Jul 142016
 

1

சமீபத்தில் தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் திரு.எத்திராஜன் ராதாகிருஷ்ணன் என்ற உயர்ந்த மனிதரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. திரு.ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள் கான்பூர் ஐஐடி (IIT) முப்பது வருடங்களுக்கும் மேல் பல பொறியியல் துறைகளில் பாடங்கள் எடுத்து வருபவர். அவரது பொறியியல் புத்தகங்களை சுமார் பதிமூன்று உலக மொழிகளில், மற்ற நாடுகள் மொழி பெயர்த்துள்ளனர்.

பொறியியல் மட்டுமன்றி தமிழ் மீதும், இலக்கியங்கள் மீதும் தீராத ஆர்வம் கொண்டுள்ள இவர், தமிழில் சில நல்ல நூல்களை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். பல நாடுகளுக்கு வகுப்புகள் எடுக்கவும் ஆராய்ச்சி பணிகளுக்கும் சென்றுள்ள இவர், ஜப்பான் நாடு குறித்த இரண்டு அருமையான புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார். அந்த புத்தகங்களில் ஜப்பானியர்களின் நல்ல பழக்கங்களும் அவர்கள் நாடு பல சவால்களுக்குப் பின்னும் எப்படி இத்தகைய முன்னேற்றத்தை அடைந்துள்ளது  என்பதையும் தனது சொந்த அனுபவங்கள் மூலம் விளக்கியுள்ளார்.

ஜப்பானியர்கள் குறித்து பெருமையாக அவர் குறிப்பிட்ட சில முக்கிய பண்புகளை மட்டும் இங்கே பார்ப்போம்.

  • நேரம் தவறாமை
  • அதீத தேச பக்தி மற்றும் சமூகப் பார்வை
  • கடின உழைப்பு மற்றும் நேர்மை
  • பொய் சொல்லும் பழக்கமே இல்லாத நிலை
  • பிறரின் பொருளுக்கு ஆசைப் படாத மனநிலை
  • எல்லாத் தொழிலும் உன்னதமென்ற நினைப்பு. செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்ற கோட்பாடு
  • தாய் மொழிப்பற்று
  • ஆசிரியர்களுக்கும் விவசாயம் செய்பவர்களுக்கும் கிடைக்கும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரம்
  • அனைத்து மனிதர்களுக்கும் மரியாதை செலுத்துவது
  • ஊழல் இல்லாத நிலை
  • சுத்தம் மற்றும் சுற்றுப்புற சூழலை பாதுகாத்தல்
  • எல்லாவற்றிற்கும் மேல் பெண்களுக்கு அதிக பாதுகாப்பு தரும் நாடாக இருப்பது.

இவ்வாறு பேராசிரியரின் புத்தகங்கள் ஜப்பானைப் பற்றி பல சுவாரசியமான தகவல்களை அடுக்கிக் கொண்டே போவது அந்நாட்டின் மீது அதிக மதிப்பை வரவைக்கிறது.

அதுவும் குறிப்பாக பெண்களின் பாதுகாப்பு குறித்த தகவல்களை எண்ணி பெருமையும் படவைத்து, வியப்பிலும் ஆழ்த்துகிறது. நம்மூரிலும் இது போன்ற நல்ல விஷயங்கள் நடந்தால் எவ்வாறு இருக்கும் என்ற ஏக்கமும் படிப்போர் மனதில் வருகிறது.

நம்மூரில் சமீப காலமாக, இளம் பெண்களுக்கு எதிராக நடந்து வரும் அசம்பாவிதங்கள் நம்மை பெருமளவு அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கி, தீவிரமாக விவாதிக்கப் பட்டும் வருகின்றன. அந்த சம்பவங்களை யார் செய்தனர், என்ன காரணங்கள் என்று பலரால் பல வித கோணங்களில் ஆராயப் பட்டும் வருகிறது. இது ஒருப்புறம் இருக்க, நல்ல பண்புகளை இளைய சமுதாயத்திற்கு சொல்லித் தரும் பொறுப்பு எங்கிருந்து தொடங்கும் என யோசிக்கையில், பெற்றோர்கள் மற்றும் பள்ளிகளின் பங்கு பெருமளவு இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

உதாரணமாக மகன்களைப் பெற்றவர்கள், பெண்களிடம் தங்கள் மகன் எவ்வாறு நடந்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், பெண்களுக்கு எவ்வாறு மரியாதை தருபவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும் சிறு வயது முதலே சொல்லி வளர்க்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர்.

அது மட்டுமன்றி மேலேக் கூறிய சில நல்ல விஷயங்களை எடுத்துக்காட்டி பிள்ளைகளை வளர்ப்பது பெற்றோர்களின் முக்கிய கடமையாக உள்ளது. அதையெல்லாம் விடுத்து, பணம் சம்பாதித்தால் போதும், அதற்கு தேவையான மதிப்பெண்கள் எடுக்க வேண்டும் என்று மட்டும் கூறி வளர்த்தால் நாளைய சமுதாயம் எந்த நிலையை சென்றடையும் என்ற கவலை  எழுகிறது.

பணம் மட்டுமே வாழ்க்கை அதை சம்பாதிக்கத் தேவையான மதிப்பெண்களை குறி வைக்கும் கல்வி, இது இரண்டு மட்டும் போதும், மற்ற நல்ல குணங்கள் எல்லாம்  வேண்டாம் என்று நிறைய பெற்றோர்கள் மாறி வருவது அபாயகரமான பாதை தான்.

இந்த கருத்தை நறுக்கென்ற வசனங்களின் துணையுடன் உணர்த்தி உள்ளது தற்போது வெளி வந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் “அப்பா” திரைப்படம். இத்திரைப்படம் இன்றைய கல்வியின் அவல நிலையையும், சில பெற்றோர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களின் தவறான சித்தாந்தங்களையும் தவறு என அழுத்தமாக சுட்டிக் காட்டி சிந்திக்க வைத்திருக்கிறது.

சமுத்திரக்கனி அவர்கள், சில தனியார் பள்ளிகளின் கொடுமைகளை கண்டு, அத்தகைய பள்ளிகளே வேண்டாம் என முடிவெடுத்து தன் மகனை ஒரு அரசுப் பள்ளியில் சேர்த்து விடுகிறார். அவனுக்கு பிடித்த துறையிலேயே அவனை வளரவிட்டு, அவனை கின்னஸ் சாதனை புரிய வைப்பது பாசிட்டிவ் திரைக்கதையின் உச்சம் எனலாம். இயக்குனரையும் படத்தின் மொத்தக் குழுவையும் இந்த சமூக அக்கறைக்கு கிரீடம சூட்டி பாராட்டலாம்.

படத்தில் இன்னொரு பையனின் தந்தை “படி படி” என்று அவனை கொடுமைப் படுத்தி வேறு எந்த சந்தோஷங்களையும் தராமால், அவனை மன உளச்சலில் ஈடுபடுத்தி, முடிவில் அவன் தற்கொலை செய்துக்கொள்வது சற்று சினிமாத்தனமாக தோன்றினாலும் இது போன்ற சம்பவங்கள் இன்றைய சூழலில் நடக்காமல் இல்லை என்றும் நினைக்க வைக்கிறது.

இத்தகைய நல்ல திரைப்படங்களை ஊக்குவித்து, வெற்றி பெற வைப்பதும், சமூகத்தில் நிறைய மனிதர்களுக்கு கொண்டு போய் சேர்ப்பதும், ஒரு சமூக மாற்றத்திற்கான சிந்தனையையாவது தூண்டும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

பெற்றோர்களே, படிப்பு மட்டும் உங்கள் குழந்தைகளின் வாழ்க்கை என்று அவர்களை வீணடித்து விடாதீர்கள். அவர்களுக்கு தேசியக்கடமை, சமூக விழிப்புணர்வு, சமுதாய அக்கறை, பெண்கள் மீது மரியாதை போன்றவற்றையும் சேர்த்து கற்றுக்கொடுங்கள்.

அதே போல் பெண் குழந்தைகளுக்கு படிப்போடு மட்டும் நிறுத்தி விடாமல், ஏதாவது தற்காப்பு கலைகளையும் சொல்லிக் கொடுத்து வளர்ப்பது முக்கியமாக ஆகிறது.

பெண்கள் சிறிது ரௌத்திரமும் பழக வேண்டியது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாக ஆகிறது. எல்லா பள்ளிகளும் கூட, பெண்களுக்கு கராத்தே, குங்ஃபு, குத்துச்சண்டை போன்ற தற்காப்பு கலைகளுள் ஏதேனும் ஒன்றை கட்டாயப் பாடமாக வைத்து, உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் அவர்களை தயார் படுத்தலாம். அந்த கலைகளை எங்கு எவ்வாறு பயன் படுத்த வேண்டும் என்பதையும் அவர்களுக்கு சொல்லித் தர வேண்டியது பெற்றோர்கள் மற்றும் பள்ளிகளின் கடமையாக இருக்க வேண்டும்.

மாணவர்களும் இளைய சமுதாயமும் நல்ல விஷயங்களை கற்றுக்கொள்ள தயாராகத் தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நல்லது சொல்லி கொடுத்து நல் வழிப்படுத்த வேண்டியது நம் அனைவர் கையிலும் உள்ளது.

மீண்டும் சந்திப்போம்,

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

Likes(4)Dislikes(1)
Share
Jul 142016
 

1

மாற்றம் அறக்கட்டளையின் Managing Trustee, Infosys நிறுவனத்தின் சென்னை HR Head, தேசிய மனித வள மேம்பாட்டுக் குழுவின் (NHRD) சென்னை பகுதி தலைவர், சிறந்த மேடைப் பேச்சாளர் என்று திரு.சுஜித் குமார் அவர்களுக்கு பல முகங்கள்.

நம் B+ இதழுக்கான சாதனையாளர்கள் பகுதிக்கு இவரை பேட்டி எடுக்க சென்றபோது, “எப்படி இத்தனை வேலைகளையும் செய்கிறீர்கள் என்ற கேள்விக்கு, சற்றும் யோசிக்காமல், பிடித்த வேலைகளை மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டு செய்கிறேன், அது தான் காரணம்” என்கிறார்.

பேட்டியின் நடுவே ஒரு கேள்விக்கு “எப்போது செய்யும் வேலை பிடிக்கவில்லையோ அப்போது தான் பல complaints வரும். ஒரு வேலையை பிடித்து தன்னை ஈடுபடுத்தி செய்கையில் இதெல்லாம் வராது. உதாரனமாக, இளையராஜா அவர்கள், 70 வயதாகிவிட்டது, இன்னும் இசை compose செய்கிறேன் என வருத்தம் தெரிவிக்கிறாரா? அது அவருக்கு பிடித்த விஷயமாயிற்றே?” என்று தனது HR தொழிலின் அக்மார்க் பஞ்சை வைத்தார்.

மேலும் பல பள்ளிகள், கல்லூரிகளுக்கு சென்று தனது நகைச்சுவை பேச்சு மூலம் நல்ல கருத்துக்களை மக்கள் மனதில் விதைக்கும் இவர், கல்வி முறையை சீர்திருத்தம் செய்தால்,  நம் நாடு பெரும் மாற்றமும் வளர்ச்சியும் அடையும் என்பதை தெளிவாக நம்முடன் பதிவு செய்தார். இனி அவர் பேட்டியிலிருந்து..

வணக்கம் சார், உங்களை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

வணக்கம், பிறந்தது வளர்ந்தது எல்லாமே சென்னை தாம்பரம் தான். பெற்றோர்கள் இருவரும் அரசுப் பணியாளர்கள். படித்தது சங்கர வித்யாலையா பள்ளி, மற்றும் லயோலா கல்லூரி. கல்லூரி படிக்கும்போதே ரோட்டிராக் மூலம் மேடைப்பேச்சுக்கள் ஆரம்பமாகியது. இதுவரை 1567 சிறப்புரை (Guest Lectures) தந்துள்ளேன். பல பள்ளிகள், கல்லூரிகள், சென்று மாணாவர்கள் நலனுக்காகவும், Faculty development செய்யவும் பல விதமான தலைப்புகளில் பேசியுள்ளேன்.

பல பள்ளிகளுக்கு சென்றுள்ள நீங்கள், நமது கல்வி முறையைப் (Education System) பற்றி என்ன கருதுகிறீர்கள்?

நம் கல்வி முறை ஒரு தவறான முறை (Flawed System) என்பதை நாம் அனைவரும் ஒத்துக்கொண்டே ஆக வேண்டும். இதற்கு ஒரு கார்ட்டூனை வைத்து உதாரணம் கூறலாம். அந்த கார்டூனில் ஒரு ஆசிரியர் உள்ளார், மாணவர்களாக மலைப்பாம்பு, ஒட்டகம், குரங்கு, பறவை, மீன் என சில விலங்குகள் உள்ளன. இந்த மாணவர்கள் அனைவரும் மரம் ஏற வேண்டும், இது தான் பரீட்சை. இது எப்படி முடியும், ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனித்திறமை இருக்கிறதல்லவா, அதை விடுத்து, அனைவருக்கும் ஒரே பரீட்சை என நிர்ணயித்தால் எப்படி சாத்தியம் ஆகும்? இப்படி தான் உள்ளது நம் கல்வி முறையும். ஒரு பரீட்சை என்பது நம் என்ன கற்று புரிந்துக்கொண்டோம் என்பதை வெளிபடுத்தும் விதமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, மனப்பாடம் செய்வதை ஊக்குவிக்குமாறு இருக்கக் கூடாது.

அறிவின் ஆரம்பமும் அடிப்படையும் பள்ளிகளில் இருந்து தான் தொடங்க வேண்டும். ஆனால் பள்ளிகளிலோ மனப்பாடம் செய்யும் மெஷின்களை தயாரித்து வருகிறோம். ஒரு புத்தகத்தை கொடுத்து எவ்வளவு மனப்பாடம் செய்ய முடியுமோ அவ்வளவு செய்து, ஒருத்தன் மதிப்பெண் வாங்கிவிட்டால், அவன் வெற்றியடைந்த மாணவனாகக் கருதப்படுகிறான்.

அனைத்து மாணவர்களுக்கும் பேச்சுத்திறன், வாழ்க்கைக் கல்வி போன்ற அவசிய திறன்களை, பள்ளிகளில் வளர்க்க தவறிவிடுகிறோம். வெற்றியடையும் மாணவர்களுக்கு தோல்வி வந்துவிட்டால் அதை எப்படி சமாளிப்பது என்று கூட நாம் சொல்லித் தருவதில்லை.

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒவ்வொரு தனித்திறமை உள்ளது. அதை அடையாளம் காண்பதில்லை. பள்ளிகளில் எந்த மாணவர் அதிகம் மதிப்பெண் எடுக்கிறாரோ அவருக்குத் தான் அதிக கவனமும் தரப்படுகிறது. எந்த மாணவர் தனது தனித்திறமை மூலம் சாதிக்க விரும்புகிறாரோ அவரை கண்டுக்கொள்வதில்லை. ஆனால் பள்ளிகளுக்குச் சென்று, பழைய ஆவணங்களை எடுத்து பார்க்கையில், மதிப்பெண் அதிகம் எடுத்தவரை விட தனது தனித்துவத்தை காண்பித்தவர் தான் பெரும்பாலும் வாழ்க்கையில் சாதித்திருக்கிறார் என்பது தெரியவரும்.

கல்லூரிகளின் நிலை எவ்வாறு உள்ளது? மாணவர்களுக்கு வேலைக்கு சேரும் தகுதிகள் (Employable Skills) இருக்கிறதா? ஒரு HR ஆக நீங்கள் என்னென்ன தகுதிகளை எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?

எங்கள் IT துறைக்கு தேவையானவற்றை நான் கூறுகிறேனே. கல்லூரி மாணவர்களிடம் ஒரு HR ஆக நாங்கள் எதிர்பார்ப்பது வெகு சிலவற்றைத் தான்.

முதலில், ஒரு மாணவருக்கு பாடத்தில் புரிதல் (Domain Depth) எத்தனை ஆழமாக உள்ளது என பார்ப்போம். பாடங்களில் மேலோட்டமாக பதில் சொல்லும் மாணவர்கள், ஒரு நிலை (level) விட்டு அடுத்த நிலை சென்று கேட்டாலே பதில் சொல்வதில்லை.

இரண்டாவதாக, பகுந்தாய்ந்து வெளிபடுத்தும் முறை(Analytical/verbal reasoning), குழுவுடன் இணைந்து வேலை பார்க்கும் திறன்(team playing), பிரச்சினைகளை கையாளும் முறை(problem solving skills) போன்ற தகுதிகளை சோதிப்போம்.

மூன்றாவதாக, பேச்சுத்திறன் (Communication Skills). மாணவர்களுக்கு பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, நேர்முகத் தேர்வு ஆங்கிலத்தில் தான் பெரும்பாலும் நடைபெறுகிறது. அந்த 20 நிமிட நேர்முகத் தேர்வு நாடகத்திற்கு நம் மாணவர்கள் தயார் செய்ய உள்ளது.

முதல் கேள்வி எல்லா இடத்திலும், “உங்களைப் பற்றி சொல்லுங்கள்” என்பது தான். அந்த அடிப்படை கேள்விக்கு பதில் சொல்லவே பல மாணவர்களால் முடிவதில்லை. இத்தகைய நிலைகளில் தான் பல மாணவர்கள் உள்ளனர்.

இந்த பேச்சுத்திறனை வளர்த்துக்கொள்ள தனி வகுப்புகள் போக வேண்டும் என்ற அவசியமெல்லாம் இல்லை. தினமும் அறிவை வளர்க்கும் புத்தகங்களை ஒரு பத்து பக்கம் படித்தாலே போதுமானது.

செய்தித்தாள்களில் Current Affairs, பொது விழிப்புணர்வு தரும் செய்திகள் ஏதேனும் படித்தீர்களா என்று மாணவர்களை கேட்டால், நிறைய பேர் இல்லை என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால் சினிமாத்துறை பற்றிக் கேட்டால், முழு விவரமும் தருகிறார்கள். சினிமாவிற்கும், விளையாட்டிற்கும் தரும் ஆர்வத்தை மற்ற விஷயங்களுக்கு தராத ஒரு சமூகமாக இருக்கிறது.

இந்த சவால்களை எவ்வாறு கையாள்வது? சில கல்லூரிகள் இதற்கு என ஏதேனும் வித்தியாசமான பயிற்சிகளைத் தருகின்றனரா?

சில கல்லூரிகளில் Zero Hour என்று ஒரு கான்செப்டை வைத்துள்ளனர். இந்த நேரங்களில் தங்கள் படிப்புக்கு தொடர்பில்லாத மற்ற பொது பாடங்களைப் பற்றி விவாதிக்கிறார்கள். பொருளாதாரம், வணிகம், அரசியல் என பல பொது அறிவு விஷயங்களை அந்த நேரங்களில் கலந்துரையாடுகிறார்கள்.

“ஒருபுறம் உங்களுக்கு புடிச்ச துறையை படியுங்கள் என சொல்கிறீர்கள், இன்னொரு புறம் எல்லாத்துறைகளை பற்றி அறிவை வளர்த்துகொள்ளுங்கள் என்கிறீர்கள், நாங்கள் எத்தனை விஷயங்களில் தான் focus செய்வது” என்று மாணவர்கள் கேட்க கூடுமே?

அதுபோல் நாம் பிரித்து பார்க்க முடியாது. மாணவர்களுக்கு சில விஷயங்களில் அடிப்படை அறிவாவது இருந்தே ஆக வேண்டும். அதற்காக பெரிதும் நேரம் ஒதுக்கி நிறைய படிக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை. டிவியில் News Channels சிறிது நேரம் பார்த்தால் கூட பொது அறிவு, விழிப்புணர்வு எல்லாம் ஓரளவு வந்துவிடும்.

செய்தித்தாள்களில் Editorial Section தொடர்ந்து படிக்கையில் ஒரு “Point of View” வளர்த்துக்கொள்ளப்  போகிறார்கள். அது மாதிரி எல்லாவற்றிலும் திறன் இருக்கக்கூடிய ஒரு முழுமையான மாணவனையே (Wholesome Personality) நாங்கள் தேடுகிறோம்.

மற்ற துறைகளில் வல்லுனர்களாக இருக்க வேண்டும் என நாங்கள் எதிர்பார்ப்பதில்லை. ஆனால், அடிப்படையாவது தெரிந்து வைத்திருத்தல் அவசியம். சினிமா மாணவர்கள் துறைக்கு தேவையில்லாத ஒன்று தான், இருந்தாலும் அதைப் பற்றிய முழு புள்ளி விவரமும் வைத்திருக்கின்றனரே? அதில் காட்டும் ஆர்வத்தை மற்ற பொது விஷயங்களிலும் காட்டலாமே என்று தான் நாங்கள் கூறுகிறோம்.

பல ஊர்களுக்குச் சென்று மாணவர்களை வேலைக்காக தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள். உங்கள் பார்வையில் கிராம-நகர மாணவர்களுக்குள் என்ன வேறுபாடுகள் உள்ளன?

இரண்டு இடங்களிலும் மதிப்பெண்களுக்கு பஞ்சமே இல்லை. ஆனால் கிராமப்புற மாணவர்களிடம் communication skills குறிப்பாக ஆங்கிலத்தில், குறைவாகவே இருக்கிறது. அடுத்து கிராமப்புறங்களில் படிக்கும் மாணவர்களிடம் காணப்படும் தாழ்வு மனப்பான்மை. இந்த நிலை மாற வேண்டும். நகர் புற மாணவர்களை காட்டிலும் நாம் எதற்குமே சளைத்தவர்கள் இல்லை என்ற நம்பிக்கையை அவர்கள் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அது தவிர, நகர மாணவர்களிடம், exposure, awareness, extra-curricular activities இதெல்லாம் சற்று அதிகம் இருக்கிறதுதான்.

Technology இந்த சவால்களுக்கு எவ்வாறு உதவ முடியுமென நினைக்கிறீர்கள்?

நிச்சயமாக பல விதங்களில் உதவ முடியும். உதாரணத்திற்கு Course-Era என்ற வலைதளம் பல பல்கலைகழகங்களின் உதவியுடன் பல பாடங்களை அவர்கள் தளத்தில் வெளியிட்டு வருகின்றனர். இன்று எல்லா பாடங்களையும், தகுதிகளையும், திறமைகளையும் Online கல்வி மூலம் சிறந்த முறையில், உலகில் எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் கற்றுக்கொள்ளும் சூழ்நிலை உள்ளது.

இணையத்தை நாம் எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறோம் என்பது நம் கையில் தான் உள்ளது. இந்த மாதிரி அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளும் நோக்கத்திற்கு பயன்படுத்துவதை விடுத்து, ஒரு படத்தின் Trailerஐ மட்டும் பார்க்க இணையத்திற்கு சென்றால் கஷ்டம்.

நாட்டின் எதிர்கால வளர்ச்சி உங்கள் பார்வையில் எவ்வாறு உள்ளது?

2020 ஆம் ஆண்டில் சராசரி இந்தியனின் வயது 27 ஆக இருக்குமென்று ஒரு புள்ளிவிவரம் தெரிவிக்கிறது. இது இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பலம். மற்ற நாடுகளில் வயதானவர்கள் தான் அதிகம் இருப்பர். ஆனால் நம் இளைய சமுதாயத்தை சரியாக பயன்படுத்த வேண்டும். அடுத்தது  நம் நாட்டினர் கடின உழைப்பாளர்கள். இத்தகைய சிறப்புகளை வைத்துள்ள நாம், கல்வித்துறையில் மட்டும் சிறந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி விட்டால், வல்லரசாவது உறுதி.

வளர்ச்சி விகிதம் (GDP) ஒருபுறம் இருக்க, Gross National Happiness (GNH) எனப்படும் மகிழ்ச்சி குறியீட்டில் நாம் பின் தங்கி உள்ளோமே?

நம் மக்களை போல் மகிழ்ச்சியைத் தள்ளிபோடும் சமூகத்தை எங்குமே காண இயலாது. மகிழ்ச்சி என்பது என்ன? பிடித்த வேலையை செய்வது. ஆனால் அதை விடுத்து “படி, மதிப்பெண் வாங்கு, வேலைக்குப் போ, சம்பாதி” என்று மட்டும் கூறி பிள்ளைகளை வளர்க்கிறோம்.

நம் சமூகம் ஒரு Time Bound சமூகம். இங்கு குறிப்பிட்ட வயதுகளில் படிப்பு, வேலை, கடனில் வீடு, திருமணம், குழந்தைகளுக்கு பள்ளியில் சேர்க்கை என ஒரே மாதிரியான வலையில் எல்லோரும் மாட்டிக்கொள்கிறோம். மகிழ்ச்சி குறியீட்டில், முன்னேறி உள்ள மற்ற நாடுகளில் இதுபோல் எந்த வரைமுறைகளும், நீதிகளும் கிடையாது. மற்ற நாட்டினர், என்ன பிடிக்கிறதோ அதை செய்வேன் என உறுதியாக இருக்கிறார்கள்.

இரண்டாவது, நம்மில் பலருக்கு மகிழ்ச்சி பணத்திலிருந்து மட்டும் தான் வருகிறது என்ற ஒரு பிம்பம் உள்ளது. அனால் அவ்வாறு கிடையவே கிடையாது. சம்பாதிக்கும் பணம் எங்கிருந்து வருகிறது, எவ்வாறு வருகிறது என பார்க்க வேண்டும்.

ஒருவர் செய்யும் வேலையை பிடித்து செய்தால் அது அவருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரும், சம்பாதிக்கும் பணத்தை தன் விருப்பம் போல் செலவு செய்தால் மகிழ்ச்சியைத் தரும். அனால் அப்படி செய்யாமல், அக்கம் பக்கத்தில் உள்ளவர்களை பார்த்து, அவர்களுடன்  ஒப்பிட்டு நடக்கத் தொடங்கினால் அது மகிழ்ச்சியை கண்டிப்பாக தராது.

Software துறை வந்தப்பின் Rich-poor gap அதிகமாகி விட்டதாக ஒரு பேச்சு உள்ளதே?

மீடியா Software துறையில் வேலை செய்கிறவர்களை பார்ட்டி (Party) செல்பவர்கள், பணத்தில் புரளுபவர்கள் என்ற மாயையை ஏற்படுத்திவிட்டது. நிஜத்தில் அவ்வாறெல்லாம் இல்லை.

ஏதேதோ குக்கிராமத்தில் இருந்து இங்கு வந்து, மேன்ஷன்களில் தங்கி மாத சம்பளம் வாங்கி, பணத்தை சேமித்து வீட்டுக்கு அனுப்பி, தன் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை தரத்தை முன்னேற்ற முயல்கிறவர்களாய் தான் பலர் உள்ளனர். அடுத்து, இன்றைய காலகட்டத்தில், மற்ற பல துறைகளிலும், வியாபாரம் செய்வதிலும் அதிகமாக பொருளீட்டும் வாய்ப்புகளும் பெருகியுள்ளது.

அதனால் IT துறையை மட்டும் காரணமாக சொல்வது சரியல்ல. அவ்வாறே IT துறையில் ஒருவர் நன்றாக சம்பாதிக்க முடியும் என நினைத்தால், இதையே  குறிக்கோளாக வைத்து இத்துறையில் வந்து வேலை செய்யலாமே?

இருந்தாலும் மற்ற பொறியியல் துறைகளை விட, IT துறையில் வேலை செய்யும் சூழ்நிலை (Work Environment) நன்றாக உள்ளது என்ற எண்ணமும் எழாமல் இல்லையே?

நான் இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை என்பேன். சில மெக்கானிக்கல் துறையினரிடம் கேட்டால், எப்போதும் மெஷின்களோடு அழுக்கு, கிரிஸ் என சுத்த வேண்டியுள்ளது என்பர். சில IT துறையினரோ, எப்போதும் உயர்ந்த கட்டிடங்களில், கணினியின் பச்சை நிற ஸ்க்ரீனையே பார்க்க  வேண்டியுள்ளது எனவும், வெளியில் வெயிலா, மழையா ஒன்றுமே தெரிவதில்லை எனவும் வருத்தம் தெரிவிக்கின்றனர்.

எப்போது செய்யும் வேலை பிடிக்கவில்லையோ அப்போது தான் இது போல் Complaints வரும். ஒரு வேலையை பிடித்து தன்னை ஈடுபடுத்தி செய்கையில் இதெல்லாம் வராது. உதாரனமாக,  இளையராஜா அவர்கள், 70 வயதாகிவிட்டது, இன்னும் இசை compose செய்கிறேன் என வருத்தம் தெரிவிக்கிறாரா? அது அவருக்கு பிடித்த விஷயமாயிற்றே?

மாற்றம் அறக்கட்டளை பற்றி..

Infosys சுஜித் குமார் என்ற அடையாளம் தாண்டி, மாற்றம் மூலம் ஒரு அங்கீகாரம் கிடைத்துள்ளது என்று கூறுவேன். மாற்றத்தின் அடிப்படை நோக்கமே, ஆதரவற்ற, ஆனால் நன்றாக படிக்கக்கூடிய மாணவர்களுக்கு கல்வி இலவசமாக கிடைக்கவேண்டும் என்பது தான்.

ஒரு மேடைப்பேச்சு முடிவில், மிகவும் ஏழ்மையான சூழ்நிலையிலும், எப்போதும் 1100 மதிப்பெண்களுக்கு மேல் வாங்கும் 12th மாணவி ஒருவரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அந்த சந்திப்பே மாற்றத்திற்காக வித்திட்டது என்பேன்.

இது போல் எத்தனை நன்றாக படிக்கும் மாணவர்கள் உள்ளனரோ என எண்ணி, இவர்களுக்கு ஏதாவது செய்யலாமே என எண்ணினேன். எனக்கு தெரிந்த கல்லூரி முதல்வர்களுக்கு தொலைபேசியில் அழைத்து, ஒரு கஷ்ட்டப்படும் மாணவி இருக்கிறார், ஒரு இலவச சீட் தர முடியுமா என்று நான் கேட்டபோது, 20 சீட் தருகிறோம் என்ற பதில் வந்தது.

அவ்வாறு தொடங்கிய மாற்றத்திற்கான பணி, Whatsapp, Facebook, ரேடியோ என வேகமாக பரவி, இன்று வரை 327 மாணவர்கள் முழு இலவச கல்வி அடைந்த நிலையை எட்டியுள்ளது.

அடுத்த இலக்கு என்ன?

மாற்றம் மூலம் பயன்பெரும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்துவது ஒரு இலக்காக உள்ளது. மாற்றம் மூலம் மருத்துவம், சட்டம் போன்ற துறைகளிலும் மாணவர்களை சேர்க்க முயற்சிகள் நடந்து வருகிறது. பள்ளிகளிலும் படிக்க இயலாத மாணவர்களை சேர்த்து விடுகிறோம்.

அடுத்து அரசு பள்ளிகளில் நூலகங்கள் ஏற்படுத்தித் தருகிறோம். இதை தனியார் பள்ளிகளில் படிக்கும் வசதியுள்ள மாணவர்கள் மூலம் செய்கிறோம். மேலும் Santa Kids என்ற நிகழ்ச்சி மூலம் மாணவர்களுக்கும் கொடுக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறோம்.

உங்களது நிறுவனம் நீங்கள் செய்யும் பணிகளுக்கு எவ்வாறு ஆதரவளிக்கிறது?

மிகப்பெரிய ஆதரவு தருகிறது என்பேன். Infosys நிறுவனத்தில் 15 வருடம் ஆகிவிட்டது. எனக்கு பிடித்த விஷயத்தை செய்ய எந்த தடையும் விதிக்க மாட்டார்கள். எனது வேலையை மட்டும் நேரத்திற்குள் முடித்துவிட்டால் போதும். வெளியே lectureகளுக்கு செல்கையிலும், அறக்கட்டளை பணிகளுக்கு செல்லும்போதும் விடுப்பு எடுக்க நேரிட்டால், அலுவலக பணிகள் பாதிக்காத வகையில் பார்த்துக்கொள்வதால், மேலாளர்களும் ஆதரவாகத் தான் இருப்பர்.

உங்களுக்கு கிடைத்த விருதுகளும் அங்கீகாரமும்..

Raindrops என்ற மீடியா NGO நிறுவனம், வருடாவருடம் தங்களது காலண்டரில் 12 சிறந்த மனிதர்கள் (Change Agents) என கண்டுபிடித்து அங்கீகாரம் செய்கிறார்கள். சென்ற வருடம் அவர்கள் காலண்டரில் என்னை பற்றி வெளியிட்டு அங்கீகாரம் தந்தனர்.

Rotaract நிறுவனத்தின் உயரிய அங்கீகாரமான “Icon of Rotaract” கிடைத்தது. Naascom விருது கிடைத்தது. இவை அனைத்திற்கும் மேல் லயோலா கல்லூரியின் “Distinguished Alumni” விருதும் சென்ற வருடம் அக்டோபர் மாதம் கிடைத்தை பெருமையாக நினைக்கிறேன்.

Likes(4)Dislikes(0)
Share
Jul 142016
 

man

 

சுடர் விளக்காக இரு, அது முடியாவிடில் பரவாயில்லை.

இரவில் சுடர் விடும் மின் மினி பூச்சிகளை கொன்று குவிக்காதே !

 

பள்ளி செல்ல மனமில்லையா ? பாதகமில்லை

பள்ளி செல்லும் குழந்தைகளின் பாடப் புத்தகங்களை மறைத்து வைக்காதே !

 

உண்மை பேச மனமில்லையா ?  அது குற்றமில்லை

அரிச்சந்திரன் வரலாற்றை குற்றம் கூறி பொய்யின் உதட்டிற்கு சாயம் பூசி அழகு பார்க்காதே !

 

கொடுமை கண்டு குமுறவில்லையா ?  பரவாயில்லை !

கொடுமை கண்டு தடுக்க ஓடும் கால்களை வெட்டி வீழ்த்தாதே !

 

மனித நேயமிக்க மனிதர்கள் மீது மலர்களை தூவ முடியாவிடில்

முட்களை எறிந்து காயப்படுத்தாதே !

 

எவ்வுயிரும் தம் உயிர்போல் நினை! முடியாவிடில்

வாழும் வரையாவது மனிதனாக இரு !

 

– பூ. சுப்ரமணியன்,

பள்ளிக்கரணை, சென்னை

 

Likes(2)Dislikes(0)
Share
Jul 142016
 

Pyramid

தங்கமணி : வயது 61 

தங்கமணி ஒரு தனியார் கம்பனி வேலையிலிருந்து ஒய்வு பெற்றவர். பென்ஷன் இல்லை.

“என்னங்க! இப்படி இடிச்ச புளி மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கீங்களே? வயசு வந்த ரெண்டு பெண்களை கரை எத்தறதை பத்தி ஏதாவது யோசனை பண்ணீங்களா?” – மனைவி வனஜாவின் அலம்பல். கொஞ்ச நாளாக, தினமும் காலையில் தங்கமணி பேப்பர் படிக்க உட்காரும்போது இதுதான் நடக்கிறது.

“கவலைப் படாதே வனஜா. பாக்கலாம், என் பி. எப் பணத்தை வெச்சு, இந்த வீட்டை அடமானம் வெச்சு பெண்களுக்கு கல்யாணம் பண்ணிடலாம். அப்புறம், எதாவது கணக்கு எழுதற வேலை கிடைச்சா கூட போதும். நம்ப வயத்தை கழுவிக்கலாம்.”

“இதேதான் எப்பவும் சொல்றீங்க! உங்களுக்கு எங்கே வேலை கிடைக்கப் போவுது? ஏதாவது உருப்படியா சொல்லுங்க.”

“நான் என்ன பண்ணட்டும் வனஜா? நானுந்தான் எங்கெங்கேயோ முயற்சி பண்றேன். எவன் வேலை கொடுக்கறேன்கிறான்? அறுபது வயசு, ரிடையர்ட் அப்படின்னாலே, ஜகா வாங்கறான். என் படிப்பு, அனுபவம் ஒண்ணும் வேலைக்காவலை”.

தங்கமணி செய்தித்தாளை பிரித்தார். உள்ளே இருந்து விழுந்த ஒரு துண்டு பிரசுரம் அவரைக் கவர்ந்தது.

“ஒய்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்கு மட்டும். நீங்கள் உன்னதமாக வாழ ஒரு கடைசி சந்தர்ப்பம். உங்களுக்கு என்றே, புதுமையான யாரும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத சிறந்த ஒரு வாய்ப்பு.

அள்ளுங்கள் கைநிறைய. சொந்தக் காலில் நில்லுங்கள். நிம்மதியாக வாழுங்கள். வயது வரம்பு இல்லை. இன்றே அணுகுங்கள் அலை பேசி எண் : “

தங்கமணி போனை கையிலெடுத்தார்.

“ஹலோ! நான் சென்னை அம்பத்தூரிலிருந்து பேசறேன். ஒய்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்குன்னு உங்க விளம்பரம் பார்த்தேன். அதைப் பத்தி சொல்ல முடியுமா?”

“கட்டாயம் சார், உங்க பேரு கொஞ்சம் சொல்லுங்க”

“தங்கமணி”

“தங்கமணி சார், நீங்க வர்ற ஞாயிறு பதினொரு மணிக்கு கிண்டிலே இருக்கிற மாருதம் ஹோட்டலுக்கு வந்துடுங்க. அங்கே வெச்சி எல்லா விஷயமும் சொல்றோம். வெல்கம் ட்ரின்க், மதியம் சாப்பாடு, கிப்ட் எல்லாம் உண்டு.”

“சரி வரேன். இப்போ கோடி மட்டும் காட்ட முடியமா? வேலை வாய்ப்பு தானே?”

“கட்டாயம் அதுவும் இருக்கு சார். நேரே வாங்க, கோடி கோடியா நீங்க சம்பாதிக்க வழி சொல்றோம்”

****
ஞாயிறு பனிரெண்டு மணி 

மாருதம் ஹோட்டல். தமிழ்நாட்டில் பத்து பதினைந்து கிளைகள் உள்ள ஒரு பைனான்ஸ் கம்பெனி கூட்டம்.

ஒரு இருவது பேர் அமர்ந்திருந்தனர். எல்லாம் பெருசுகள். எதிர்பார்ப்புடன் உட்கார்ந்திருந்தனர். தங்கமணி முதல் வரிசையில்.

டிப் டாப் உடையணிந்த ஒரு நடுத்தர வயதுகாரர் , ஆணித்தரமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். அவர் பின்னாடி திரையில் ஒரு பிரசன்டேஷன் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இடையிடையே சில சீனியர் சிட்டிசன்கள், முந்திரிக் கொட்டைகளாய், கேள்விகள் கேட்டு கொண்டிருந்தனர். அதற்கு அவர் பொறுமையாக பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

“சார்! ஏதோ வேலை வாய்ப்பு இருக்குன்னு நினைச்சேன். நீங்க அதைப் பத்தி ஒண்ணுமே சொல்லலியே? ஏதோ பணம் போடுன்னு தானே சொல்றீங்க?” – தங்கமணி

“இருக்கு சார். எப்படின்னு ஒண்ணொண்ணா சொல்றேன்!. இப்போ உங்க பி.எப் பணத்தை வங்கியிலே போட்டா மிஞ்சிப் போனா ஒரு பத்து சதவீதம் வட்டி கிடைக்குமா? அதாவது ஒரு லட்சத்துக்கு, வருடத்துக்கு பத்தாயிரம். ஆனால், எங்ககிட்டே அதே ஒரு லட்சத்துக்கு மாதம் ஐயாயிரம் கிடைக்கும். அதாவது, வட்டி மட்டும் வருஷத்துக்கு அறுபதாயிரம். அதாவது அறுபது சதவீத வட்டி. வட்டி உங்க வீட்டுக்கு , பென்ஷன் மாதிரி மாதா மாதம் ஐந்தாந் தேதி வந்திடும். எப்போ வேணுமோ, அப்போ உங்க அசலை திருப்பி வாங்கிக்கலாம்.”

“அது அப்படி சாத்தியம்?” – தங்கமணிக்கு சந்தேகம்.

“நல்ல கேள்வி! நாங்க ஒரு பெரிய நிதி நிறுவனம். பங்கு சந்தை, அயல் நாட்டு செலாவணி அப்புறம் தங்கம் வெள்ளி வர்த்தகம் இதிலே முதலீடு பண்ணி நிறைய லாபம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கோம். உங்க பணத்தை அதிலே போடுவோம். பங்கு சந்தையில் கை தேர்ந்த எக்ஸ்பெர்ட் எங்ககிட்டே இருக்காங்க. லாபம் கட்டாயம். நம்ம ஊர் எம்.பி, எம்.எல்.ஏ எல்லாம் இந்த கம்பனிலே பணம் போட்டிருக்காங்க. ”

“இது ஒரு இன்வெஸ்ட்மென்ட் தானே. இதிலே வேலை வாய்ப்பு எங்கே இருக்கு?” –தங்கமணி விடவில்லை.

“இதோ சொல்றேன். இந்த திட்டத்திலே நீங்க சேர்ந்தவுடனே, நீங்க இந்த கம்பனியின் விற்பனைப் பிரதிநிதி ஆகிடறீங்க. அதிகார பூர்வமா சம்பளம் கிடையாது. ஆனால், அதை விட அதிகமா, உங்களது திறமையை பொறுத்து கமிஷன் அடிப்படையில, நீங்க பணம் அள்ளலாம்.” நிறுத்தினார்.

எல்லோரும் ஆர்வமாக கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்.

“இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கமாக சொல்ல முடியுமா?” கூட்டத்தில் ஒரு குரல்.

“கட்டாயம். நாங்க ஏன் இந்த திட்டத்தை ஒய்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்கு மட்டும்னு சொன்னோம் தெரியுமா? உங்க அனுபவம், பேச்சு சாதுரியத்தினாலே, கமிஷன் அடிப்படையிலே புது உறுப்பினரை நீங்க எளிதிலே சேர்க்கலாம். அதுக்கு நாங்க 15% கமிஷன் தறோம். உங்க அனுபவம், முதிர்வு எல்லாம் உங்களுக்கு கை கொடுக்கும். உங்களிடம் செலவிட நேரமும் இருக்கு. உங்க ஒய்வு நேரத்திலே, அலை பேசி மூலமாகவோ, இ மெயில் மூலமாகவோ உங்க நண்பர், உறவினரை சேர்க்கலாம்..”

“மாசம் சுமாரா எவ்வளவு கிடைக்கும்?” – தங்கமணி.

“உங்க திறமையை பொறுத்தது. உங்கள் சிபாரிசினாலே, ஒரு புது உறுப்பினர் ஒரு லட்சம் முதலீடு செய்தால், உங்களுக்கு ரூபாய் 15000/- உங்க வீடு தேடி செக் வந்துடும். உங்க உறுப்பினர் எண்ணை மட்டும் மறக்காம புது உறுப்பினர் சேரும் படிவத்திலே குறிப்பிட மறக்காதீங்க. மறந்தால், பணம் உங்களுக்குக் கிடையாது. லம்பா எனக்குத்தான்.”

கூடியிருந்தவர் மெலிதாக சிரித்தனர்.

“மாசம் நீங்க ரெண்டு புது கஸ்டமர் கொண்டுவந்தாலும், குறைந்த பட்சம் முப்பதாயிரம் கிடைக்கும். உங்களுக்கு விசிடிங் கார்ட் கொடுப்போம். மெம்பர்ஷிப் அட்டையும் கொடுப்போம். ..நீங்க வீட்டிலிருந்தே காசு அள்ள ஒரு அருமையான சந்தர்பம். நழுவ விட்டுடாதீங்க. அதைத்தவிர, நல்லா பண்றவங்களுக்கு, வெளிநாடு சுற்றுலா, போனஸ் எல்லாம் உண்டு.“

“இந்த ஒரு லட்சம் முதலீடு பண்ணாமல், நான் விற்பனை பிரதிநிதியாக முடியாதா?” –தங்கமணிக்கு முதலீடு செய்ய பயம். உள்ளதும் போயிட்டா?

“முடியாதுங்க ஐயா. நம்ம கம்பெனி ரூல் இடம் கொடுக்காது. உங்க பணத்தை உங்க வேலைக்கான உறுதிப் பணமா நினைச்சிக்கோங்க”

கூட்டம் கலைந்தது. ஒரு பத்து பேர் உடனடியாக தங்களை உறுப்பினராக சேர்க்க படிவம் நிரப்பிக் கொண்டிருந்தனர். தங்கமணிக்கு ஏனோ தயக்கம்?

சேரவும் பயமாக இருந்தது. விடவும் மனமில்லை. கடைசியில், பயம் வென்றது. தங்கமணி எதுவும் பேசாமல், வீட்டிற்கு வந்து விட்டார்.

**** 

தங்கமணி வீடு :

“என்னங்க ஆச்சு! வேலை கிடைத்ததா?” வீட்டிற்கு உள்ளே நுழையும் போதே அவரது மனைவி வனஜா கேட்ட கேள்வி. குரலிலேயே எதிர்பார்ப்பு தெரிந்தது.

“வேலை இருக்கும்மா! ஆனால் எனக்கு தோதுப் படும்னு தோணலை. ஒரு லட்சம் முதலீடு செய்யச்சொல்றாங்க”. மனைவியிடம் தங்கமணி எல்லாவற்றையும் விவரித்தார்.

“பேசாம முதலீடு பண்ணிடுங்களேன். வட்டிதான் நிறைய கிடைக்குமே! வேலை வேறே கிடைக்கும்னு சொல்றாங்க. நம்ம கஷ்டம் விடியாதா?”

“இல்லேம்மா! எனக்கு கொஞ்சம் சந்தேகமா இருக்கு. யோசனைப் பண்ணி பாரு. எப்படி இவர்களால் மட்டும் இப்படி கமிஷன்,போனஸ் வட்டின்னு வாரிக் கொடுக்க முடியும்? வங்கியை விட, வட்டி மட்டும், ஆறு மடங்கு அதிகம். இதை தவிர, ஏஜென்ட் கமிஷன். எப்படிம்மா , பேங்க்காரங்களாலே முடியாதது , இவங்களுக்கு மட்டும் சாத்தியம் ஆகும்?”

“அதான் இவங்க பங்குச்சந்தை வியாபாரம் பண்றாங்கன்னு சொன்னீங்களே?”

“பங்கு சந்தையிலே அவ்வளவு லாபம் கிடைக்குமா? எனக்கு நிச்சயமா தெரியலே. அப்படின்னா எல்லாரும் அதிலே போய் விழுவாங்களே? நிசத்திலே, நிறைய பேர் தலைலே துண்டு போட்டுக்கிட்டு இல்லே போறாங்க?”

“இவங்க விஷயம் தெரிந்தவங்களை வேலைக்கு வெச்சிருப்பாங்க.”

“அப்படின்னா, இதே பங்குச்சந்தையிலே இருக்கிற எத்தனையோ மியூச்சுவல் பண்டுகள் இந்த லாபம் எப்பவும் சொன்னதில்லையே? அவங்களும் இது மாதிரி அனுபவம், தகுதி இருக்கறவங்களை தானே வேலைக்கு வெச்சிருக்காங்க. அங்க கூட நஷ்டம்னு தானே நிறைய பேப்பர்லே பாக்கிறோம்”

“நீங்க சொல்றதும் சரிதான். எதுக்கும், உங்க நண்பர் சேதுவைக் கேளுங்களேன். பக்கத்திலே தானே இருக்கார். அவர் நல்ல ஐடியா கொடுப்பார். அவர் பையனும் ஏதோ ஒரு நிதிலே தானே வேலை செய்யறான்?”

“சரி பேசறேன்.”

*****
சேது : ஒய்வு பெற்றவர் வயது 63 

சேதுவின் பிளாட். சேது தங்கமணியின் நண்பர். சேது வங்கியிலிருந்து ஒய்வு பெற்றவர். ஓய்வூதியம் வருகிறது. வணிகம் நிதி, முதலீடு பற்றி நன்கு தெரிந்தவர். எதையும் கொஞ்சம் ஆராய்ந்து பார்க்கும் குணம். தனது அனுபவம், அறிவை கொண்டு, நண்பர்களின் பிரச்சனைகளை தீர்க்க முயல்வார். சுருக்கமாக அவரது நண்பர்களுக்கு ஒரு மேவன் (Maven).

அவரது அலைபேசி அழைத்தது.

“சேது ! நான் தங்கமணி பேசெறேன். ப்ரீயா இருக்கியா?”

“சொல்லு தங்கமணி, என்ன விஷயம்?”

“கொஞ்சம் இரு !  நேரவே வந்து சொல்லறேன் ! நீ தான் ஐடியா கொடுக்கணும் சேது !”

“சரி வா”

தங்கமணி தான் போய்வந்த பைனான்ஸ் கம்பெனி கூட்டம் பற்றி விவரித்தார்.

“இதோ பாரு தங்கமணி, இந்த மாதிரி மார்கெட்டிங் வேலையெல்லாம் எடுத்துக்காதே. கடைசிலே உனக்கு தேவையில்லாத பிரச்னைகள் வரும். ஏதாவது ஆச்சின்னா, உன்னை நம்பி பணம் போட்டவங்க உன்னை பிச்சி பிச்சி எடுத்திடுவாங்க. இருக்கிற மானமும் போகும். இந்த வயசிலே இதெல்லாம் தேவையா?“

“ஏன் அப்படி சொல்றே சேது?”

“ நீ போன அந்த பைனானஸ் நிறுவனம் பற்றி எனக்கு தெரியும் தங்கமணி. இது ஒரு எம்எல்எம் கம்பனி( MLM- Multi Level Marketing) . உனக்கே தெரியும், வைப்பு நிதி வட்டி 60% கொடுக்கறேன்னு சொன்னாக்க, எப்படி கட்டுபடி ஆகும்? எங்கேயோ தப்பு இருக்கு. வில்லங்கம் இருக்கு. அந்த மாதிரி கம்பனிக்கு ஆள் சேக்க உனக்கு தைரியம் இருக்கா? எல்லா கம்பனியும் அப்படின்னு நான் சொல்லலே. கொஞ்சம் யோசனை பண்ணி செய்யுன்னு தான் சொல்லறேன்.”

“ஏதோ ஒன்னு ரெண்டு கம்பனி திவாலாச்சுன்னா, அதுக்காக ஒட்டு மொத்தமா சொல்ல முடியுமா என்ன?”

“இல்லே சேது, இவ்வளவு கமிஷன், வட்டி கொடுக்கணும்னா, ரோடேஷனுக்கு பணம் வேணும். அதுக்கு புதுசா சேருபவர்கள், பணத்தை தான் எடுத்து கொடுக்கணும். அதனாலே தான், ஆள் சேக்கரதிலேயே குறியா இருக்காங்க. புதுசா யாரும் சேரலன்னா, அப்போ அந்த கம்பனி படுத்துக்கும். இதை பிரமிட்னு சொல்லுவாங்க. இந்த வட்டி, உண்மையில் நடக்கிற காரியமில்லே. நல்ல யோசனை பண்ணிப்பாரு. உனக்கே புரியும். “

சேது ஒரு காகிதத்தில் ஏதோ படம் வரைந்தார். தங்கமணிக்கு அதை பார்த்தால் , ஒன்றும் புரியவில்லை. கண்ணை கட்டி காட்டில் விட்ட மாதிரி இருந்தது.

சேது தொடர்ந்தார். “ இங்கே பாரு தங்கமணி, இந்த MLM கம்பனிகளில் பெரும்பாலும் இப்படித்தான் நடக்குது. மெம்பரா சேரறவங்க ஒரு லக்ஷம் ரூபா டெபாசிட் பண்ணனும்னு வெச்சிக்க, உன்னை மாதிரி. அவன் ஆறு பேரை சேர்க்கிரான்னு வெச்சிப்போம் . அப்போ கம்பனி நிதி 6 லக்ஷம் கூடும். சரியா ? அதிலிருந்து கமிசன் கொடுப்பாங்க. அதேமாதிரி புதுசா சேர்ந்த அந்த ஆறு பேரும் ஒவ்வொருத்தரம் ஆறு பேரை சேப்பாங்க. அப்போ 36 மெம்பெர்ஸ் ஆயிடும் தானே? பணம் 36 லக்ஷம் கம்பனிக்கு சேரும். . அடுத்த கட்டம் மெம்பெர்ஸ் 216 ஆகும். இப்படியே போனால் பதிமூனாவது ரவுண்டு வரும் போது உலக ஜனத்தொகையை விட அதிக மெம்பெர்ஸ் இருப்பாங்க. இது ஆவர காரியமா ? அப்படியே ஆனாலும் அவங்களுக்கு கமிஷன் கொடுத்து கட்டுபடி ஆகுமா ? அந்த பணத்தை எதிலே இன்வெஸ்ட் பண்ண முடியும் ? இதெல்லாம் நடக்கிற காரியமில்லே. கம்பனி ஆரம்பிச்சவங்க இருக்கிற முதலை, அவங்க பண முதலை தானே, கிடைச்ச வரைக்கும் போதும்னு தூக்கிட்டு ஓடிடுவாங்க. பணம் போட்டவனுக்கு மஞ்ச கடுதாசி தான் கிடைக்கும் . புரியுதா நான் சொல்றது? “

புரிந்தது போல இருந்தாலும், தங்கமணியின் ஆசை அவரை விடவில்லை. “இல்லே சேது, அவங்க அந்நிய செலாவணி, கம்மாடிடி, பங்கு வர்த்தக முதலீடுலே போடறேன்னு சொல்லறாங்களே. அந்த லாபத்தை தானே ஷேர் பண்றாங்க”

“அதெல்லாம் சூதாட்டம் தங்கமணி! நம்பாதே ! அது ஸ்பெகுலஷன்.! அதிலே ரொம்ப ரிஸ்க் இருக்கு. அந்த கம்பனி டைரக்டர் ஒருத்தன் பேரிலே ஏற்கெனவே மோசடி வழக்கு ஒண்ணு நிலுவையிலே இருக்கு. எனக்குத்தெரியும். எதுக்கும் பாத்து பண்ணு”

அரை மனதுடன் தங்கமணி கிளம்பினார். ”சரி சேது! உன் பையன் மோகன் சீட்டு கம்பனிலே தானே வேலைலே இருக்கான். அவனையும் கொஞ்சம் கேட்டுக்கறேனே. அவன் இருக்கானா?”. கூழுக்கும் ஆசை மீசைக்கும் ஆசை என்று தினம் கூத்தாடும் நடுத்தர வர்க்கம். இரண்டாம் ஒபினியன் வாங்கினால் தான் என்ன? தன் விருப்பத்திற்கு ஏற்றாற்படி யாராவது சொல்ல மாட்டார்களா ? இது அவர் எதிர்பார்ப்பு .

“ அவன் இப்போ வீட்டிலே இல்லே. வந்தவுடனே உன்கிட்டே பேசசொல்றேன். சரியா! ”.
***

தங்கமணி வீடு: அடுத்த நாள் காலை

“அப்பா சொல்றதை கேக்காதீங்க அங்கிள். அவர் எப்பவுமே அப்படித்தான். எதுக்கும் ரிஸ்க் எடுக்கவே பயப்படுவார்.” சேதுவின் மகன் மோகன். நேராகவே தங்கமணி வீட்டுக்கே வந்து விட்டான். வாய்ப்பை அவன் தவற விட விரும்பவில்லை.

“அப்போ என்னை சேரலாம்னு சொல்லறியா?” தங்கமணி கொஞ்சம் சந்தேகமாக கேட்டார்.

“கட்டாயம். நான் ஒரு ஐடியா சொல்லட்டுமா தங்கமணி அங்கிள், பேசாம எங்க கம்பனிலே சேர்ந்திடுங்க. எங்க கிட்டேயும் அதே மாதிரி பிளான் இருக்கு. நான் சொல்லி இன்னும் அதிகமாவே கமிஷன் வட்டி எல்லாம் கொடுக்க ஏற்பாடு பண்றேன். ஒரு லட்சத்துக்கு மாசம் ஆறாயிரம் வட்டி. புது உறுப்பினரை சேர்த்தால் 20% கமிஷன். உங்களுக்காக மட்டும் இந்த ரேட். ஓகே வா? ” – மோகன்.

“முடியுமா? இப்படி ஒய்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்குன்னு உங்க கிட்ட ஸ்கீம் இருக்கா என்ன? நீங்க வெறும் சீட்டு கம்பனி தானே!”

“இருக்கே. எங்க கிட்டே ஏல சீட்டு மாத்திரம் இல்லே, வேறே நிறைய ஸ்கீமும் இருக்கு. நீங்க சொல்ற அதே ஸ்கீமும் இருக்கு. எல்லாம் ஒன்னே தான். ஏல சீட்டுலே மாசா மாசம் போடணும். உங்க ஸ்கீம்லே ஒரு தடவை மட்டும் போட்டா போதும். மத்தபடி ரெண்டும் கிட்ட தட்ட ஒண்ணு தான்.”

“அப்படியா?”

“போன மாசம் , எங்க விளம்பரம் அம்பத்தூர் டாக் லே வந்ததே, கிட்ட தட்ட உங்க கையிலே இருக்கே அது மாதிரி. நீங்க பாக்கல்லே? ”

“அப்பா இதிலே உறுப்பினரா?”

“எங்கப்பாவா? இதிலேயா? சான்சே இல்லே!”

“சரி, உன்ன நம்பி சேர்றேன். இந்தா ஒரு லக்ஷம் ரூபாய்க்கு செக். என்ன பேர் போடட்டும் ? ”

“ ஐஸ்வர்யா பாலாஜி பைனான்ஸ் அங்கிள். நிச்சயம் ஐஸ்வரியம் உங்களை தேடி வரும் அங்கிள், பாருங்களேன்.” – மோகன்

****

மூன்று மாதம் கழித்து:
தங்கமணி வீடு : 

“சார்! கொரியர்!”

“வனஜா, ஐஸ்வர்யா பாலாஜி கம்பனியிலேருந்து மூணாவது செக் வந்துடுத்து. ஐந்து பேரை சேர்த்து விட்டேன். இதுவரை எழுபதாயிரம் ரூபாய் வந்துடுத்து. இன்னும் வரும்னு வேறே சொல்லறாங்க. நம்ம டெபாசிட்டுக்கும் வட்டி ரெண்டு மாசம் வந்துடுத்து 12000/-. ” – சந்தோஷம் தங்கவில்லை தங்கமணிக்கு

“பரவாயில்லீங்க. கடவுள் நம்மை கை விடல்லே.”

“அதான், போன மாசம், ஐஸ்வர்யா பாலாஜி பைனான்ஸ்லே இன்னும் ஒரு ஐந்து லக்ஷம் போட்டேன். அடுத்த மாசம் பேங்க் டெபாசிட்டை எடுத்து ஐந்து லக்ஷம் போடலாம்னு இருக்கேன். வட்டி வரட்டுமே, பொண்ணுங்க கல்யாணத்தை இன்னும் சிறப்பா நடத்தலாம்.”

“அப்படியே பண்ணுங்க. உங்களுக்கு தெரியாதா?”

****

ஆறு மாசம் கழித்து: 

“ மோகன், என்ன ஆச்சு? உங்க கம்பனி செக் பணம் இல்லன்னு திரும்பி வந்துட்டுதே?” – தங்கமணி பதறினார்.

“சார், ஒன்னும் கவலைப் படாதீங்க. கொஞ்சம் பைனான்ஸ் டைட். அடுத்த மாசம் சேர்த்து செக் வந்துடும்.”

அடுத்த மாதம்: 

“ என்னப்பா மோகன், செக் வரும்னு சொன்னே. ஒன்னும் வரலையே. என்ன நடக்குது? எனக்கு இப்போ ரெண்டு லக்ஷம் வட்டி மற்றும் கமிஷன் பாக்கி இருக்கே. அதை தவிர என் முதல் ஒரு பதினோரு லஷம் இருக்கே. பயமாயிருக்கு மோகன், உன்னை நம்பி தான் பணம் போட்டேன். ”

“சார், ஒன்னும் கவலைப் படாதீங்க. உங்க பணம் பத்திரமா திரும்பி வந்துடும்”

***

இன்னும் இரண்டு மாதம் கழித்து: 

தங்கமணி நிலை குலைந்து விட்டார். அவரது வட்டி கமிசன் வரவேயில்லை .மோகனை தேடினார். மோகன் கிடைக்க வில்லை. வேறு வழியின்றி தன் நண்பன் சேதுவை அலைபேசியில் அழைத்தார்.

“சேது! நான்தான் தங்கமணி பேசறேன். உன் பேச்சை கேக்காதது தப்பாயிடுச்சி சேது. பேராசை பெரு நஷ்டமாயிடுச்சி. என்னமோ கம்பனி திவாலாமே? நிஜமாவா? என்ன பண்ணப்போறேனோ தெரியலியே சேது. உன் பையனோட பேசவும் முடியலே. கிடைக்க மாட்டான்கிறான். ”

“ரொம்ப சாரி தங்கமணி. மோகன் ரெண்டு நாளா வீட்டுக்கே வரல்லை. டைரக்டர் எல்லாரும் பணத்தை சுருட்டிகிட்டு தலை மறைவாயிட்டாங்க போலிருக்கு. இவன் மாட்டிகிட்டான். பலி கடா மாதிரி. கஸ்டமர் எல்லாம் இவனை கேரோ பண்றாங்க. வீட்டைத்தேடி வேறே வந்து சத்தம் போடறாங்க. அடிச்சிக்கிட்டேன், இந்த வேலை வேண்டாண்டான்னுட்டு. கேக்கலை. மானம் போவுது.எதுக்கும் நீயும் ஒரு போலீஸ் கம்ப்ளைன்ட் கொடுத்துடு”

***
பத்து நாள் கழித்து: 
ஆங்கில தினசரியில் வந்த செய்தி: 

“ இந்தியாவில், நிதி நிறுவனங்கள், சீட்டுக் கம்பனிகள் மோசடி பெருகிக் கொண்டே போகின்றன. ஸ்பீக் ஆசியா -2200 கோடி மோசடி , ஆர்.எம்.பீ -2000கோடி, ஸ்டாக் குரு இந்தியா- 1000கோடி, எ.ஐ.எஸ்.இ காபிடல் – 400 கோடி , ராம் சர்வே – 600 கோடி மோசடி என பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது.

சமீபமாக , மேற்கு வங்கத்தில் , சாரதா குரூப் சிட் பண்ட் ஏப்ரல் 13ல் கவிழ்ந்தது. மோசடி கிட்டதட்ட 3000 கோடி என்று சொல்லப் படுகிறது. இதில் கிட்டதட்ட 17 லட்சம் உறுப்பினர் பணம் இழந்தனர். இதில் ஏராளமானவர் பாமரர். பத்து பேர் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்.

இது பெரிய நிதி நிறுவனங்கள் பற்றிய தகவல் மட்டும் தான். வெளிவராத சிறு நிறுவனங்களின் மோசடிகள் எவ்வளவோ? “….

இது பற்றி பேசுகையில், ஒரு சீனியர் போலீஸ் அதிகாரி கூறியது. “இதுக்கு அறியாமையும், குறுக்கு வழியிலே எளிதில் சம்பாதிக்க வேண்டும் எனும் ஆசையும் தான் காரணம். எமாற்றுக் காரர்கள் அதை பயன் படுத்திக் கொள்கிறார்கள். ஒரே வழி வருமுன் காக்க வேண்டும். அதற்கு மக்களிடையே விழிப்புணர்வு வேண்டும். அபாய அறிவுப்பு போல ( Whisle Blowing), மக்களே முன்வந்து, இதுபோல் சந்தேகத்துரிய நிறுவன நடவடிக்கைகளைப் பற்றி எங்களுக்கு தகவல் கொடுத்தால், நாங்கள் நிச்சயம் தகுந்த நடவடிக்கை எடுப்போம்” .

***

தமிழ் தினசரியில் வந்த செய்தி: 

…. ‘தமிழ்நாட்டில், ஐஸ்வர்யா பாலாஜி பைனான்ஸ் போன மாதம் திவாலானது. அதில் முதலீடு செய்த மக்கள், போலீஸ் கமிஷனரின் அலுவலகம் முன் நேற்று தர்ணா செய்தனர். கம்பனி டைரக்டர்கள் தலை மறைவு. ஆத்திரமடைந்த பணம் போட்ட மக்கள்,பைனான்ஸ் அலுவலகத்தை சூறையாடினர். அங்கு இருந்த கம்பனி ஊழியர்களையும், விற்பனைப் பிரதிநிதிகளையும் பொது மக்கள் கட்டி வைத்து அடித்தனர்.

இது தொடர்பான இன்னொரு சம்பவத்தில், ஐஸ்வர்யா பாலாஜி பைனான்சின் மேனேஜர் மோகன் என்பவர் நேற்று இரவு கொலை செய்யப் பட்டுள்ளார். இந்த செய்தி கேட்டு அவரது தந்தை சேது, சோகம் , அவமானம் தாங்காமல், மூன்றாவது மாடியிலிருந்து குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளார்.

மேனேஜர் மோகனை கொலை செய்ததற்காக, தங்கமணி என்பவரை போலீஸ் வலை வீசி தேடிக் கொண்டிருக்கிறது. …. சாட்சியங்கள் கூற்றுப் படி, மோகனுக்கும் அவருக்கும் ஏற்பட்ட வாக்கு வாதம் முற்றி, கைகலப்பு ஏற்பட்டதாகவும், தங்கமணிதான் கொலை செய்திருக்கக் கூடும் எனவும் போலீஸ் தகவல்.

***

நான்கு நாட்களுக்கு பிறகு தமிழ் தினசரியில் வந்த செய்தி: 

…. “தங்கமணியின் சடலம், திருவாலன்காடுக்கு அருகே, ரயில் தண்டவாளத்தில் கண்டெடுக்கப் பட்டது. தற்கொலை என சந்தேகிக்கப் படுகிறது. தீவிர விசாரணை நடந்து கொண்டிருக்கிறது.”

முற்றும் .

(குறள்- சூது

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்
தூண்டில்பொன் மீன்விழுங்கி யற்று.

வெற்றியே பெறுவதாயினும் சூதில் வரும் வெற்றி என்பது தூண்டிலில் உள்ள இரையை கவ்விய மீனின் வெற்றியை போன்றது. தூண்டிலின் இரும்பு முள்ளில் கோத்த இரையை மட்டும் விழுங்குவதாக நினைத்து மீன்கள் இரும்பு முள்ளையே கௌவிக் கொண்டது போலாகிவிடும்.)

-முரளிதரன்.S

Likes(2)Dislikes(0)
Share
Share
Share