Jul 142015
 

 

Intro

 

ஆங்கஸ் மாடிஸன் – இங்கிலாந்தை சேர்ந்த பொருளாதார மேதையான இவர்,  “உலக பொருளாதாரம்: வரலாற்றுப் புள்ளிவிவரங்கள்” என்ற தனது புத்தகத்தின் மூலம் கடந்த 2000 வருடங்களாக உலக பொருளாதாரம் எவ்வாறு இருந்துள்ளது என்பதை ஒரு தொகுப்பாக வழங்கியுள்ளார். மேலுள்ள வரைப்படமும் (நன்றி: விக்கிபீடியா) புள்ளிவிவரங்களும் உலகிற்கு இவர் விட்டுச்சென்ற தொகுப்புகளில் ஒன்று.

கிட்டத்தட்ட 1600 வருடங்களுக்கு மேலாக உலக பொருளாதாரத்தில் பாதிக்கு மேல் தங்கள் கைவசம் வைத்திருந்து, பிரம்மாண்ட வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளாய் வீரநடை போட்டது இரண்டு நாடுகள் மட்டுமே – ஒன்று நம் இந்தியா, மற்றொன்று சீனா. அதுவும் சரியாக 1500 ஆண்டுகள் உலக பொருளாதாரத்தில் முதலிடத்தில் இருந்தது இந்தியா தான் என்பதில், நம் நாட்டின் ஒவ்வொரு குடிமகனும் சட்டைக் காலரை தூக்கிக்கொண்டு பேசி பெருமைப்பட வேண்டிய சரித்திரம்.

இன்று அயல்நாட்டு மோகத்தில், சில நாடுகளுக்கு சென்று வாழவிரும்பும் நம்மில் பலர், அந்த நாடுகளின் சில நூறு ஆண்டுளின் முந்தைய நிலையை நம்நாட்டின் புகழ்பெற்ற நிலையினோடு ஒப்பிட்டு பார்க்கலாம்.

2000 வருட சரித்திரத்தின் பக்கங்களை இன்று நாம் புரட்டிப் பார்பதற்கு காரணம் என்ன? இருக்கிறது.. அத்தனை சரித்திர புகழ்பெற்ற நம்நாட்டின் இப்போதைய நிலை என்ன என்று ஒப்பிட்டு பார்ப்போம்? கடந்த மூன்றாம் தேதி, சமூக-பொருளாதார கணக்கெடுப்பின் மூலம் நம்நாட்டின் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் பற்றி வெளிவந்துள்ள பல தகவல்கள் நம்மை அதிர்ச்சி அடைய வைக்கிறது.

குறிப்பாக, 75% கிராமப்புற மக்களின் வீடுகளில், முக்கிய சம்பாதிக்கும் உறுப்பினரின் சம்பளம் ரூ.5000/- மட்டுமே இருப்பது, 50% க்கும் அதிகமான மக்கள் தினக்கூலியாளர்களாக இருப்பது, சுமார் 6.68 லட்சம் குடும்பத்தினர் பிச்சைக்காரர்களாக இருப்பது போன்ற புள்ளி விவரங்கள், நாட்டு நளனில் அக்கறை உள்ளவர்களை சற்று யோசிக்க தான் வைக்கிறது.

சுமார் 2.5 லட்சம் கோடி ரூபாயை பாதுகாப்பிற்காக நமது பட்ஜெட்டில் ஒதுக்கியுள்ளது மத்திய அரசு. அந்த தொகையில் சிறிதளவேனும் ஏழ்மையை விரட்ட பயன்படுத்தினால் எப்படி இருக்கும்? ஆனால் அது சாத்தியம்தானா என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஏனெனில் நமது அண்டை நாடுகளும், மேற்கத்திய நாடுகளும் பாதுகாப்பிற்காக மிக அதிகமான பட்ஜெட்டை ஒதுக்குகின்றன. உதாரணத்திற்கு அமெரிக்கா, நம்மை விட பதினைந்து மடங்கிற்கும் அதிகமாக ஒதுக்கியுள்ளது.

உலக நாடுகள் ஒவ்வொன்றும் போருக்கென்றும், பாதுகாப்பிற்கென்றும் ஒதுக்கும் மொத்த தொகையையும், சரியான நோக்கத்திற்கு, சரியான வழியில் செலவழித்தால், ஏழ்மை, பசி, பிணி போன்றவை இல்லாத அழகிய இடமாக நம் உலகம் இருக்கும். ஆனால் இவை சாத்தியமும் இல்லை, சாதாரண மக்காளாகிய நமக்கு இதெல்லாம் அணுகக்கூடியதாகவும் இல்லை.

நாட்டையும் தன் குடிமக்களையும் எண்ணாத ஆட்சியால் என்ன பயன்? முடி யாட்சியில், மக்களிடம் இருந்தே ஆட்சியாளர்கள் வருகிறார்கள். சுயநலமிக்க மக்களிடம் இருந்து சுயநல அரசியல்வாதிகளே வருவார்கள்? தன்னலமற்ற மக்கள் கூட்டத்திலிருந்து தான் தன்னலமற்ற அரசியல் தலைவர்களை வர முடியும்.

அரசன் எவ்வழி, மக்கள் அவ்வழி என்பது மன்னர் ஆட்சியில்.

மக்கள் எவ்வழி, ஆட்சியாளர்கள் அவ்வழி என்பதே மக்கள் ஆட்சியில்.

சரி, ஏழ்மையை குறைக்க சாமானிய மனிதனாக, நம்மால் ஏதேனும் செய்ய முடியுமா என்று யோசித்தால், நிறைய சாத்தியங்கள் உள்ளது. அலசி பார்ப்போம்.

இன்று பல சாஃப்ட்வேர் நிறுவனங்களிலும், கார்ப்பொரேட் நிறுவனங்களிலும் உள்ள முக்கியமான பிரச்சினை செலவு குறைப்பு (COST CUTTING) மற்றும் ஆட்கள் குறைப்பு தான். பல நிறுவனங்கள், லட்சங்களில் சம்பாதிக்கும் 40வயதை தாண்டிய ஊழியர்களை, செலவாகத்தான் (COST) காண்கின்றனரே தவிர, மதிப்பாக (VALUE) காண்பதில்லை.

பத்து முதல் பதினைந்து வருடங்கள் தங்களுக்காக கடினமாக உழைத்தனர் என்றெல்லாம் யோசிக்காமல், 40வயதிற்கு மேல்பட்டவர்களை பணி நீக்கம் செய்ய நினைக்கின்றன பல நிறுவனங்கள். இதற்கு அந்நிறுவனங்களின் தரப்பிலிருந்து நியாயமான பல காரணங்களை தெரிவித்தாலும் பாதிக்கபடுபவர்கள் நாம்தானே?

அவ்வாறு பணிநீக்கம் செய்யப்பட்ட ஊழியர்களின் பெரும் மாதச்செலவாக காண்பது, அவர்கள் வீட்டிற்காக வாங்கிய கடன் தொகைக்கு கட்டும் ஈ.எம்.ஐ (EMI) மட்டுமே. பல லட்சங்களை சம்பாதித்த 40வயதை தாண்டியவர்களில் பெரும்பான்மையினர், தங்களது இரண்டாம் வீட்டின் 15வருட EMI தொகையை கட்டிக்கொண்டிருப்பர்.

முதல் சொந்த வீடு என்பது அவசியம். ஆனால் இரண்டாவது சொத்தாக 40வயதிற்கு மேல், 15வருட கடனாக திட்டமிடுவது சரிதானா என்று எண்ண வேண்டும். இதே வருமானம் 15வருடமும் தொடர்ந்து தமக்கு வருமா, கடனை அடைக்கும் திறன் இருக்குமா என்றெல்லாம் யோசிக்க வேண்டுமல்லவா?

வாட்ஸப்பில் சமீபத்தில் வந்த ஒரு பதிவு. எந்த சொத்திற்கும் நாம் நிரந்திர உரிமையாளர்கள் அல்ல, சொத்துப் பத்திரங்களில் தற்காலிக உரிமையாளராக நமது பெயர் இருக்கும் அவ்வளவே. அப்படி இருக்கையில் ஏன் இந்த சொத்து சேர்க்கும் ஆசையில் சென்று நாமாகவே மாட்டிக் கொள்கிறோம்?

இன்று நிறைய சிறுதொழில்கள் செய்வதற்கான சூழ்நிலை அதிகரித்துள்ளன. பல வாய்ப்புகள் பெருகியுள்ள சிறுதொழில்களில், நமக்கு பிடித்த ஏதேனும் ஒன்றை தொடங்கி சில தொழிலாளர்களுக்கு வேலை கொடுக்கலாம். பெருநகரங்களில் வேலை பார்க்கும் பலரும், தங்கள் சொந்த ஊரில் கஷ்டப்படும் சில மனிதர்களுக்கு தங்களால் இயன்றளவிற்கு இவ்வாறு வாய்ப்பு தருகையில், அந்த மனிதர்களின் மொத்த குடும்பத்தினரின் வாழ்வாதாரத்திற்குமே உதவுகிறோம்.

சில ஆண்டுகளில் அத்தொழில்களின் மூலம், மாதாமாதம் சிறிதளவேனும் வரும் வருவாய், அலுவலக சம்பளம் திடிரென்று நின்று போனால் கூட ஓரளவிற்கேனும் நமக்கு பாதுகாப்பு அரணாக இருக்கும். நாம் ஆரம்பித்த சிறுதொழில், வேலை இல்லை என்ற சூழ்நிலையில், கண்டிப்பாக நமக்கு கைகொடுத்து உதவும்.

அதிக சம்பளங்களில் உள்ளவர்கள் என்று இல்லை. பொதுவாக நாம் அனைவருமே நலிந்த சமூகத்தினரிடம் உதவி செய்யும் மனப்பாண்மையை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.

சமீபத்தில் நண்பர் ஒருவருடன், ஹோட்டலுக்கு சாப்பிட செல்ல நேர்ந்தது. சாப்பாடு பில் தொகையில் சேவை வரியை போடும் ஹோட்டலில் உள்ள சப்ளையர்களுக்கு தான் பொதுவாக டிப்ஸ் தருவதில்லை எனவும் அதற்கு பதிலாக, ஹோட்டலுக்கு வெளியே வெயிலில் நின்றுக் கொண்டு கார்களையும், பைக்குகளையும் பார்த்துக் கொள்ளும் வயதான செக்யூரிட்டி நபர்களுக்கு கொடுத்துவிடுவதாகவும் கூறினார். நல்ல யோசனையாக எனக்கும் தோன்றியது.

மேலும் சூப்பர்மார்க்கெட்டுகளில், மற்ற கடைகளில் பன்னாட்டு குளிர்பானங்களை வாங்கி குடிக்கும் நாம், ரோட்டில் இளநீர் விற்பவர்களிடமும், தள்ளுவண்டியில் காய்கறி வியாபாரம் செய்பவர்களிடமும் பேரம் பேசிக்கொண்டிருப்போம். இந்த இடங்களிலெல்லாம் நம் பார்வையை கொஞ்சம் மாற்றி கஷ்டப்படும் தொழிலாளர்களுக்கு உதவும் மனப்பாண்மையை வளர்த்துக்கொள்ளலாம்.

இவையெல்லாம் போக, சாதாரண மக்கள் பலர், தங்கள் வருமானத்தில் சிறு சதவிகிதத்தை ஏழை எளிய மக்களுக்கு உதவ, ஏழை மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவி தர என்று பல தொண்டுகளை செய்கின்றனர். இவ்வாறு பண உதவி செய்ய இயலாத சிலர், தங்களால் முடிந்த வேறு விதத்தில் நலிந்த சமூகத்தினருக்கு உதவிப்புரிகின்றனர்.

இவ்வுலகில் நமக்கு நிறைய கிடைத்துவிட்டது, பெற்றது போதும், இனி சிறிதானும் சமுதாயத்திற்கு திரும்பி செய்வோம் என நம்மில் ஒரு 10% மக்கள் எண்ணினால் கூட பல ஏழை மக்களின் வாழ்க்கை நிலை உயர்ந்து விடும்.

குறுகிய வட்டத்தை விட்டு வெளியில் வந்து, பார்வையையும் மனதையும் விஸ்தரிப்போம். நம்மால் முடிந்தளவிற்கு சிலரையாவது வாழவைப்போம்.

தம்மால் ஒரு பத்து ஏழை மக்ககளின் குடும்ப நிலை முன்னேறி உள்ளது என ஒரு நிலை வந்தால், எத்தனை திருப்தியும், மனநிறைவும் ஒரு மனிதனுக்கு கிடைக்கும்?! இறந்த பின்னும் இறைவனாக அந்த மக்கள் மனதில் அவர் வாழ்ந்துக் கொண்டு தான் இருப்பார் அல்லவா?

பல நாடுகளின் சரித்திரங்களை மாற்றி எழுதி மகத்தான சாதனைப் படைத்தது, நம்மை போன்ற சாமானிய மனிதர்களே. மக்கள் சக்தி மகத்தானது, இதை உணர்ந்து செயல்படுவோம், சிறு சிறு துளிகள் தான் பெரும் வெள்ளமாக மாறும்.

விமல் தியாகராஜன் & B+ TEAM

Likes(10)Dislikes(0)
Share
Jul 142015
 

Ach2 (1)

ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் மிக உயரிய பதவி, நீச்சல் போட்டிகளில் பல முறை தேசிய சாம்பியன் விருதுகள், கூடைப்பந்து மற்றும் நீச்சல் சங்கங்களில் முக்கிய பொறுப்பு, தொண்டு நிறுவனம் என ஏகப்பட்ட முகங்கள் அவருக்கு.

இயற்கை அவருக்கு இரண்டு கைகள் மட்டுமே சரியாக கொடுத்தது, ஆனால் அதை பொருட்படுத்தாமல் “இழப்பதற்கு இனி ஒன்றும் இல்லை, அடைவதற்கு இந்த உலகமே உண்டு” என்ற வரிக்கு ஏற்றார் போல், தன்னையும் தன்னைப் போல் உள்ள பலரின் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் உயர்த்தி வரும் திருமதி.மாதவி லதாவின் சாதனைகளும் பேட்டியும் இந்த மாத B+ சாதனையாளரின் பக்கத்தில்.

தான் யாரது ஆதரவின்றியும் வாழ வேண்டும், யாருக்கும் பாரமாக இருந்திடக் கூடாது என்ற அவரது ஆழ்ந்த எண்ணம், பேட்டிக்காக அவர் மட்டும் தனியாக தானியங்கி வீல் சேரை லாவகமாக ஓட்டி வந்த பாங்கில் தெரிந்தது.

அவரிடம் வெளிப்பட்ட தன்னம்பிக்கை கலந்த புத்துணர்ச்சி, சமுதாயத்திற்கு ஏதேனும் செய்ய வேண்டும் என நினைக்கும் அவரது பாதைக்கு “வானமே எல்லை” என்பதை தெளிவாக காட்டியது. இனி அவர் பேட்டியிலிருந்து..

வணக்கம், உங்களை அறிமுகப் படுத்திக்கொள்ளுங்கள்..

வணக்கம், என் பெயர் மாதவி லதா. மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான வீல் சேர் கூடைப்பந்து விளையாட்டின் கூட்டமைபிற்கு தலைவராகவும், தமிழக பாராலிம்பிக்ஸ் (PARALYMPICS) நீச்சல் சங்கத்தின் பொது செயலாளராகவும், “YES WE TOO CAN” என்ற மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான அமைப்பின் நிறுவனராகவும் உள்ளேன். ஒரு தனியார் பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் துனைத் தலைவராக பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

(பாராலிம்பிக்ஸ் போட்டிகள் என்பது பல விதமான ஊனத்தினால் பாதிக்கப்பட்டோருக்கான சர்வதேச விளையாட்டு நிகழ்ச்சி)

இதை படிக்கும் வாசகர்களுக்காக, உங்கள் உடல் ரீதியான பாதிப்பைப் பற்றி..

ஏழு வயது குழந்தையாக இருக்கும் போதே, என் இடது கை தவிர மற்ற உடல் பாகங்கள் தீவிர போலியோ நோயால் பாதிக்கப்பட்டன. சிறிது நாட்கள் கழித்து, வலது கை சரியானது, ஆனாலும் இரண்டு கால்களும், முதுகு தண்டும் சுத்தமாக பாதிக்கப்பட்டது.

பிறந்தது, படித்தது..

(இப்போதய தெலுங்கானா மாவட்டத்தில் உள்ள) சத்ரப்பள்ளி என்ற கிராமத்தில் பிறந்தேன். தந்தை ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பணிப்புரிந்த ரிடையர்ட் தலைமை ஆசிரியர். பத்தாவது வரை சத்ரப்பள்ளியில் படித்தேன். அதற்கு மேல், மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான பள்ளிகள் அங்கு இல்லை என்பதால் வீட்டிலிருந்தே 12ஆம் வகுப்பு, பீ.ஏ. டிகிரியும் தனியாக படித்தேன்.

வெளியே என்னால் செல்ல முடியாமல் வீட்டிலேயே இருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை. ஆனாலும் வீட்டிற்குள் வெளியுலகத்தினர் என்னை வந்து பார்க்க ஒரு வழி செய்தேன். கணக்குப் பாடத்திலும், பயிற்றுவித்தலிலும் ஈடுபாடு அதிகம் இருந்ததினால், மாணவர்களுக்கு வீட்டிலிருந்தபடியே டியுஷன் சொல்லித்தருவேன்.

வங்கி வேலை எவ்வாறு ஆரம்பித்தது?

சிறுவயதில் ஆசிரியர் ஆக தான் விருப்பம் அதிகம் இருந்தது. ஆனாலும் நிக்க முடியாத சூழ்நிலையால், வேறு வேலை தேடலாம் என பல இடங்களில் விண்ணப்பித்தேன். சில நிறுவனங்கள், மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கு தங்களால் வேலை தர இயலாது என மறுத்துவிட்டனர். அப்போது தான் என் உறவினர் ஒருவர், வங்கிகளில் விண்ணப்பிக்கலாம் என கூறவே, வங்கிகளுக்கு முயற்சி செய்தேன்.

WRITTEN பரீட்சையிலும், நேர்முகத் தேர்விலும் தேர்ச்சிப் பெற்றாலும், மெடிக்கலில் UNFIT என்று கூறி வங்கி வேலையில் என்னை நிராகரித்துவிட்டனர். அதை எதிர்த்து போராட, எங்கள் கிராமத்தை விட்டு பெற்றோர்களுடன், ஹைதிராபாத் சென்றேன். எலும்பு மருத்துவர்கள், பல அரசு அதிகாரிகள், வக்கீல்கள் என அனைவரையும் சென்று சந்தித்தோம். பின்னர் மீண்டும் ஒரு மெடிக்கல் சோதனை, ஒரு எலும்பு மருத்துவரை வைத்து ஃபிட்னஸ் நடத்தினார்கள். இம்முறை எனக்கு அனுமதி அளித்து, ஸ்டேட் பாங்கில் பணிக்கு நியமித்தனர்.

நீச்சல் துறையில் எவ்வாறு நுழைந்தீர்கள்?

வேலையில் ஈடுபாடு அதிகம் என்பதால், கடுமையாக உழைப்பேன். பல வருடங்கள் நீண்ட நேரமாய் ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்தே வேலை செய்தது உடலுக்கு பெரும் கேடு விளைவித்தது.

2007ஆம் வருடம் கடும் முதுகு வலி வந்து தசைகள் வலுவிழந்தன. மருத்துவர்கள் உடனடியாக முதுகுத்தண்டில் அறுவை சிகிச்சை செய்ய வற்புறுத்தினர். செய்யாவிடில், ஒரு வருட காலம் தான் என் வாழ்க்கை இருக்கும், அதிலும் நிறைய உடல் பிரச்சினைகள் உண்டாகும் என தெரிவித்தனர். சிகிச்சையின் பலனும், சந்தேகம் தான் என்றும் கூறவே, ஹோமியோபதி மற்றும் பிசியோதெரபி முறைக்கு சென்றேன். பிசியோதெரபி மூலம் WATERTHERAPHY முறைக்கு அறிமுகம் கிடைத்தது.

WATERTHERAPHY முறையில் நீரில் இருந்து சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது தான் நீச்சலுக்கும் நுழைந்தேன். சிறு வயதிலிருந்தே நீச்சல் என்றால் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். நீச்சல் அடிப்பது என்பது ஒரு பெரும் கனவாக இருந்தது. ஆனால் எனக்கு ஆபத்து ஏதேனும் நேர்ந்துவிடும் என்று வீட்டில் அனுமதி கிடைக்கவில்லை. இந்த உடல் வலிக்காக நீச்சல் செய்தாக வேண்டும் என அனுமதி வாங்கினேன். அதற்கு என் உடல்நிலைக்கு தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

நீச்சலும் நானே கற்றுக்கொண்டேன். ஏனெனில் அந்த காலத்தில் கோச்சுகளுக்கு என்னைப் போன்றோர்களுக்கு நீச்சல் பயிற்சி கற்றுக்கொடுப்பது தெரியாது. நீச்சல் என் உடல் நிலையை சீராக்கியது. அது போல் ஒரு சிகிச்சை இல்லை. இந்த விவரம் அனைவருக்கும் பரவி தெரிய வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.

 

இந்த நீச்சல் ஆர்வம் தான் ஒரு தேசிய சாம்பியன் பிறக்க காரணமாயிருந்ததா?

ஆம். நீச்சல் தெரிந்ததால், சாதாரண மக்களுடன் போட்டிகளில் கலந்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தேன். முதல் முறை நீச்சல் போட்டிக்கு நான் இறங்கியபோது, போட்டி நடத்துபவர்கள், இந்த பெண் எவ்வாறு நீந்துவார் என வெகுவாக பயந்தனர். பாதுகாப்பிற்கு எனக்கு முன்பும், பின்பும் இரண்டு நீச்சல் வீரர்களைப் போட்டு அனுமதி அளித்தனர். ஆனால் சர்வதேச விதிகளின் படி நடந்த அந்த 100மீ போட்டியில், அவர்கள் உதவி இல்லாமலே நான் முழுமையாக நீந்தி முடித்தேன். அதற்காக எனக்கு “சிறந்த ஊக்குவிக்கும் வீராங்கனை” என்ற விருதை தந்தனர்.

அந்த போட்டி நடக்கும் வரை, மூளை வழியாக நடக்கும் எல்லா போட்டிகள் தான் நமக்குரியது, உடல் ரீதியான போட்டிகள் நமக்குறியதில்லை என எண்ணியிருந்த என் வாழ்வில் ஒரு பெரும் மாற்றம் வந்தது. பெரும் நம்பிக்கையையும், உற்சாகத்தையும் தந்தது. அதற்கு முன்னரே ஸ்கூட்டர் ஓட்டுவது, கார் ஓட்டுவது, பல வேலைகள் செய்வது இவைகள் தான் என்னால் அதிக பட்சமாக செய்ய முடியும் என இருந்த நான், அதற்கு மேலும் நம் வாழ்வில் முடியும் என என் பயணத்தை தொடங்கினேன்.

தெருக்களில் யாராவது விளையாடினால் கூட, விளையாடுபவர்கள் என் மீது தெரியாமல் விழுந்து விட்டால் எனக்கு அடிபட்டு விடும் என்ற அக்கறையில், என் பெற்றோர்கள் விளையாட்டு பக்கமே என்னை அனுப்ப மாட்டார்கள். பேச்சுப்போட்டி, எழுத்துப்போட்டி, பரீட்சைகளில் முதல் மார்க்குகள் என பள்ளிகளில் SCHOOL DAY விழாக்களில் பல பரிசுகள் எனக்கு ஒவ்வொரு வருடமும் கிடைக்கும். ஆனால் எப்போதும் விளையாட்டுகள் என்றால் பூஜ்ஜியம் தான்.

அப்படியெல்லாம் இருந்த எனக்கு, 40 வயதிற்கு மேல், விளையாட்டு வீராங்கனையாக வாய்ப்பு கிடைத்தது, ஒரு புது உலகத்திற்குள் நுழைந்தது போலிருந்தது. பின்னர் பாராலிம்பிக்ஸ் (PARALYMPICS) போட்டிகளின் வழியாக தேசிய சாம்பியன் ஆனேன். பல மாற்றுத் திறனாளிகளை  விளையாட்டுத் துறையில் நுழைய ஊக்குவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

பாராலிம்பிக்ஸ் சங்கம் குறித்து..

தமிழகத்திலிருந்து, ஏழாவது தேசிய பாராலிம்பிக்ஸ் சாம்பியன் போட்டிகளில் என்னுடன் சேர்த்து மூன்று மற்ற நீச்சல் வீரர்களையும் அழைத்து சென்று கலந்துக்கொண்டேன். நாங்கள் நால்வரும் 4 தங்கம், 4 வெள்ளி என மொத்தம் 8பதக்கங்களை குவித்தோம். அதில் நான் மட்டும் 3 தங்கப்பதக்கங்கள் வென்று தேசிய சாம்பியன் ஆனேன். அதற்கு பின்னும் தொடர்ச்சியாக பல போட்டிகள், பல பதக்கங்கள் வென்றோம்.

அதோடு நில்லாமல், பாராலிம்பிக்ஸ் நீச்சல் சங்கத்தை நிறுவினோம். 4 நீச்சல் வீரர்களை வைத்து ஆரம்பித்த நிறுவனம் மூலம், கடந்த வருடம் சுமார் 250 வீரர்கள் வரை இடம்பெற்றனர். அதில் 60 பேரை தேர்வு செய்து தேசிய போட்டிகளுக்கு அனுப்பினோம்.

இது போன்ற போட்டிகளுக்கு சமுதாயத்தில் ஆதரவு எவ்வாறு உள்ளது?

சென்னை ஐஐடி (IIT) கல்வி நிறுவனம் நீச்சல் போட்டிகளில் மாற்றுத் திறனாளிகள்  கலந்துக்கொள்ள வேண்டி, நீச்சல் குளத்தில் இயங்கும் ஒரு சிறப்பு லிஃப்டை (LIFT) தயார் செய்துள்ளனர். தமிழக அரசும், விளையாட்டு முன்னேற்ற கழகமும் எங்களுக்கு நிறைய ஆதரவளித்துள்ளனர். 16வயதுக்குள்ள மாற்றுத் திறனாளிகள், அரசின் எந்த விளையாட்டு வசதிகளையும் இலவசமாக பயன்படுத்தலாம், 16 வயதிற்கு மேலுள்ள மாற்றுத் திறனாளிகள், 50% மட்டும் கட்டணம் தந்தால் போதுமானது. அது மட்டுமன்றி அரசு, பல்வேறு மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கு என்று சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய நீச்சல் அரங்கை கட்டி வருகிறது.

 Ach2 (2)

கூடைப்பந்து ஈடுபாடு பற்றி..

CHOICE INTERNATIONAL என்ற நிறுவனம் என்னை அனுகி மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான  கூடைப்பந்து விளையாட்டிற்கென்று ஒரு அமைப்பு ஏற்படுத்தும் எண்ணத்தை தெரிவித்தனர். கூடைப்பந்து நீச்சல் போல் அல்லாது, ஒரு குழுவாக இனைந்து விளையாடும் ஓர் ஆட்டம். விளையாடுவோர் மத்தியில் மிகுந்த ஆர்வமும் உற்சாகமும் இருக்கும். அதைப்பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த, 5மாநிலங்களில் உள்ளோர்களை வரவழைத்து கூட்டங்கள் நடத்தினோம். சென்னையில் கூடைப்பந்திற்கென தேசிய சாம்பியன்ஷிப் நடத்தினோம்.

கூடைப்பந்து ஒரு சவால் நிறைந்த ஆட்டம். அதற்கென்று சிறப்பு விளையாட்டு சக்கர நாற்காலிகள் வேண்டும். அவை இந்தியாவில் கிடைப்பதில்லை. அவைகளை வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்ய வேண்டும். இந்தியாவிலேயே  ஏதாவது நிறுவனம் இதை வடிவமைத்து செய்தால் தந்தால் நன்றாக இருக்கும்.

YES WE TOO CAN நிறுவனம் பற்றி சில வரிகள்..

விளையாட்டில் ஈடுபடுவதில் கிடைக்கும் நன்மைகளை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன். இந்த இயக்கத்தை ஆரம்பித்ததன் நோக்கமே, மாற்றுத் திறனாளிகள் விளையாட்டு மூலம் எத்தனை பலன் அடையலாம் என்று அனைவரையும் அறிய வைக்கதான்.

பெற்றோர்களுக்கு விளையாட்டுத் துறையில் அத்தனை ஈடுபாடு இல்லை. மாற்றுத் திறனாளிகள் என்று மட்டும் இல்லை, அனைத்து குழந்தைகளும் அவர்கள் விரும்பும் விளையாட்டுகளில் ஈடுபடவேண்டும். பள்ளி மற்றும் கல்லூரிப் படிப்பு கூடவே, அவர்கள் சுறுசுறுப்புடனும், ஆற்றலுடனும், உற்சாகத்துடனும், நம்பிக்கையுடனும் இருக்க, ஏதேனும் ஒரு விளையாட்டிலாவது கலந்துக்கொள்ள வேண்டும்.

மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான விளையாட்டுகளில் நான் கவனம் செலுத்தவதற்கான காரணம், அவர்களுக்கு வாய்ப்புகளும் ஆதரவும், சமுதாயத்திலும் பெற்றோர்களிடம் இருந்தும் கிடைப்பதில்லை. அவர்களது உடல் பாதிப்பு உண்டாகும் என பயமுறுத்தப் படுகின்றனர். ஆனால் உண்மையில் விளையாட்டு அவர்களது மனநிலையையும், உடல் நிலையையும் மேம்படுத்துகிறது. அவர்கள் எதிர்மறை மற்றும் தாழ்வு மனப்பாண்மை எண்ணத்திலிருந்து வெளிவருவர். தாமும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் என்ற எண்ணம் வரும்.

நீச்சலிலும் மற்றப் போட்டிகளிலும் முக்கிய பொறுப்புள்ளதால், நான் பல இடங்களுக்கு சென்று பல மனிதர்களை சந்தித்து கருத்தரங்கமும், கூட்டமும் நடத்த நேர்கிறது. என் நம்பிக்கை பல மடங்காக பெருக காரணமாக இருந்தது விளையாட்டுத் துறை தான். அதனால் அனைவரும் ஏதாவது ஒரு விளையாட்டு துறையில் கலந்துக்கொள்ள வேண்டுமென கேட்டுக்கொள்கிறேன். இந்நிறுவனம் மூலம் இவற்றையெல்லாம் பரப்பி வருகிறேன். (Ref:  http://ywtccharitabletrust.hpage.in/)

மக்களுக்கு உங்கள் கருத்து..

ஹைட்ரோதெரபி அனைத்து மக்களுக்கும் ஒரு அருமையான சிகிச்சை. என்னை நடமாட வைத்தது மருத்துவர்கள் என்றால், என்னை சுதந்திரமாக பல இடங்களுக்கு இந்த வீல் சேர் மூலம் சுற்ற வைத்தது பொறியாளர்கள் தான். அவர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி சொல்வேன். ஆனால் பொறியாளர்களுக்கு ஒரு சிறு வேண்டுகோள். அவர்கள் எந்தப் பொருளை வடிவமைத்தாலும், அது UNIVERSAL DESIGN ஆக இருக்க வேண்டும். அவை எல்லா விதமான மக்களாலும் பயன்படுத்தப்படும் விதத்தில் இருக்க வேண்டும்.

பள்ளிகளில், கல்லூரிகளில் இருந்து வரும் கோச்சுகள் பாராலிம்பிக்ஸ் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும். மாற்றுத் திறனாளிகளும் சாதாரண மனிதர்கள் தான், அவர்களுக்கும் பொழுதுபோக்கு தேவை என அனைவரும் உணர வேண்டும்.

முக்கியமாக பெற்றோர்களுக்கு ஒன்று சொல்ல வேண்டும். முதலில் அவர்கள் குழந்தைகளை அச்சுறுத்தலை நிறுத்த வேண்டும். பயத்தில், குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை வீணடிக்காமல் இருக்க வேண்டும். குழந்தைகளுக்கு ஆதரவு தந்து, அவர்களின் விருப்பத்திற்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.

கடைசியாக மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கு.. உங்கள் மீது சந்தேகப் படாதீர்கள். புது முயற்சி எடுக்க நேர்ந்தால், மக்கள் சிரிப்பார்கள் என எண்ணாதீர்கள். தாழ்வு மனப்பாண்மையை தூக்கி எறிந்து, வானமே எல்லை என எண்ணுங்கள். உங்கள் ஆசைகளையும், லட்சியங்களையும் வெளிப்படுத்துங்கள், உலகம் உங்களுக்கு ஆதரவு தரும். உங்களை ஒரு கூட்டுக்குள் அடைத்து விடாதீர்கள்.

இந்த கருத்துக்களை எல்லாம் வெளியுலகத்திற்கு எவ்வாறு கொண்டு சேர்க்கிறீர்கள்? அதை எவ்வாறு மக்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்?

எனக்கு மேற்கூறிய கருத்துக்களை பரவலாக எடுத்துக் கூற ஆசை. அதனால், பள்ளிகள், கல்லூரிகள், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் என பல இடங்களுக்கு சென்று பேசுகிறேன். பல மீடியாக்களில் எனது பேட்டிகளை கேட்டு எனக்கு தொலைபேசி அழைப்புகளும், மெயில்களும் வரும். ஒருமுறை எனது தொலைக்காட்சி நேர்காணலைக் கண்டப்பின், ஒரு நபர் தொலைபேசியில் தொடர்புக் கொண்டு, தான் ஒரு தீராத நோயால் அவதிப்படுவதால் தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபடலாம் என நினைத்து இருந்ததாகவும், என் பேட்டி கண்டு, தனது நம்பிக்கை மிகுந்து அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டதாகவும் தெரிவித்தார்.

உங்கள் நோக்கம் என்ன?

சிறு வயதிலிருந்தே யார் உதவியின்றியும் இருக்க வேண்டும் என்றும் சமுதாயத்திற்காக ஏதேனும் செய்ய வேண்டும் எனவும் ஆழமாக நினைப்பேன்.  அதுதான் மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கான  விளையாட்டுத் துறையை கையில் எடுக்க காரணமாக இருந்தது.

இந்தியா போன்ற நாட்டில் அது ஒரு பெரிய கடினமான காரியம். அதுவும் இங்கு விளையாட்டைப் பற்றி விழிப்புணர்வும் இல்லை. அதனால் என் கடைசி மூச்சு உள்ள வரை இதற்கான பணிகளை செய்வேன், நம் நாட்டில் பாராலிம்பிக்ஸ் நன்றாக வளர கடினமாக உழைப்பேன்.

Likes(4)Dislikes(0)
Share
Jul 142015
 

athirsam

“அம்மாடி முத்துலட்சுமி, அந்த முறுக்கு மாவை சீக்கிரம் எடுத்து வந்து நல்லா பிசைந்து கொடு. முறுக்கை இப்போ பிழிந்தால் தான் நாளைக்கு சப்ளை கொடுக்க முடியும். டேய் முனியா, அந்த அதிரசத்தை பெட்டியில் எடுத்து அடுக்கி வைக்கலாம், வா” என்று கூறியபடி அடுக்கியிருந்த லட்டை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே போனாள் அம்சவேணி அம்மாள்.

இரண்டு கால்களிலும் சக்கரம் கட்டிவிட்டது போல் ஓடிக்கொண்டிருந்தாள். 50வயதிலும் தேனீயை போல் சுறுசுறுப்பு. இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அம்சவேணியின் மகன் ராமன்.

மருத்துவம் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தான் ராமன். ஒருவேலை தானும் உதவலாம் என்று போனால், “ஐயா, ராசா.. வேண்டாயா.. நீ டாக்டருக்கு படிக்கிற புள்ள, இந்த வேலையெல்லாம் நான் செஞ்சுக்கிறேன், நீ நல்லா படிச்சு உன் சொந்த கால்ல நிக்கனும், அது போதும்பா” என்பாள்.

இதையெல்லாம் பார்த்தும் யோசித்தபடியே இருந்த ராமனுக்கு வாசலில் யாரோ நிற்பது போன்ற சத்தம் கேட்டு விரைந்து வாசலுக்குச் சென்றான்.

ஒரு பெண், கொஞ்சம் ஆடம்பரமான தோற்றம். முகத்தில் தெளிவு, நடை உடை பாவனையில் ஒரு மிடுக்கு. பார்ப்பதற்கு கிராமத்து பெண் போல் அல்ல. யோசித்தபடியே சென்று, “யார் நீங்க, என்ன வேண்டும் உங்களுக்கு?” என்றான்.

“நான் கயல்விழி, ஒரு பத்திரிக்கை ஆசிரியை, இது தானே அம்சவேணி அம்மாள் வீடு?” என்றாள்.

“ஆமாம்” என்றான் ராமன்.

“நான் அவர்களை பார்க்க வேண்டும். பார்க்கலாமா?” – கயல்விழி

“ஓ, பார்க்கலாமே, உள்ளே வாங்க, அம்மாவை கூப்பிடுகிறேன்” என்று உள்ளே விரைந்தான்.

வீட்டை நோட்டம் விட்டபடியே நின்றுக் கொண்டிருந்தாள் கயல்விழி.

அழகான கிராமம் அம்மாப்பட்டி. அம்சவேணியின் மாமனார் குடும்பம் அந்த கிராமத்தில் வாழ்ந்த பெரிய குடும்பங்களில் ஒன்று. செல்வ செழிப்பு மிகுந்த குடும்பம். நஞ்ச புஞ்ச எல்லாம் ஏராளமாக இருந்தது. விவசாயம் தான் அவர்களது முக்கியத் தொழில். யார் உதவி என கேட்டு வந்தாலும் ஓடிச்சென்று உதவும் உள்ளம் கொண்டவர்கள். நன்றாக வாழ்ந்து, விவசாயத்தில் நஷ்டம் அடைந்து, விதி வசத்தால் வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பம் என்ற பெயர் இருந்தாலும் தன்னம்பிக்கையோடு உழைத்து வாழ்வில் வெற்றியை தேடும் அம்சவேணியை பற்றி கேள்விப் பட்டதையெல்லாம் நினைவுக் கூர்ந்தாள் கயல்விழி.

“அம்மாடி, யார் தாயி, என்ன வேணும்” என்ற அம்சவேணியின் குரலைக் கேட்டுத் திரும்பி பார்த்தாள் கயல்விழி.

“வணக்கம்மா, என் பெயர் கயல்விழி, நான் ஒரு பத்திரிக்கை ஆசிரியை. உங்களைப் பற்றி தெரிய வந்தது. உங்களை பேட்டியை என் பத்திரிக்கையின் நம்பிக்கை நட்சத்திரம் பகுதியில் எழுதலாம் என்று உங்களை பார்க்க வந்தேன்” என்றாள்.

“என்ன பத்தியா? அய்ய நா அப்புடி என்ன செஞ்சுப்புட்டேன்? எனக்கு ஒன்னும் புரில. ஏதோ நீ வந்துட்ட, இப்படி உக்காரு தாயி. நா போயி காபி தண்ணி கொண்டு வாரன்” என்று சொல்லிவிட்டு வேகமாக சென்றாள். அடுத்த இரண்டு நிமிடத்தில், காபி பலகாரத்தோடு வந்தாள்.

“மொதல்ல சாப்டுமா, அப்புறம் பேசுவோம்”

“இல்லம்மா, பரவாயில்லை இருக்கட்டும். நீங்க உக்காருங்க. இந்த வயசிலும் எப்படி உங்களால இப்படி சுறுசுறுப்பா இருக்க முடியுது, பார்க்கவே வியப்பா இருக்கு” என்றாள்.

“என்னம்மா பன்றது? வேல செஞ்சே பழக்கப்பட்ட ஒடம்பு. முடியாதுனு என்னிக்கி நினைக்கிறனோ, அன்னிக்கி நா உயிரோட இருக்கமாட்டம்மா” என்றாள் அம்சவேணி.

“பல வசதி வாய்ப்புகளோடு இருந்துட்டு இப்படி ஒரு நிலைமையிலும் தன்னம்பிக்கையோடு எப்படி உங்களால இருக்க முடியுது?”

“நான் கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்தப்போ, என் மாமனார் வெவசாயத்துல நல்ல லாவம், வியாவரத்துல கேரளா, கர்நாடகானு நெல், காய்கறி, பழம்னு அனுப்புவாங்க. ஒரு சமயத்துல 10லட்சம் ரூவா நஷ்டம் வந்துட்டுது. என்ன பண்றது, இருக்கறத எல்லாம் வித்துட்டு கடன கொடுக்கவே சரியா இருந்துச்சு. நடுரோட்டுக்கு வந்தோம். என் மாமனார் அந்த கவலைலே எறந்துட்டாரு.

என் புருஷனும், இனிமே இந்த ஊருல இருக்க வேணாம், வேற எங்கையாவது போயிர்லாம்னு சொன்னாரு. எனக்கு மூனு புள்ளைங்க. கூட்டிட்டு வேற ஊருக்கு போனோம். கைல இருந்த காச வச்சு சின்னதா ஒரு காய்கறி கட போட்டோம். அதுவும் நஷ்டமாச்சு. இதுக்கு மேல இழக்கறதுக்கு ஒன்னுமே இல்ல, வாங்க திரும்பி நம்மூருக்கே போய்டலாம்னு சொன்னேன். இந்த ஊருக்கே வந்துட்டோம்.

அவரு எங்ககிட்ட வேல செஞ்ச ஆளுங்ககிட்ட போய் வேல செஞ்சாரு. எனக்கு பாக்க ரொம்ப கஷ்டமா இருந்துச்சு. எனக்கு நல்லா சமைக்க வரும். ஒரு சின்ன பலகாரக் கடைய ஆரம்பிச்சேன். பலகாரங்க நல்லா விக்க ஆரம்பிச்சுது. அப்டியே கொஞ்ச கொஞ்சமா மேல வர ஆரம்பிச்சோம். இப்போலாம் நெறய பலகாரம் செய்ய ஆர்டருங்க வருது. என் ரெண்டு பொண்ணுகளையும் கல்யாணம் செஞ்சு கொடுத்துட்டேன். என் மவன் டாக்டருக்கு படிக்கிறான். இப்போ நம் கடைள ஒரு பத்து பேரு வேல பாக்குறாங்க, ஒரு பத்து குடும்பம் பொழைக்குது. வேற என்னம்மா வேணும்?” என்று முடித்த அம்சவேணியை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள் கயல்விழி.

“ஒரு பெண்ணாக இருந்து இத்தனை பெரிய சாதனை பண்ணியிருக்கீங்க. கஷ்டப்படுகிறவர்களுக்கு என்ன சொல்ல ஆசைப் படுவீங்க?” என்று கேட்டாள்.

“வாழ்க்கை கொடுத்த வசதிய விதி பறிச்சா, துவண்டு போவாதீங்க. மனசுல வைராக்கியம் இருந்தா, வாழ்ந்து கெட்டவங்களும் வாழ்ந்து காட்டலாம்.” என்றாள் அம்சவேணி தன்னம்பிக்கையோடு.

“பலகாரத்த சாப்பிடும்மா. நானே செஞ்சது“ என்றாள்.

சிரித்துக்கொண்டே அதிரசத்தை கடித்தாள் கயல்விழி. உழைப்பின் சுவை இனித்தது நாவில்…

– சிவரஞ்சனி.வி

 

Likes(4)Dislikes(0)
Share
Jul 142015
 

transistors-1

நூற்றாண்டின் இணையற்ற கண்டுபிடிப்பான டிரான்சிஸ்டர் ஒரு நினைவூட்டல்

இரண்டாம் உலகப் போர் 1945 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்ற பிறகு, மிகச் சரியாக அறுபத்து ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (July 01, 1948) இதே நாளில்தான் அமெரிக்காவில் உள்ள உலகப்புகழ் பெற்ற பெல் நிறுவனம் திரிதடையம் (Transistor) பற்றிய தங்கள் வடிவமைப்பினை உலகிற்கு அதிகார பூர்வமாக அறிவித்தனர்.

மிகச் சிறந்த இயற்பியலாளர்கள், வேதியலாளர்கள் பொறியியல் வல்லுநர்களைக் கொண்டு  திண்ம நிலை எலக்ட்ரானியல் (Solid State Electronics)  ஆராய்ச்சிக்கு என்று ஒரு தனிக் குழுவினை 1940 களில் பெல் நிறுவனம் உருவாக்கியது (இந்நிறுவனத்தினை துவக்கியவர் தொலைபேசியினை கண்டுபிடித்த கிராம் பெல் ஆவார்).

இக்குழுவினை மிகச்சிறந்த இயற்பியல் விஞ்ஞானி வில்லியம் சாக்லீ (William Shockley)  தலைமை தாங்கி வழி நடத்தினார். இக்குழுவில் சான் பார்டீன் (John Bardeen), வால்ட்டர் பிராட்டேய்ன் (Walter Brattain) உள்ளிட்ட பன்னிரென்டு பேர் பணி புரிந்தனர்.

சுமார் பதினோரு ஆண்டுகள் கழித்து இம்மூவரும் 1956 ஆம் ஆண்டு “குறைக்கடத்திகள்  தொடர்பான அவர்களின் ஆய்வுகள் மற்றும் டிரான்சிஸ்டர் விளைவு ” கண்டுபிடிப்பிற்காக கூட்டாக இயற்பியல் பிரிவில் நோபல் பரிசினை பெற்றனர்.

இக்கண்டுபிடிப்பு எலக்ரானியல் துறையில் ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய புரட்சிக்கு வித்திட்டது என்பது வரலாறு. அதே வேளையில் இக்கண்டுபிடிப்பின் பின்னால் இருந்த வணிக நோக்கிலான பயன்பாடு பல்வேறு குழப்பங்களை இக்குழுவில் ஏற்படுத்தின. அதனைப் பற்றி பெரிய புத்தகமே போடாலாம்.

பெல் நிறுவனத்தின் டிரான்சிஸ்டர் கண்டுபிடிப்பிற்கு முன்பே இலிலியன்பெல்டு (Julius Edgar Lilienfeld) என்ற ஆத்திரிய நாட்டினை சேர்ந்த இயற்பியலாளர் காப்புரிமை பெற்றிருந்தார். ஆனால் நடைமுறையில் செயலாற்றும் வகையில் டிரான்சிஸ்டர்கள் பற்றி அவர் எந்த ஆய்வு கட்டுரையினையும் வெளியிடவில்லை. ஆதலால் வரலாற்றில் அவருக்கு கிடைக்க வேண்டிய மிகப் பெரிய இடம் நழுவிப் போனது.

முதல் டிரான்சிஸ்டர் தொடுகை முனை அமைப்பில் (Point-Contact Transistors) வடிவமைக்கப்பட்டது. இவ்வடிவமைப்பில் செருமானியம் (Germanium) படிகங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டது. அப்போதைய கால கட்டத்தில் இதற்கு முன் புழக்கத்தில் இருந்த வெற்றிட குழாய்களை (vacuum tube) ஒப்பிடும் போது இது எதிர்மின்னிகளை (எலக்ட்ரான்களை) வேகமாக கடத்தியது.

அண்மையில் ஜப்பானில் உள்ள உயனோ தேசிய அறிவியல் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஓர் அடி அளவில் இருந்த வெற்றிடக் குழாய் மாதிரியினைப் பார்த்த போது தலையே சுற்றி விட்டது. இதனைக் கொண்டு கணக்குகள் போடும் எனியாக்கு (ENIAC- Electronic Numerical Integrator and Computer) என்று அழைக்கப்பட்ட மிகப் பெரிய கணிப்பொறியை உருவாக்கி இருந்தார்கள். அது ஓர் அறை அளவிற்கு இருந்தது. இதனையும் அந்த அருக்காட்சியகத்தில் வைத்திருந்தார்கள். அக்காலகட்டத்தில் இதனைக் கொண்டு கணக்கீடுகள் செய்ய எவ்வளவு சிரமப்பட்டிருப்பார்கள் எனப் புரிந்தது.

ஆனால் இதன் எடையும், அளவும் இன்றைய நகத்தின் அளவே உள்ள டிரான்சிஸ்டரை ஒப்பிடும் போது இதன் பின்னால் எத்தனை அறிவியலாளர்களின் உழைப்பு உள்ளதெனப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

1950-களுக்குப் பிறகு டிரான்சிஸ்டர்கள் வடிவமைப்பில் பெரும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. அதன் தொடக்க புள்ளியாக சாக்லீ அவர்களது இடைச்செருகல் அமைப்பான (”சான்ட்விச்சு” அமைப்பிலான) பி-என் வகை டிரான்சிஸ்டர்கள் (Sandwich p-n junction transistor) புழக்கத்திற்கு வர ஆரம்பித்தன.

transistors-2

டிரான்சிஸ்டர்களை அளவில் சுருக்கி (miniaturization) எப்படி மிகச்சிறிய வடிவத்தில் செய்யலாம் என தெக்சாசு நிறுவனத்தில் பணி புரிந்து கொண்டிருந்த பொறியாளர்களான ஜாக்கு கில்பி (Jack St. Clair Kilby), இராபர்ட்டு நாய்சு (Robert Noyce) ஆகிய இருவரும் இணைந்து ஒருங்கிணைந்த மின் சுற்றுகளை (integrated circuits- IC) வடிவமைத்து டிரான்ஸிஸ்டர்களின் பயன்பாட்டினை அடுத்தக் கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்ல உதவினர்.

கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு ஜாக்கு கில்பி அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த மின்சுற்று (Integrated Circuits) கண்டுபிடிப்புக்கும் அதன்வழி நிகழ்ந்த தகவல் தொடர்பு நுட்ப வளர்ச்சியில் ஆற்றிய  முக்கிய பங்கிற்காக இயற்பியல் பிரிவில் நோபல் பரிசினை பெற்றார்.

சமகாலத்தில் இந்த ”ஐசி”-களில் (IC) பயன்படுத்தப்படும் டிரான்சிட்டர்களின் அளவு சுருக்கப்பட்டு ஒவ்வொரு ஒன்றை ஆண்டுகளுக்கும் டிரான்சிட்டர்களின் எண்ணிக்கை அதே இடத்தில் இரண்டு மடங்காக அதிகரிக்கும் என்று கார்டன் மூர் (Gordon Moore) என்பவர் முற்கூறினார். இது மூர் விதி (Moor’s Law) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மிகப் பெரிய ஆச்சரியம் இன்றைய கணினியின் மூளையாகப் பயன்படும் நடுச்செயலி (மைக்ரோபிராசசர்) நுட்பத்தில் இந்த ஐசிக்களில் டிரான்சிஸ்டர்களின் பயன்பாடு ஏறத்தாழ மூர் சொன்னபடியே ஒத்துப் போகிறது. இந்த மூர் வேறு யாரும் அல்ல தற்போது  உலகப் புகழ் பெற்ற இன்ட்டெல் நிறுவனத்தின் (Intel Corporation) நிறுவனர்களில் ஒருவரானவரே.

2000 ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு நானோ நுட்பவியலில் ஏற்பட்ட புரட்சி டிரான்சிஸ்டர்களின் வடிவமைப்பில் புதிய பரிணாமங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது. நானோ அளவிலான குறைகடத்தி பூச்சுகளால் ஒரு செமீ அளவில் இலட்சக் கணக்கான டிரான்சிஸ்டர்களை கொள்ளும் அளவிற்கு அளவில் சுருக்கப்பட்டு விட்டது.

transistors-3

தற்போது கிராஃபின் நானோ பூச்சுகள் (atomic scale graphene coatings) நானோ அளவினை விடவும் சிறுத்து மூலக்கூறு அளவில் வடிவமைக்கப்பட்டு வருகிறது. இதனால் நினைவகங்களின் (Memory Storage Devices) கொள்ளும் அளவீடு தெராபைட்டுகள் (ஆயிரம் கிகாபைட்டு) அளவினையும் தாண்டி இன்னும் பயணிக்கும்.

மேலும் நெகிழ் தன்மையுடைய எலக்ட்ரானிக்குச் சுற்றுகளில் டிரான்சிஸ்டர்களின் பயன்பாடுகள் (Flexible Electronic Circuits) தற்போது ஆய்வில் உள்ளன. இவை வெற்றி பெரும் என்றால் உடலில் பொருத்தி கொள்ளும் மருத்துவ கருவிகள் நகத்தின் அளவே உள்ள ஒட்டுத்துண்டுகளாக (ஸ்டிக்கர்களாக) சந்தையில் கிடைக்கும். நெகிழ் எலக்ட்ரானிக்குச் சுற்றுகள் (Flexible Electronics) மூலம் மருத்துவ துறையில் சாதனங்களை வடிவமைப்பதில் இல்லினாய்சு பல்கலைக் கழக்கத்தின் பேராசிரியர் சான் உரோச்சர்சு (Prof. John A Rogers) சில வருடங்களில் நோபல் பரிசு வாங்கினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

ஒரு வரலாற்றையே புரட்டி போட்ட டிரான்சிஸ்டரின் அளவு சிறுத்துக் கொண்டே போனாலும் அதன் புகழ் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது.

கடுகு சிறுத்தாலும் காரம் குறையுமா என்பது மெய்தான் போலும்.

குறிப்பு:

முதல் டிரான்சிஸ்டரை வடிவமைத்த நோபல் அறிவியலாளர் சாக்லீ 1956 ல் பெல் நிறுவனத்தில் இருந்து வெளியேறி சாக்லீ செமிக்கண்டக்டர்சு (Shockley Semiconductors Laboratory) என்ற நிறுவனத்தினை துவக்கினார். அதன் துணை நிறுவனமான பெக்மென் இன்ஸ்ட்ரூமென்ட்ன்ஸ் நிறுவனமே இன்று கலிபோர்னியா மாகானத்தில் சிலிக்கன் பள்ளத்தாக்கு என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் துவக்கப்பட்ட முதல் குறைகடத்தி (Semiconductor) நிறுவனம் ஆகும்.

———————

முனைவர் பிச்சைமுத்து சுதாகர்

தோக்கியோ அறிவியல் பல்கலைக் கழகம்

ஜப்பான்

E-mail: vedichi@gmail.com

Likes(4)Dislikes(0)
Share
Jul 142015
 

Kavithai

 

பொறுமையிழந்த ஒரு காலைப் பொழுதில்..
என் வீட்டின் சாளரத்தின் கம்பிகளை
வளைத்தது என் நம்பிக்கை..

பரந்த வானத்தின் பறவைகளை பார்த்து
உயர எழும்பி அது செல்வதை
தடுக்க விருப்பமில்லாமல் அதை ..
அனுப்பி வைத்து விட்டு
அது திரும்பும் வழி பார்த்திருந்தேன்..

இதோ..

என் நம்பிக்கை இன்னும் பெரிதாக வளர்ந்து..
என்னை நோக்கி வருகிறதே..
கையில் கனி ஒன்றை ஏந்தியபடி..

இனி …

நிரந்தரமாய் சாளரத்தின் கதவுகளை
திறந்து வைப்பேன் என்று
நம்பியது ..நம்பிக்கை!
அதன் நம்பிக்கை வீண்போகவில்லை!
நான்தான் அதை முதலில் நம்பவில்லை!

– கவிஞர் ஜோஷுவா

(சௌதியிலிருந்து)

 

Likes(5)Dislikes(0)
Share
Jul 142015
 

Puzz

உங்களிடம் 6பக்கங்கள் உள்ள இரண்டு பகடைக் காய்கள் (DICE) உள்ளன. அவற்றில் ஒவ்வொரு பக்கமும் 0 முதல் 9 வரையில் உள்ள எண்களில் ஏதேனும் ஒன்றை நீங்கள் நிரந்தரமாக எழுதிக்கொள்ள வேண்டும்.

இவற்றை வைத்து, அனைத்து மாதங்களின் தேதிகளையும் காண்பிக்க வேண்டும்.

உதாரணம்1: பகடை காய் ஒன்றில் “2” என்ற எண்ணும், பகடை காய் இரண்டில் “8” என்ற எண்ணும் இருந்தால் – அன்றைய தேதி 28.

உதாரணம்2: பகடை காய் ஒன்றில் “0” என்ற எண்ணும், பகடை காய் இரண்டில் “7” என்ற எண்ணும் இருந்தால் – அன்றைய தேதி 07.

சரியான பதில் என்ன? சரியான பதில் உங்களுக்கு தெரிந்தால், எங்களுக்கு bepositive1000@gmail.com என்ற முகவரியில் ஈ.மெயில் அனுப்பவும். சரியான விடையும், சரியான விடையைக் கூறும் நண்பர்களின் பெயரும், அடுத்த மாத இதழில் வழக்கம் போல் வெளி வரும்…

கடந்த மே மாதம் கேட்கப்பட்ட புதிருக்கு பதில் இதோ..

ஒவ்வொரு மாத்திரையிலிருந்தும் ஒரு பாதி மாத்திரையை மட்டும் உடைத்து சாப்பிட வேண்டும். மற்றொரு பாதியை தூக்கி போட்டு விடலாம். அவ்வாறு செய்கையில், சரியாக இரண்டு வெள்ளை, இரண்டு கருப்பு மாத்திரைகளை சாப்பிட முடியும்.

சரியான பதில் அளித்தவர்கள்:

ராஜேஷ் ரங்கநாதன், ஸ்ரீகாந்த், மாதவ் முரளி, ஜேம்ஸ் நிர்மல்ராஜ்

Likes(1)Dislikes(0)
Share
Share
Share