடுவதில்லை, அதற்கு கடின உழைப்பு, தியாகம், கட்டுப்பாடு மட்டுமல்ல வேறு சில முக்கிய காரணங்களும் தேவைப்படுகின்றன. நம்மைச் சுற்றியுள்ள சாதனையாளர்களை உற்று நோக்கினால், அவர்களின் சில குணங்கள் சிறிதளவேனும் சாமானியர்களை விட மாறுபட்டிருக்கும். அவை என்ன என இங்கே காண்போம்.

பாசிடிவாக தங்களது நாளை ஆரம்பிக்கின்றனர்

சமீபத்தில் “99KM Coffee Shop” உரிமையாளர் திரு.மனோ சாலமன் அவர்களை சந்திக்க நேர்ந்தது. தினமும் எழுந்திருக்கையில் “இந்த அருமையான, வெற்றி மிகுந்த நாளை தந்ததற்கு நன்றி” என கடவுளிடம் சொல்லிவிட்டுத் தான் அந்த நாளை துவக்குவாராம். இதுபோன்று பல சாதனையாளர்கள் தங்கள் நாளை உடற்பயிற்சி, யோகா, இசை என நேர்மறையான விஷயங்களுடன் தான் துவக்குகின்றனர்.

தங்களது ஆரோக்கியத்திற்கு முக்கியத்துவம் தருகின்றனர்

வெற்றிக்கு தேவையான கடின உழைப்பிற்கு, மூளையுடன் சேர்ந்து உடலும் சோர்வடைகின்றது. அதனால் போதுமான உடற்பயிற்சிகளின் மூலம் வெற்றியாளர்கள் தங்களது ஆரோக்கியத்தை பாதுகாத்துக் கொள்கின்றனர். APPLE நிறுவனத்தின் “டிம் குக்” தினமும் அதிகாலை 4.30 மணிக்கே எழுந்து, ஜிம்மிற்கு சரியாக சென்று விடுவதுண்டாம்.

தங்களது நட்பு வட்டாரத்தை சரியாக தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்

வெற்றியாளர்கள் தங்களை சுற்றி உற்சாகம் அளிக்கக்கூடிய நேர்மறை சிந்தனையுடன் இருக்கும் மனிதர்களை மட்டுமே வைத்துக்கொள்கின்றனர். நண்பர்களையும் அது போன்றே தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.

தவறான முடிவுகளுக்காக பயப்படுவதில்லை

வெற்றியாளர்கள் முடிவெடுக்கவும், ரிஸ்க் எடுக்கவும் என்றுமே பயப்படுவதில்லை. தங்களது முடிவுகள் ஒருவேளை தவறானது என தெரிந்துவிட்டால் அதை நேர்மையாக ஒத்துக்கொள்கின்றனர். வெற்றிகளுக்குமுன் பல தோல்விகளை கடக்க வேண்டியுள்ளது என்பதை தெளிவாக தெரிந்து வைத்துள்ளனர்.

போதுமான ஓய்வை எடுப்பது

கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டே இருப்பது மனதையும், உடலையும் பாதிக்கும் என்பதை தெரிந்துள்ள வெற்றியாளர்கள், தேவைப்படும்போது தங்களை ரிலாக்ஸ் செய்துக்கொள்கின்றனர். சுற்றுலா செல்வது, தங்களுக்கு பிடித்த வேலைகளில் ஈடுபடுவது, நண்பர்களுடன் இருப்பது என ஏதாவது சிலவற்றை செய்கின்றனர்.

கற்றுக்கொண்டே இருப்பது

“வாழ்க்கையே ஒரு பள்ளி, அதை படித்தவர் பெரும்புள்ளி” என்பதைப் போல் வெற்றியாளர்கள் புது புதிதாக ஏதாவது கற்றுக்கொண்டே இருக்கின்றனர். கற்பதற்கான புதிய வாய்ப்புகளை வரவேற்கின்றனர். சக மனிதர்களிடம் இருந்தும் பலவற்றை கற்றுக்கொள்கின்றனர். கற்றது கைமண் அளவு கூட இல்லை, கற்க வேண்டியது உலகளவு உள்ளது என்று நம்புகின்றனர்.

வேலைகளை தனியாகவும் செய்கின்றனர்

தங்களது வேலைகளை வேறொருவர் தான் செய்ய முடியும் என வெற்றியாளர்கள் காத்துக் கொண்டிருப்பதில்லை. எப்படி செய்ய வேண்டும் என கற்றுக்கொண்டு,  தக்க சமயங்களில் அவர்களே இறங்கி, அதை முடித்தும் விடுகின்றனர். தனிமையில் இருப்பது, தனியாக சுற்றுலா செல்வது என சில சமயங்களில் தங்களுக்காக நேரம் ஒதுக்குவதற்கும் தயங்குவதில்லை.

 விமல் தியாகராஜன்

 

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(3)Dislikes(0)
Share
May 262017
 

How-to-develop-traits-of-confident-people

நம் மீது நமக்கே நம்பிக்கை இல்லாத போது, மற்றவர்களுக்கு எவ்வாறு வரும்? நம்பிக்கையை வளர்க்கும் செயல்களை செய்வது எத்தனை முக்கியமோ, அதே அளவு முக்கியம் நம்பிக்கையை குறைக்கும் செயல்களை செய்யாமல் இருப்பதும். Do’s & Don’ts எனப் பார்க்கையில், நம்பிக்கை அதிகம் உள்ள மனிதர்கள் எவற்றை செய்வதில்லை என இந்தப் பகுதியில் பார்ப்போம்.

பொய்யான காரணங்களை கூறுவதில்லை

நம்பிக்கையுள்ள மனிதர்கள் யார் முன்னும் மண்டியிடுவதில்லை; தவறான, பொய்யான காரணங்களைக் கூறி மன்னிப்புக் கேட்பதை விரும்புவதுமில்லை. உதாரணமாக வேலை செய்யும் இடத்திற்கு தாமதமாக வர நேரிட்டால், டிராபிக்கை அவர்கள் குறை கூறுவதில்லை. முடிந்தளவு எப்போதுமே நேரம் தவறாமையை கடைப்பிடிக்க முயற்சிக்கின்றனர்.

அச்சப்படுவதில்லை

பய உணர்வு தங்களை ஒரு செயல் செய்ய விடாமல் தடுப்பதை அவர்கள் விரும்புவதில்லை. தான் நினைத்த இலக்கை அடைய, எந்த செயலை செய்ய பயப்படுகிறோமோ, அந்த பயத்தை உடைத்தெறிந்து, செயலை செய்தே ஆக வேண்டும் என தீர்மானித்து விடுகின்றனர்.

கூட்டிற்குள் ஒளிவதை விரும்புவதில்லை

பறவைகள் கூட்டைத் தாண்டினால் தான் உணவு கிடைக்கும். பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என கூட்டிற்குள்ளேயே அடைந்து இருக்க முடியுமா? அதே போல் தான் நம்பிக்கை உள்ள மனிதர்களும். ரிஸ்க் எடுப்பதற்கும், தங்கள் comfort zone ஐ விட்டு வெளிவருவதற்கும் அவர்கள் தயங்குவதில்லை.

விமர்சனங்களுக்காக வருந்துவதில்லை

தாழ்ந்தாலும் ஏசும், வாழ்ந்தாலும் ஏசும் நம் சமூகம் என்பதை உணர்ந்துள்ள நம்பிக்கை மனிதர்கள், தவறான அல்லது பொய்யான விமர்சனங்களை கண்டுகொள்வது இல்லை. உண்மையான விமர்சனமாக இருப்பின், அதற்கு மதிப்பு கொடுத்து தங்களை சரி செய்துகொள்கின்றனர்.

மற்றவர்கள் வெற்றியால் பாதிப்படைவதில்லை

தங்களிடம் கருத்து வேற்றுமை உள்ளவர்களாய், இருந்தால் கூட, அடுத்தவர்கள் பற்றி, புறம் கூறும் தவறான செயலை நம்பிக்கை நாயகர்கள் செய்வதே இல்லை. அவ்வாறு பேசினால் தங்களது தரத்தையே அது தாழ்த்தும் என தெரிந்து வைத்துள்ளனர். மேலும் அடுத்தவர்கள் பெரும் வெற்றித் தோல்விகள் இவர்களை பாதிப்பதும் இல்லை.

 இல்லை என்பதே இல்லை

“என்னிடம் மட்டும் அந்தப் பொருள் இருந்திருந்தால், அல்லது இந்தத் திறமை இருந்திருந்தால்..” என சிலர் எப்போதும் தங்களிடம் இல்லாததைப் பற்றியே பேசுவார்கள். நம்பிக்கை மனிதர்கள் இல்லாததைப் பற்றி என்றுமே சிந்திப்பதில்லை. “வெறுங்கை என்பது மூடத்தனம், விரல்கள் பத்தும் மூலதனம்” என எண்ணி முன்னேறுகிறார்கள்.

ஒப்பிடுவது இல்லை

நம்பிக்கை நாயகர்கள் தங்களை எந்த சக மனிதரோடும் ஒப்பிட்டு பார்ப்பதில்லை. நேற்று நான் எப்படி இருந்தேன்? இன்று எத்தனை வளர்ந்துள்ளேன் என தனக்கு தானே ஒப்பிட்டு பார்த்துக்கொள்கிறார்கள்.

எண்ணிக்கைக்கு முக்கியமில்லை 

தான் சந்திக்கும் அனைத்து மக்களையும் திருப்தி படுத்த, சில தவறான காரியங்களையும் செயல்களையும் இவர்கள் செய்வதில்லை. எல்லாரையும் திருப்தி படுத்துவது என்பது முடியாத காரியம் எனப் புரிந்துள்ள இவர்கள், நிறைய நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள் என சொல்லிக்கொள்வதை விட, ஆபத்தில் உதவும், உயிர் காக்கும் ஒரு சில ஆழமான, உண்மையான நட்புகளை மட்டுமே வைத்துக்கொள்கின்றனர்.

தோல்விகள் தடுப்பதில்லை

தோல்விகளோ சிறு சறுக்கள்களோ இவர்களை நிறுத்துவதில்லை. தோல்வியே வெற்றியின் முதல் அறிகுறி என நம்புகிறார்கள்.

கட்டளைகளுக்கு காத்திருப்பதில்லை

நம்பிக்கை மனிதர்கள் எவருக்கும் அடிமையாக இருப்பதை விரும்புவதில்லை. தங்களுக்கு பிடித்த செயல்களை தாமே செய்துகொள்கின்றனர். அடுத்தவர்களை பின்பற்ற நினைக்காமல், எந்த செயலிற்கும் தாங்களே முன்னோடிகளாய் இருக்கின்றனர்.

—— x ——-

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(1)Dislikes(0)
Share
May 262017
 

1

இருட்டை விமர்சிப்பதை விட்டுவிட்டு, ஒரு சிறு மெழுகுவர்த்தி ஏற்ற முயற்சியுங்கள் என ஒரு கூற்று உண்டு. அதனால் தான் சரித்திரம் எப்போதும் விமர்சன வீரர்களை விட செயல் வீரர்களையே பல நூற்றாண்டுகள் கடந்த பின்னும் பேசிக்கொண்டும், கொண்டாடியும் இருக்கிறது. அப்படி சரித்திரம் கொண்டாடும் செயல் வீரரான ஸ்வீடன் நாட்டைச்சேர்ந்த பேராசிரியர் மற்றும் கட்டிட வடிவமைப்பாளரான ஆண்டெர்ஸ் வில்ஹேல்ம்சன் என்பவரைப் பற்றி தெரிந்துக்கொள்வோம்.

ஆண்டெர்ஸ் தனது குழுவுடன் 2005 ஆம் ஆண்டு இந்தியா வந்துள்ளார். அப்போது குடிசைப்பகுதிகளில் குடியிருந்த ஏழைஎளிய மக்களிடம் ஒருமுறை பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தன் வாழ்வின் லட்சியம் அங்கு பிறக்க இருக்கிறது என நினைத்து கூட இருக்கமாட்டார். அந்த குடிசைப்பகுதி மக்கள் வெகு சாதாரணமாக, தங்களுக்கு கட்டிடம் எல்லாம் வேண்டாம், அடிப்படை பிரச்சினையான கழிப்பிடங்கள் வேண்டுமெனவும், பெண்களும் குழந்தைகளும் கழிப்பிடம் இல்லாமல் எத்தனை துயரப்படுகிறார்கள் எனவும் வருத்தம் தெரிவித்தனர்.

இந்த சம்பவம் இவரைப் பெரிதும் பாதிக்கவே, உலகம் முழுதும் உள்ள ஏழை மக்களுக்காக, கழிப்பிடத்திற்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டுமென தீர்க்கமாக களத்தில் குதித்தார்.

உலகம் முழுதும் 260 கோடி மக்கள் அடிப்படை சுகாதார வசதிகள் கூட இல்லாமல் உள்ளனர். அதாவது சுமார்  40% மக்கள் உலகளவில் கழிப்பிடம் இல்லாமல் கஷ்டப்படுகின்றனர். உலகளவில் ஒவ்வொரு பதினைந்து நொடிகளுக்கும், மனிதக் கழிவினால் அசுத்தமாகிய தண்ணீரால் ஒரு குழந்தை இறக்கிறது. வீடுகளில் தனியான கழிப்பிடங்கள் இல்லாதக் காரணத்தால், பெண்கள் பொது கழிப்பிடம் செல்கையில், (குறிப்பாக இரவுகளில்) பல பாலியல் தொல்லைகளுக்கு ஆளாகின்றனர். இந்த துயரமான விவரங்களைத் சேகரித்துக்கொண்ட பின் தன் ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார் ஆண்டெர்ஸ்.

ஸ்வீடன் நாட்டின் விவசாய அறிவியல் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் ஸ்டாக்ஹோமில் உள்ள ராயல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து ஆண்டெர்ஸால் ஒரு தீர்வைக் காணமுடிந்தது. பீப்பூ (Peepoo) என்ற தனது நிறுவனத்தை தொடங்கி, அதன் மூலம் மிக குறைந்த செலவில் மனித கழிவுகளை கையாளும் முறையை அறிமுகப்படுத்தினார் ஆண்டெர்ஸ்.Products_0002_A4_PEEPOO_SEPT2012-0236சானிட்டரி நாப்கினைப் போல் ஒரு பையை வடிவமைத்துள்ளனர் பீப்பூ நிறுவனத்தினர். “இது அளவில் மிகச்சிறியதாகவும், 10 கிராம் எடையை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. உபயோகிக்க மிக எளிமையாகவும் இருக்கிறது. ஒரு பையை ஒருமுறை மட்டுமே உபயோக படுத்த முடியும். உபயோகித்தப் பின், மக்கும் தன்மையையும் உடையதாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன இந்த பைகள். இதை எந்த பாதுகாப்பான பகுதிகளிலும் பெண்கள் உபயோகப் படுத்தலாம். நான்கே வாரங்களில் யூரியாவினால் இந்த பைகள் மக்கி உரமாகவும் மாறிவிடுவது” என பீப்பூ நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது.

தண்ணீர் மிக குறைந்த அளவில் தேவைப்படுவதாகவும், சுத்தம் மற்றும் பாதுகாப்பு அதிகம் உள்ளதாகவும் இந்த முறையின் பலன்களை தெரிவிக்கிறது நிறுவனம். ஒரு பாக்கெட்டில் 28பைகள் என விற்கப்படுகிறது. 2 ரூபாய்க்கு ஒரு பை என்ற அளவில் விலை இருப்பதால், ஏழை மக்களுக்கு இது பலனுள்ளதாக இருக்கிறது எனவும் தெரிவித்துள்ளது.

“பதினைந்து அமெரிக்க டாலர்களில் ஒரு குழந்தைக்கு ஒரு வருடத்திற்கு தேவையான பைகளை தந்து, அவர்களது சுத்தமான கழிப்பிடத்தை சாத்தியப் படுத்துகிறோம்” என தெரிவிக்கிறது.Products_0000_PEEPOO_SEPT2012-0020பீப்பூ நிறுவனம் இதுவரை கென்யா, தென் ஆப்பிரிக்கா, காங்கோ, தெற்கு சூடான், பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், சிரியா போன்ற நாடுகளில், பேரிடர் சமயங்களில் இந்தப் பைகளின் மூலம் தங்களது பணிகளை செய்துள்ளது.

ஆண்டெர்ஸ் போலவே கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த திரு.முருகானந்தம் அவர்களும் பெண்களுக்கான சானிட்டரி நாப்கினை குறைந்த செலவில் உற்பத்தி செய்து உலகப்பிரசித்தி பெற்றவர். முருகானந்தம் அவர்கள் எத்தனை சிரமங்களுக்கும் கிண்டல்களுக்கும் பின்னரே அந்த முயற்சியில் வெற்றிப் பெற்றார் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே.

சமூகத்தில் பொதுவாகவே புது முயற்சி செய்பவர்கள் குறைவாகவே இருப்பர், ஆனால் அந்த முயற்சியை விமர்சனம் செய்ய நிறைய மனிதர்கள் வரிசைக்கட்டி நிற்பர். அதேப்போல் சமுதாயத்தில் உள்ள பிரச்சினைகளைப் பேச நிறைய குழுக்களும், மனிதர்களும் இருப்பர், அனால் அதற்கு தீர்வு என்ன என்பதை சிந்திப்பதற்கும், அதை செயல்படுத்தவும் வெகு சிலர் மட்டுமே இருப்பர்.

இன்று நமக்கு விமர்சனங்கள் செய்யும் வாய் சொல் வீரர்கள் மட்டுமே தேவையில்லை, பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வுக் காணும் ஆண்டெர்ஸ்களும், முருகானந்தகளுமே அதிகம் தேவை.

நம்பிக்கையுடன்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(0)Dislikes(0)
Share
Apr 282017
 

1

சென்னையில் சமீபத்தில் சிவில் சர்வீஸ் குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் விதத்தில் மாணவர்களுக்காக ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்தது. சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுகளைப் பற்றியும் அதற்குப் பின் உள்ள வாய்ப்புகள் பற்றியும் மாணவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லும் வகையில் சில அதிகாரிகளும் அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்த்துக்கொண்டனர். பெருந்திரளான மாணவர்களும் வந்திருந்தனர்.

மாணவர்களுக்காக கூட்டத்தில் பேச வந்த அதிகாரிகள் அனைவரும், பல சோதனைகளையும் சவால்களையும் தமது வாழ்வில் வெற்றிகரமாக சமாளித்து, வெற்றிப்பெற்று, தங்களது துறையில் சாதித்துக் கொண்டு இருப்பவர்கள்.

நிகழ்ச்சி முடிந்து அதிகாரிகள் ஒவ்வொருவராக கிளம்புகையில், மாணவர்கள் சிலர் முண்டியடித்து அவர்களை சூழ்ந்துக்கொண்டு அவர்களுடன் நின்று செல்பிக்களை எடுக்க ஆரமபித்தனர்.

குறிப்பாக ஒரு அதிகாரி நம்மூரில் சற்று பிரபலம். அவருடன் போட்டோ எடுத்துக்கொள்ள மாணவர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினர். சில மாணவர்களின் செல்பிக்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் ஆர்வத்தைக் கண்டு, சும்மாயிருந்த மற்ற சில மாணவர்களும் ஓடிச்சென்று தங்கள் பங்கிற்கு செல்பி எடுத்துக்கொண்டனர்.

அந்த அதிகாரி மேடையை விட்டு இறங்கி தனது வாகனம் இருக்கும் இடத்திற்குச்  சென்றடைய சுமார் முந்நூறு மீட்டர் இடைவெளி மட்டுமே இருந்திருக்கும். ஆனால் மாணவர்கள் அவரை சூழ்ந்துக்கொண்டு போட்டோக்கள் எடுத்துக்கொள்ள கூட்டம் கூட்டமாய் வர, அவர் வாகனத்திற்குள் நுழையவே சுமார் ஒரு மணி நேரமானது.

ஒரு மாணவருடன் அன்று தனியாகப் பேசுகையில், அவர்கள் ஏன் அதுபோல் செல்பி எடுத்துக்கொல்கின்றனர் என்ற காரணம் புரிந்தது. பிரபலங்களுடன் நின்று போட்டோ எடுத்து, அதை தங்களது முகநூலில் வெளியிட, அதற்கு லைக்குகள் நிறைய வருமாம். அதனால் தான் அவ்வாறு எடுத்துக்கொள்வதாக சிரித்துக்கொண்டே தெரிவித்தார்.

மக்களின் கவனத்தை தங்கள் மீது ஈர்க்க என்ன மாதிரியான லெவலுக்கும் செல்லும் சில வேடிக்கை மனிதர்களை அன்று காணமுடிந்தது.

ஒரு விஷயத்தை நாம் சற்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். பிரபலங்களும் நம்மைப் போன்ற மனிதர்கள் தான்.

அந்த பிரபலங்களுக்கு “இந்த மாணவர்கள் முகநூலில் லைக்குகள் வாங்குவதற்கு நம்மையும் நமது புகழையும் பயன்படுத்துகிறார்களே?” என வருத்தம் இருக்குமல்லவா?

அந்த VIP மனிதர்களுடன் போட்டோ எடுத்துக்கொள்கிறோம் என எண்ணி அவர்களை disturb செய்வது எந்த விதத்தில் நியாயம்?

பிரபலத்துடன் போட்டோ எடுக்க அத்தனை விரும்பும் நாம், ஏதாவது துறையில் சாதித்து ஒரு பிரபலமாக நாமே மாறலாமா என ஏன் எண்ணகூடாது?

தொண்டர்களாகவும், “ஆமாம்”சாமிகளாகவும், கண்மூடித்தனமான followersஆகவும் இருக்கும் மனநிலை சென்ற தலைமுறையுடன் முடியட்டும்.

மாற்றி யோசிக்கும் திறனும், கேள்வி கேட்கும் குணமும், சிந்தித்து செயலாற்றும் மனநிலையும் இன்றைய தலைமுறைக்கு கண்டிப்பாக இருத்தல் வேண்டும்.

நம் ஒவ்வொருவர் உள்ளும் ஒரு சாதனையாளர் ஒளிந்துள்ளார். அதை உணர்ந்து அவரை வெளிவரச் செய்வது நம் கையில் தான் உள்ளது.

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Apr 142017
 

red-love-romantic-flowers

எத்திசையும் அமைதி நிலவ

பங்குனித் தாய் பெற்றெடுத்த

சித்திரைப் பாவையே

சிறப்பான சிந்தனைகளை

சுமந்துகொண்டு வருக

முத்தான வரங்கள் தருக !

 

எல்லாரும் கொண்டாடும்

எங்கள் சித்திரைப் பாவையே

எம்மதம் சம்மதம் – உலகில்

மனிதநேய மிக்க

மக்கள் சமுதாயம்

மலர வரம் தருக !

 

தன் மக்கள் நலம்

மனதில் கொள்ளாமல்

நாட்டு மக்கள் நலமே

மனதில் கொள்ளும்

அரசியல் தலைவர்கள்

உருவாக வரம் தருக !

 

பொன் நகை வேண்டாம்

புன்ன(ந)கையே போதும்

பாரதி பாடிய

புதுமைப் பெண்கள்

பெருக வரம் தருக !

 

புத்தன் ஏசு காந்தி

காட்டிய அன்பு வழியில்

சத்தியமாக நடக்கும்

நல்ல இதயங்கள்

நாட்டில் மலர வரம் தருக !

 

ஐவகை பழங்கள்

வண்ண மலர்களுடன்

வரங்கள் தரும்

சித்திரைப் பாவையை

நாம் அனைவரும்

வணங்கி வரவேற்போம் !

 

பூ. சுப்ரமணியன்,

பள்ளிக்கரணை, சென்னை

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Apr 072017
 

 

imayam23

நேற்று ஒரு நண்பருடன் தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்த போது, அவர் சொன்ன விஷயம் கேட்டு சந்தோஷப்பட்டாலும், மனதின் ஓரத்தில் வலித்தது.

அவருடைய நிறுவனம் நடத்தப்போகும் ஒரு விழாவில், தமிழை மட்டுமே படித்து பட்டம் பெற்ற 100 மாணவர்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கித்தரப்போகிறோம் என்றார். நிறைவாக இருந்தது.

தமிழ் படித்து பட்டம் பெற்றவர்களை சமூகம்,  உற்றார், உறவினர் கேட்பது..

‘வேற எந்த course ம் கிடைக்கவில்லையா?’

‘வாத்தியார் வேலை தான் கிடைக்கும்’.

விரும்பிப்படிக்க தேர்ந்தெடுக்க நினைத்தாலும் லேலை வாய்ப்பை நினைத்து, படிக்காமல் விட்டவர் பலர்.

தமிழாசிரியர்கள்   சிறு வயதில் நட்ட சிறு விதையும்  ஏற்படுத்திய தாக்கமும் தான் இன்று வள்ளுவனையும் கம்பனையும், மற்றும் பலரையும் சங்க இலக்கியத்தையும் தமிழ்நாட்டின் வரலாறு பற்றியும் ஏதோ லேசாக உரைத்துப்பார்க்கும் ஆவலை நம்முள் பலருக்கு தூண்டிவிட்டிருக்கிறது.

பள்ளியில் படிக்கும் போது, வேப்பமரத்தடியில் நடந்த தமிழ் வகுப்புகளில் மனம் லயித்து, மீண்டும் நிகழ் காலத்திற்கு வர சிறிது நேரம் ஆயிற்று!

அது ஒரு கனாக்காலம்!

– அகிலா, சென்னை

Likes(0)Dislikes(0)
Share
Mar 212017
 

 

CIT கல்லூரி நிறுவனர் திரு.P.ஸ்ரீராமுடன் பேட்டி..

Part -1: https://www.youtube.com/watch?v=NGi_puCVHiA

 

Part -2https://www.youtube.com/watch?v=nbFkxjOnkTw

 

Part -3: https://www.youtube.com/watch?v=EL3w015ioKY

 

 

 

Likes(0)Dislikes(0)
Share
Mar 152017
 

1

சென்ற வாரம் விடுமுறை வேண்டி பள்ளி மாணவன் ஒருவன் தன் ஆசிரியருக்கு எழுதிய விடுப்பு விண்ணப்பம் இணையத்தில் வைரலாகப் பரவியது. தேனி மாவட்டம், வருஷ நாடு அருகில் இருக்கும் பூசணியூத்து எனும் கிராமத்தில் உள்ள அரசு உயர்நிலைப்பள்ளியில் ஏழாம் வகுப்பு  படிக்கிறான் ஈஸ்வரன்.

ஈஸ்வரன் தனக்கு ஒருநாள் விடுப்பு கேட்டு எழுதிய கடிதத்தை தன் நண்பனிடம் கொடுத்து அனுப்பியிருந்தான். மாணவர்கள் எழுதும் வழக்கமான விடுப்பு விண்ணப்பம்தானே என்று நினைத்து அதைப் படித்த ஆசிரியருக்குப் பெரும் ஆச்சர்யத்தை அளித்தது அந்தக் கடிதம்.

தன் அம்மாவுக்கு உடல்நிலைச் சரியில்லாத காரணத்தால் தன் வீட்டில் இருக்கும் கால்நடைகளைக் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக விடுமுறை கேட்டு விடுப்பு விண்ணப்பம் அனுப்பியிருக்கிறான் ஈஸ்வரன்.  தனது விடுமுறைக்கான உண்மையான காரணத்தையே ஈஸ்வரன் எழுதியிருந்ததைக் கண்டு திகைத்தார் அவனது ஆசிரியர் வெங்கட்.

“இந்தக் கடிதத்தைப் படித்ததும் ஒரு சில நிமிடங்கள் ஆச்சர்யத்தில் உறைந்துவிட்டேன். இப்படி ஒரு காரணம் எழுதிய லீவ் லட்டரை நான் முதன்முதலாக இப்போதுதான் பார்க்கிறேன். அடுத்த நாள் பள்ளிக்கு வந்த ஈஸ்வரனிடம் வழக்கமாக இந்தக் காரணத்தை எழுதமாட்டார்களே… நீ எப்படி எழுதினாய், என்றேன். அதற்கு மிக இயல்பாக, ‘சார், நீங்கதானே உண்மை எதுவாக இருந்தாலும் அதைப் பேசுங்க என்பீர்கள்’ என்றான். எனக்கு பதில் பேசுவதற்கு வார்த்தை கிடைக்கவில்லை. கண்களில் என்னையறியாமல் நீர் வழிந்தது. அதை மாணவர்கள் முன் காட்டிக்கொள்ளாமல், ஈஸ்வரனின் கடிதத்தைப் பற்றி சிலாகித்துக் கூறினேன். எப்போதோ நாம் சொல்லும் வார்த்தை மாணவர்களின் மனதில் எவ்வளவு ஆழமாகப் பதிகிறது என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்துகொண்டேன். இன்னும் பல மடங்கு பொறுப்பு உணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவும் முடிந்தது” என்கிறார் ஆசிரியர் வெங்கட்.

இதேபோல் சென்னையில் இருக்கும் என் நண்பர் நவீன் அவர்களுக்கு  சமீபத்தில் ஒரு அனுபவம் நடந்தது.

பணி நிமித்தமாக அமேரிக்கா, சிங்கப்பூர் என பல வருடங்களாக வெளிநாடுகளில் குடும்பத்துடன் வசித்து வந்தவர் நவீன். சில மாதங்களுக்கு முன் வெளிநாட்டு வாழ்க்கை போதும், நமது நாட்டிற்கே திரும்பி விடலாம் என இந்தியா வந்து செட்டில் ஆகிவிட்டார்.

ஒரு வாரஇறுதி நாட்களில் (weekend trip) சுற்றுலா செல்லலாம் என முடிவு செய்திருந்தனர் அவர் குடும்பத்தினர். வெள்ளிக்கிழமை மதியமே கிளம்பி விடலாம் எனவும், பள்ளி சென்றுள்ள மகனை வெள்ளிக்கிழமை மதியம் விடுமுறை எடுக்கச் சொல்லலாம் எனவும் திட்டம் தீட்டியிருந்தனர்.

திட்டமிட்டபடியே, தனது மகன் படிக்கும் பள்ளிக்கு வெள்ளிக்கிழமை மதியம் சென்று விடுமுறை விண்ணப்பம் தந்திருக்கிறார் நண்பர். அந்த விண்ணப்பத்தில் “குடும்பத்துடன் சுற்றுலா செல்கிறோம், அதனால் அரை நாள் விடுமுறை வேண்டும்” என மகனிடம் எழுதிக் கொடுத்துள்ளார்.

பள்ளி நிர்வாகமோ அந்த கடிதத்தைக் கண்டு, “இந்த காரணத்திற்காக எல்லாம் விடுமுறை தர இயலாது. அதனால் விடுமுறை விண்ணப்பம் அதுபோல் கொடுக்காதீர்கள், மகனுக்கு உடல் நிலை சரியில்லை என்று காரணத்தை பொய்யாக எழுதிக் கொடுங்கள், நாங்கள் உடனே அனுப்பி வைக்கிறோம். இதெல்லாம் நம்மூரில் சகஜம் தான்” என தெரிவித்துள்ளது..

பல வருடங்கள் வெளிநாட்டில் இருந்து விட்டதாலோ என்னவோ,  விதிகளை சரியாக கடைப்பிடிக்க நினைக்கும் அவர், நிர்வாகத்திடம் விவாதத்தில் இறங்கினார்.

“பொய் சொல்லியெல்லாம் கடிதம் எழுத மாட்டேன், உண்மையான காரணத்தைக் கூறி தான் விண்ணப்பம் தருவேன். உங்களால் சுற்றுலா போகும் காரணத்திற்காக விடுப்பு தர இயலாது என்றால் அதை தெரிவியுங்கள், அதற்காக பொய் சொல்லுமாறு கூறாதீர்கள், அப்படி ஒரு விடுமுறை என் மகனுக்கு வேண்டாம்” என மறுத்துள்ளார் நண்பர்.

அதற்கான காரணத்தையும் தெரிவித்தார். “சின்ன விஷயம் தானே,  இதற்காக பொய் சொன்னால் என்ன, என ஆரம்பித்து தான் எல்லா விஷயங்களிலும் பொய் சொல்ல குழந்தைகளுக்கு கற்றுக் கொடுத்து விடுகிறோம். அதுவே அவர்கள் வாழ்க்கை முறையாக மாறி, பொய் சொல்வது தவறே அல்ல என்பது போல் ஆகிவிடுகிறது” என்ற தனது நியாத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

கேட்பதற்கு சற்று வித்தியாசமாக பட்டாலும் அவர் கூறுவதில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. பள்ளி நிர்வாகம், பெற்றோர்கள், மாணவர்கள் என ஒட்டுமொத்த சமுதாயமாக பொய் பேசுவதை நாம் அனைவரும் சேர்ந்து வளர்த்து வருவது புரிந்தது. தவறை எங்கிருந்து தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் எனவும் புரிந்தது.

இனி விடுமுறை வேண்டுமெனில் “As I am suffering from Fever” என வழக்கமாக  எழுதிக் கொடுக்கப் போகிறோமா அல்லது உண்மையான காரணத்தை எழுதி தரப் போகிறோமா என்பதை யோசிக்க வேண்டும்.

“எந்தப் பிரச்சினை வந்தாலும் பரவாயில்லை, உண்மையை மட்டும் பேசிப் பழகு” எனக் கூறி பிள்ளைகளை இன்று வளர்க்கத் தவறினால், நாளை அவர்கள், நம்மிடமே பொய் சொல்லும் சூழ்நிலை வரக்கூடும். அந்த  நிலைக்கு மூலக்காரணம் நம்மைத் தவிர வேறு யாராக இருக்க முடியும்?

சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளின் மனதில் இன்று விதைக்கும் விதைகளைத் தான், சில வருடங்களில் நாம் அறுவடை செய்ய உள்ளோம் என்பதை நினைவில் நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

“பொய் கூறுவது, விதிகளை மீறுவது, லஞ்சத்தை நியாயப்படுத்துவது, நம்மூரில் இதெல்லாம் சகஜம் தான் என எடுத்துக்கொள்வது, adjustment என்ற பெயரில் பல அநியாயங்களை பொறுத்துக்கொள்வது” என இந்தப் பட்டியல் சிறியளவில் ஆரம்பித்து, பின்நாளில் பூதாகரமாக வளர்ந்து நிற்கிறது.

குழந்தைகள் நம் சொல்லை கேட்டு மட்டும் வளர்வதில்லை, நம் செயல்களைப் பார்த்தும் தான் வளர்கிறார்கள். “நீங்கள் மட்டும் அன்று அந்த செயலை செய்தீர்களே, அதனால் தான் நான் இன்று அதே செயலை செய்கிறேன்” என எத்தனை குழந்தைகள் பெற்றோரிடம் கூறுவதை நாம் கேட்கிறோம்.

நம் எண்ணங்களின், செயல்களின் பிம்பம் தான் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் என்ற அடிப்படை புரிதல் நம்முள் வர வேண்டும்.

சோற்றுடன் உண்மையையும், நன்நெறிகளையும், நல் செயல்களையும்  அடுத்த தலைமுறைக்கு ஊட்டி வளர்ப்பது நம் கையில் தான் உள்ளது.

மீண்டும் சிந்திப்போம்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(3)Dislikes(0)
Share
Feb 242017
 

steve-jobs

24/02/1955 அன்று பிறந்த ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ், ஆப்பிள் நிறுவனத்தை துவக்கி  உலகப்புகழ் பெற்றார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் இறந்தபோதிலும், பல கோடி மனிதர்களின் இதயங்களில் இன்றும் கூட தனது தயாரிப்புகளின் மூலம் வாழ்ந்துக்கொண்டிருகிறார் ஸ்டீவ்.

இவரைப் பற்றி பல புத்தகங்கள், நாளிதழ்கள், திரைப்படங்கள் எண்ணற்ற தகவல்களை ஏற்கனவே பல தொகுப்புகளாக வழங்கிவிட்டதால், இந்தப் பதிவில் இவரின் உலகப் புகழ்பெற்ற சில பொன்னான வரிகளை மட்டும் வழங்குகிறோம். சிந்தனையையும் எழுச்சியையும் தூண்டும் இந்த இனிய வரிகள் இவரின் தயாரிப்புகளை விட பிரசித்தியுடன் இன்றும் உலவிக் கொண்டிருக்கின்றன.

  • “கடந்த 33 வருடங்களாக, தினமும் காலை கண்ணாடியைப் பார்த்து, ‘ஒருவேளை இன்று தான் உனது வாழ்வின் கடைசி நாள் என இருந்தால், இப்போது திட்டமிட்டுள்ள இந்த வேலையை தான் செய்வாயா?’ என என்னை நானே கேட்டுக்கொள்வேன். அந்தக் கேள்விக்கு பதில் ‘இல்லை’ என பல நாட்களுக்கு தொடர்ச்சியாக வந்தால், செய்யும் செயலில் ஏதோ ஒரு மாற்றம் தேவை என உணர்ந்துக்கொள்வேன்”.
  • “உலகிலேயே பணக்கார மனிதன் இந்தக் கல்லறையில் தான் உறங்குகிறான் என்று என்னைப்பற்றி அனைவரும் கூறுவது எனக்கு முக்கியமே அல்ல, ஆனால் இரவு படுக்கச்செல்கையில் இன்று ஒரு சிறந்த வேலையை செய்தோம் என கூறிக்கொள்வது தான் எனக்கு முக்கியமாக உள்ளது”.
  • “இந்தப் பூமியில் உங்களது நாட்கள் மிகக்குறைவு. அதனால் அந்த நாட்களை, அடுத்தவர்களின் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வீணடித்துவிடாதீர்கள்”.
  • “உங்களது இதயம் சொல்லும் வழியில் நடக்கத் தேவையான தைரியத்தை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் எதுவாக ஆக வேண்டும் என்ற உண்மையை அதுதான் உங்களுக்கு உணர்த்தும்”.
  • “பிடித்த வேலையை செய்வதற்கு, ஏதாவது சிலவற்றை இழக்க நேரிடுமோ என்ற பயம் வந்தால், ‘கண்டிப்பாக ஒருநாள் இறக்கப்போகிறோம், அதை விட பெரிய இழப்பு என்ன இருக்கப்போகிறது?’ என்ற எண்ணம் வரும். அந்த எண்ணமே பிடித்த வேலையை செய்வதற்குத் தேவையான ரிஸ்கை எடுக்கத் தூண்டும்”.
  • “உங்களது வாழ்வின் பெரும் பகுதியை உங்கள் வேலையே தீர்மானிக்கிறது. சிறந்த வேலை என நம்புவதை செய்து முடிக்கையில் மட்டும் தான் உண்மையான திருப்தி கிடைக்கிறது. சிறந்த வேலையைச் செய்யும் ஒரே வழி, விரும்புவதை செய்வது மட்டும் தான். உங்களுக்கு பிடித்த வேலையை இதுவரை கண்டுபிடிக்கவில்லை எனில் விட்டுவிடாதீர்கள், தொடர்ந்து முயற்சி செய்யுங்கள்”.
  • “சில நேரங்களில் வாழ்க்கை உங்கள் தலையில் செங்கல்லைக் கொண்டு பலமாக தாக்குகிறது. நம்பிக்கையை அத்தருணங்களில் இழக்காதீர்கள்”.
  • “நம் அனைவரிடமும் உள்ள மிகவும் விலையுயர்ந்த வளம் என்பது நேரம் மட்டுமே தவிர பணம் அல்ல”.
  • “எங்கள் நிறுவனத்தின் இலக்கு சிறந்தவற்றை உருவாக்குவதே தவிர பெரியவற்றை உருவாக்குவது அல்ல”.
  • “25 வயதிலேயே 100 மில்லியன் டாலர்கள் அளவிற்கு மதிப்பை பெற்றேன். ஆனாலும் சம்பாதிக்கும் பணம் ஒருவரின் அறிவாற்றலை முடிவு செய்யும் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன்”.
  • “தங்களால் இவ்வுலகத்தை மாற்ற முடியுமென கண்மூடித்தனமாக யார் நம்புகிறார்களோ, அவர்களால் தான் இவ்வுலகத்தை மாற்ற முடிகிறது”.
  • “ஆப்பிள் நிறுவனத்திலிருந்து என்னை நீக்கியது தான் எனக்கு நேர்ந்த மிகச்சிறந்த அனுபவமாக இருக்குமென நினைக்கிறேன். சாதனையாளன் என்ற மன அழுத்தத்தை, ஒன்றுமே இல்லாதவன் என்ற எளிமை விளக்கியது. எனது வாழ்வின் அருமையான படைப்புகளை வெளியிடத் தேவையான மனநிலை அத்தருணங்களில் தான் உருவானது”.

விமல் தியாகராஜன்

(எங்களது முகநூல் பக்கத்தை லைக் செய்து, தொடர்ந்து பகிர்வுகளை பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் https://www.facebook.com/bpositivenews)

Likes(3)Dislikes(0)
Share
Share
Share